[Στίγμα] Συμφωνώ και επαυξάνω

Είναι γνωστό ότι είμαι δημοκράτης αντιφασίστας, από κούνια που λέμε. Δηλαδή, μη δω εγώ ναζιστή, ρατσιστή, νεοφασίστα (από αυτούς που είχαμε στον καιρό μου – κάτι περίεργες φάτσες με διασυνδέσεις στην Ιταλία με το αντίστοιχο νεοφασιστικό κόμμα), γίνομαι εκτός εαυτού. Εξαλλος, ρε παιδί μου. Ταύρος εν υαλοπωλείω όπως μονότονα γράφουν οι δημοσιογράφοι προκειμένου να καταδείξουν τον κακό χαμό. Με δυσκολία συγκρατούμαι να μην ορμήσω ο δημοκράτης κατά του φασισμού και όσων τον εκφράζουν. Αφού λέω πάνω στο αυτοκίνητο να κολλήσω μια ταμπέλα με κάτι γράμματα «νάαααα» το «no passaran» και να γυρίζω την Αθήνα. Να πάω Β’ Πειραιά, Νίκαια που λέει ο λόγος, να με βλέπουν οι συναγωνιστές του Πατέλη και του Λαγού και να πέφτουν τ’ ανάσκελα!

Υπό την έννοια αυτή, δεν μπορώ να μη χαιρετίσω την «ιδέα» που εξετάζει το ΠΑΣΟΚ να οργανώσει από κοινού με μαζικούς φορείς, συνδικαλιστικές οργανώσεις, νεολαίες κομμάτων, σπουδαστές, μαθητές κ.λπ. αντιφασιστική διαδήλωση στην Αθήνα με το σύνθημα, «ποτέ πια φασισμός». Αν πραγματοποιηθεί τελικά δεν γνωρίζω, αλλά ως «ιδέα» καλή μου φάνηκε.

Μαθαίνω επίσης ότι το ΠΑΣΟΚ θα επισκεφθεί μεθαύριο Παρασκευή τον υπουργό Δικαιοσύνης Χαρ. Αθανασίου προκειμένου να ζητήσει την επίσπευση της προώθησης του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου στη Βουλή, ενώ από βδομάδα θα επισκεφθεί τον υπουργό ΠΡΟΠΟ Νίκο Δένδια για να ζητήσει τη διάλυση των «θυλάκων» της Χρυσής Αυγής στα Σώματα Ασφαλείας.

  Τούτων δοθέντων, έχω να επισημάνω ότι το κόμμα κινείται – φυσικά υπό την εμπνευσμένη καθοδήγηση του προέδρου, αντιπροέδρου και υπουργού Εξωτερικών Βαγγέλη, έστω και αν αυτός παραμένει στην πέραν του Ατλαντικού ήπειρο…

Ελα εσύ, φύγε εσύ…

Τον «υπό τριπλή πλέον ιδιότητα» πρόεδρο Βαγγέλη, τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, μετά τις συνεχείς ανταποκρίσεις από την έδρα των Ηνωμένων Εθνών που τον φέρουν να συναντάται με ό,τι περπατάει στους διαδρόμους, τον βλέπω να επιστρέφει οίκαδε με… κελεμπία! Εχει συναντήσει περισσότερους αραβόφωνους και από αυτόν τον Μπαν Κι Μουν, τον γραμματέα του ΟΗΕ…

Πότε θα επιστρέψει; Πρώτα ο Θεός, Σάββατο ή Κυριακή. Για να μη μείνει ακέφαλη και η χώρα διότι ακριβώς τότε θα κάνει το αντίστροφο δρομολόγιο ο έτερος του ντούο «Αμποτ και Κοστέλο», πρόεδρος Αντώνης…

Κεκλεισμένων των θυρών!

Στο μεταξύ, στην Αθήνα άλλοι πολιτικοί αρχηγοί αντιμετωπίζουν με τη δέουσα προσοχή και την αναγκαία σοβαρότητα που επιβάλλει ο θεσμικός τους ρόλος την κατάσταση. Αίφνης ο πρόεδρος του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» Π. Καμμένος, του οποίου τα πάθη παρακολούθησε άφωνη ολόκληρη η Ελλάδα την περασμένη Πέμπτη, ενώ έσκασε από τη ζήλεια του ο Γιουσέιν Μπολτ βλέποντάς τον να τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα προκειμένου να αποφύγει κάτι αντιδημοκράτες που τον κυνηγούσαν.

Ο πρόεδρος Πάνος λοιπόν συγκάλεσε, κεκλεισμένων των θυρών παρακαλώ, την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος για να συζητηθούν οι κίνδυνοι που απειλούν το δημοκρατικό μας πολίτευμα εξαιτίας της δράσης της Χρυσής Αυγής.

