[Διαστάσεις] Τα μάτια του δολοφόνου

Ο Κόφι Αβουνόρ ήταν παλιότερα αντιπρόσωπος της Γκάνας στα Ηνωμένα Εθνη. Υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διαλόγου μεταξύ των λαών, πίστευε σε μια νέα Αφρική, απαλλαγμένη από την αποικιοκρατία και τους «μοχθηρούς ανθρώπους». Εγραφε και ποιήματα, κυρίως έγραφε ποιήματα, τον αποκαλούσαν «ποιητή της αφρικανικής αξιοπρέπειας». Δολοφονήθηκε το περασμένο Σάββατο από τους τρομοκράτες που επιτέθηκαν στο εμπορικό κέντρο Westgate του Ναϊρόμπι. Ηταν 78 ετών.

Ο 32χρονος αρχιτέκτονας Ρος Λάνγκτον και η 33χρονη Ελίφ Λαβούζ, που εργαζόταν στο Ιδρυμα Κλίντον, περίμεναν το πρώτο τους παιδί στις 7 Οκτωβρίου. Μία ώρα πριν από την επίθεση είχαν παρακολουθήσει ένα σεμινάριο για τον θηλασμό και την ανατροφή των παιδιών. Εκείνος σημείωνε ενθουσιωδώς τα πάντα σε ένα τετράδιο. Εκείνη έκανε τον κατάλογο με τα πράγματα που έπρεπε να αγοράσουν για το μωρό. Δολοφονήθηκαν σε ένα από τα εστιατόρια του εμπορικού κέντρου. Βρέθηκαν δίπλα δίπλα στο πάτωμα, με το χέρι του Ρος να αγκαλιάζει την κοιλιά της γυναίκας του.

Τι κόσμος είναι αυτός όπου αναλφάβητοι φανατικοί σκοτώνουν διακεκριμένους ποιητές και ερωτευμένα ζευγάρια; «Ηρθαμε για να σκοτώσουμε εσάς, Χριστιανοί και Κενυάτες, επειδή σκοτώνετε τις γυναίκες μας και τα παιδιά μας στη Σομαλία», φώναξε ένας από τους ενόπλους της οργάνωσης Αλ Σαμπάμπ ενώ άνοιγε αδιακρίτως πυρ εναντίον του πλήθους. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, μιλούσε καλά αγγλικά, άρα δεν μπορεί να ήταν εντελώς αναλφάβητος. Αλλά και ο αρχηγός της οργάνωσης, ο Αχμεντ Αμπντι Γκοντάνε, φέρεται να περνά τον περισσότερο χρόνο μόνος του γράφοντας ποιήματα, άρα ούτε αυτός είναι αναλφάβητος. Το ερώτημα είναι έτσι πιο πολύπλοκο, ποιητές σκοτώνουν άλλους ποιητές και αυτό επειδή θεωρούν ότι ο δικός τους Θεός είναι πιο καλός, πιο δίκαιος, πιο αυθεντικός. Από το 2009 μέχρι σήμερα, οι τύποι αυτοί που υπολογίζονται σε 7.000, προέρχονται από τη Σομαλία και έχουν διασυνδέσεις με τους πειρατές έχουν πραγματοποιήσει 556 επιθέσεις και έχουν σκοτώσει 1.437 ανθρώπους. Πάντα στο όνομα του Αλλάχ.

Κι εμάς τι μας νοιάζει; Η Σομαλία είναι μακριά, το ίδιο και η Κένυα, αρκετές σκοτούρες έχουμε στο κεφάλι μας, ας μην προσθέσουμε και τους τζιχαντιστές. Πράγματι, η ελληνοκεντρική προσέγγιση του κόσμου με την οποία μεγαλώσαμε και εξακολουθούμε να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας δεν μας επιτρέπει να δούμε πώς η παγκοσμιοποίηση έχει μεν ανοίξει τεράστιες νέες αγορές και έχει λυτρώσει δισεκατομμύρια ανθρώπους από τη φτώχεια, ταυτόχρονα όμως έχει απελευθερώσει ανεξέλεγκτες δυνάμεις που για να αντιμετωπιστούν απαιτούν δημιουργική σκέψη και αποφασιστική δράση. Η τρομοκρατία έχει πολλά πρόσωπα, συχνά τη βρίσκεις εκεί που δεν την περιμένεις.

Ενας από εκείνους που γλίτωσαν από τους φονιάδες του Ναϊρόμπι παριστάνοντας τον νεκρό όταν τον πυροβόλησαν βρέθηκε κάποια στιγμή να κοιτάζει τον επίδοξο φονιά του στα μάτια. «Δεν υπήρχε τίποτα μέσα τους», είπε στο περιοδικό «Σπεκτέιτορ». «Ηταν η μοναδική στιγμή που φοβήθηκα. Υστερα από αυτό, αισθάνθηκα πως ό,τι είναι να γίνει ας γίνει». Περίεργο ζώο ο άνθρωπος, αδίστακτο.