[Διαστάσεις] Στον φυσικό τους χώρο

Το θέαμα μερικών απεχθών προσώπων να μεταφέρονται με χειροπέδες στον εισαγγελέα ικανοποιεί το περί δικαίου αίσθημα του συντριπτικού μέρους των πολιτών και την πεποίθηση ότι η Χρυσή Αυγή έπρεπε επιτέλους να αντιμετωπιστεί δυναμικά. Το κατά πόσον η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μια «νέα μεταπολίτευση», όπως έσπευσαν να προαναγγείλουν ορισμένοι αναλυτές, ή έστω υπηρετεί τον σκοπό της πολυπόθητης κάθαρσης, είναι κάτι που μένει να αποδειχθεί. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι ψυχραιμία, αποφασιστικότητα, διαφάνεια και σεβασμός του Συντάγματος. Η Δημοκρατία επιβάλλει τον νόμο, δεν εκδικείται.

Παρά τις επιφυλάξεις που εκφράστηκαν για τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, φαίνεται πως η «θεραπεία-σοκ» ήταν ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο στο σημείο όπου είχε φθάσει. Ο πολλαπλασιασμός των επιθέσεων από τα «τάγματα εφόδου», η διείσδυση της Χρυσής Αυγής στα σχολεία και η στρατολόγηση ανηλίκων κατά τα ναζιστικά πρότυπα, η δημοσκοπική άνοδος του κόμματος που στρογγυλοκαθόταν πλέον στην τρίτη θέση και, φυσικά, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα ανάγκασαν την κυβέρνηση να αφήσει τους μικροκομματικούς υπολογισμούς και να περάσει στη δράση. Αν το θύμα ήταν άλλος ένας ταλαίπωρος μετανάστης, ίσως να μην είχαν γίνει όλα αυτά. Αν η κυβέρνηση ήταν μονοκομματική, ίσως η ανάληψη δράσης να ήταν πιο δύσκολη και να συναντούσε μεγαλύτερες αντιδράσεις. Αλλά η Ιστορία δεν γράφεται με υποθετικά ερωτήματα. Τώρα είναι η χρυσή ευκαιρία για το μεγάλο ξεκαθάρισμα των νεοναζί και των υποστηρικτών τους στα σώματα ασφαλείας.

Από τα συνθήματα που φώναξαν οι χρυσαυγίτες βουλευτές βγαίνοντας προχθές το μεσημέρι από τη ΓΑΔΑ, ξεχωρίζει εκείνο του Ηλία Παναγιώταρου: «Για βραδινό, να φάτε Μνημόνιο!» Με άλλα λόγια, τώρα που η ηγεσία της Χρυσής Αυγής οδηγείται στον φυσικό της χώρο, οι «αληθινοί» δοκιμαζόμενοι Ελληνες αφήνονται χωρίς συσσίτια, απροστάτευτοι, καταδικασμένοι στο Μνημόνιο. Για να διαλυθεί αυτός ο μύθος, έχει ιδιαίτερη σημασία να τονιστεί ότι, εκτός από τις επιθέσεις και τις δολοφονίες, οι νεοναζί κατηγορούνται για παράνομο εμπόριο, συμμετοχή σε δίκτυο εκβιασμών και προστασίας και ξέπλυμα χρήματος. Τα προϊόντα που συγκέντρωναν από δωρεές τα πουλούσαν στις λαϊκές. Για κανονικούς μαφιόζους δηλαδή επρόκειτο, που έκρυβαν τις δραστηριότητές τους κάτω από τον μανδύα της εθνικοφροσύνης και του αντιμνημονιακού αγώνα.

Και όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να ενοποιεί την αντίθεση στο Μνημόνιο με τον αγώνα κατά του φασισμού και να ζητά για άλλη μια φορά εκλογές, οποιεσδήποτε εκλογές, είτε σε περιφερειακό είτε σε εθνικό επίπεδο. Με τον τρόπο αυτό, θέτει την προσπάθεια αλίευσης όσο το δυνατόν περισσότερων ψήφων από το κενό που αφήνει η Χρυσή Αυγή πάνω από την ανάγκη μιας εθνικής συστράτευσης για το οριστικό ξερίζωμα αυτού του φονικού ζιζανίου. Χάνει έτσι ακόμη μια ευκαιρία να αποδείξει ότι αποτελεί μια σοβαρή και αξιόπιστη εναλλακτική λύση για τη διακυβέρνηση του τόπου.