Η πηγή μου μού ανέφερε δύο πράγματα:

1. Οτι λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης, η θεματολογία της συζήτησης περιορίστηκε ασφυκτικά στα περί την Χρυσή Αυγή, και

2. Οτι με εισήγηση του προέδρου, η ΚΟ θα συγκληθεί την επόμενη εβδομάδα προκειμένου να συζητηθούν θέματα επικαιρότητας με άξονα τον ίδιο τον πρόεδρο…

 Και κάτι ακόμη: έπειτα από παράκληση του προέδρου, η ΚΟ είχε απαρτία…

(Τα καταγράφω όλα για να μη λέει ότι τον αποδομώ…)

Πες το με έναν Πάριο

Στον ΣΥΡΙΖΑ, συμβαίνει κάτι το πολύ ωραίο. Η αντιπαράθεση των θέσεων και των απόψεων γίνεται πλέον με στίχους. Ενώ αλλού παίζουν μπουνιές ή εκτοξεύουν ο ένας στον άλλον καρέκλες, στον ΣΥΡΙΖΑ ανταλλάσσουν στίχους τόσο που στο τέλος, το φοβάμαι για να είμαι ειλικρινής, θα εξελίξουν τον διάλογο σε ακραίες καταστάσεις του είδους «φύγε καλέ, γιατί θα σε χτυπήσω με τη λουκουμόσκονη»!

Δεν φταίω εγώ, η σκέψη μου οδηγήθηκε σε αυτά τα πεδία, πληροφορούμενος την απάντηση που έδωσε ο φίλος μου Πέτρος (Τατσόπουλος) στο Αριστερό Ρεύμα του Παναγιώτη Λαφαζάνη, που αρνείται τη συμπόρευση του ΣΥΡΙΖΑ με ΝΔ – ΠΑΣΟΚ ακόμη και για το θέμα της αντιμετώπισης της Χρυσής Αυγής:

Τι έκανε τον Πέτρο να δανειστεί Πάριο για να απαντήσει στον Λαφαζάνη; Ο θυμός για τη στάση της αντιπολίτευσης στο κόμμα.

Εχει και ο ΣΥΡΙΖΑ τα προβλήματά του, και δεν είναι γιατί Πάριος και όχι, ας πούμε, Ρέμος ή Καρράς…

Ο αλγόριθμος

Αλλά η ζωή συνεχίζεται, και συνεχίζεται με τρόπο σκληρό, χωρίς πολλές φορές να μαθαίνουμε τίποτε. Αναφέρω παράδειγμα, τάχιστα: με ενημέρωσαν ότι η τρόικα στο υπουργείο Υγείας δίνει λυσσαλέα μάχη για να μειωθούν οι τιμές των γενοσήμων, με το επιχείρημα ότι τα γενόσημα φάρμακα είναι ακριβά στην Ελλάδα. Οι πιέσεις στον άρχοντα Αδωνη (Γεωργιάδη) είναι καθημερινές και αφόρητες, να κόψει 300 εκατ. ευρώ από τη φαρμακευτική δαπάνη, αλλά πίσω από αυτό βρίσκεται ένα μυστικό: αν μειωθούν οι τιμές των γενοσήμων στα επίπεδα που επιδιώκει η τρόικα, το ανακλαστικό αποτέλεσμα θα είναι να κλείσουν οι ελληνικές εταιρείες που τα παράγουν, προς όφελος των πολυεθνικών οι οποίες εξακολουθούν να αποκομίζουν τεράστια κέρδη χωρίς ουσιαστικά να πραγματοποιούν την παραμικρή επένδυση στη χώρα. Και πιο πολύ θα ωφεληθεί ένας πολυεθνικός κολοσσός γερμανοϊσραηλινών συμφερόντων που παράγει τόνους γενόσημα…

Τηλεφώνησα στον Αδωνη για να διασταυρώσω την πληροφορία περί των «ασφυκτικών» πιέσεων της τρόικας. Μου την επιβεβαίωσε.

– Και τι θα κάνετε; ρώτησα. Θα δεχθείτε τους όρους της τρόικας;

Για να δούμε…

«Ασυλία»

Κλείνοντας θα το πιάσω πάλι από την αρχή, από τη βία. Θα θυμίσω σε όσους το ξεχνούν ότι το 2011 ένα συνονθύλευμα ανθρώπων, που είχε την ταμπέλα «Αγανακτισμένοι» (και βάση τον ΣΥΡΙΖΑ) επιτέθηκε, προπηλάκισε, χτύπησε, αποδοκίμασε, κυνήγησε μέλη της (τότε) κυβέρνησης αλλά και στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Οι επιθέσεις αποδόθηκαν στη «δίκαιη αγανάκτηση του λαού».

  Το 2012, και για τους ίδιους λόγους, το ίδιο κόμμα, το ΠΑΣΟΚ με τις ίδιες μεθόδους οδηγήθηκε στις εκλογές εμποδιζόμενο να παρουσιάσει στους πολίτες τη δική του θέση για τα πράγματα και την κατάσταση στην Ελλάδα – και συνετρίβη.

Για το έγκλημα αυτό δεν τιμωρήθηκε κανείς, γιατί αν ανήκεις στο λεγόμενο «δημοκρατικό τόξο» και προβαίνεις σε τέτοιες ενέργειες έχεις ασυλία – αυτή δυστυχώς είναι η Ελλάδα…