[Διαστάσεις] Το επόμενο στοίχημα

Τους τελευταίους μήνες όλη η Ευρώπη είχε παραλύσει. Εκπληκτοι οι Αμερικανοί έβλεπαν μια ολόκληρη ήπειρο σε στάση αναμονής. Και δεν μπορούσαν να καταλάβουν τον λόγο. Αφού ήταν απολύτως βέβαιο ότι η Ανγκελα Μέρκελ θα επανεκλεγόταν. Αφού το πιο πιθανό ήταν ότι μετά τις εκλογές θα συγκροτούσε έναν συνασπισμό με τους Σοσιαλδημοκράτες. Αφού συνταρακτικές εξελίξεις σε ζητήματα όπως π.χ. τα ευρωομόλογα θα έπρεπε να αποκλειστούν. Γιατί λοιπόν είχε η Ευρώπη – πολύ περισσότερο από την ίδια τη Γερμανία – τέτοια αγωνία για τις εκλογές;

Κάπως πιο δικαιολογημένη ήταν η νευρικότητα που επικρατούσε στην Ελλάδα. Κανείς δεν περίμενε μια αλλαγή καγκελαρίου. Ολοι περιμέναμε, όμως, μια αλλαγή συνασπισμού, με την αντικατάσταση των καιροσκόπων και υπερσυντηρητικών Φιλελευθέρων από τους πιο σοβαρούς και «φιλέλληνες» Σοσιαλδημοκράτες. Η έκταση της νίκης της Μέρκελ μας αιφνιδίασε. Και τώρα, πώς να τα βάλουμε με τον γερμανικό λαό; Κάποιες εφημερίδες αντέστρεψαν το αποτέλεσμα: «Ισχυρή, αλλά με δεκανίκι» (λες και το πιο φυσικό ήταν να βγει αυτοδύναμη). Κάποιοι αναλυτές θυμήθηκαν τον Χίτλερ. Και ο καθηγητής Κώστας Δουζίνας, στενός συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα, επικαλέστηκε μια ιστορική ειρωνεία. «Ο θρίαμβος του πιο επιθετικού νεοφιλελευθερισμού στο κέντρο αυξάνει την προοπτική μιας νίκης της Αριστεράς στην περιφέρεια», έγραψε χθες στην «Γκάρντιαν». Με άλλα λόγια, «η νίκη της Αριστεράς είναι πιο πιθανή αν οι γερμανικές εκλογές οδηγήσουν σε ακόμη μεγαλύτερη λιτότητα».

Αν αυτό περιμένει ο ΣΥΡΙΖΑ για να αγκαλιάσει την εξουσία έχασε. Πολλά θα εξαρτηθούν, βέβαια, από το αν ο ορκισμένος εχθρός του κεϊνσιανισμού, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, θα παραμείνει στη θέση του. Σε κάθε περίπτωση όμως, με πρόσχημα τη συμμετοχή των Σοσιαλδημοκρατών στην κυβέρνηση και τις «κόκκινες γραμμές» τους, η Ανγκελα Μέρκελ θα πραγματοποιήσει μια ρεαλιστική στροφή με στόχο την καταπολέμηση της ανεργίας και την ενίσχυση της ανάπτυξης. Οχι επειδή αγαπάει τους Ελληνες ή τον ταλαιπωρημένο Νότο. Αλλά επειδή αυτό επιτάσσουν τα συμφέροντα της γερμανικής οικονομίας. Το κεντρικό στοιχείο της σκέψης της γερμανίδας Καγκελαρίου – έγραφε χθες ο Γκίντεον Ράχμαν στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» – είναι ότι η προστασία των συμφερόντων των γερμανών φορολογουμένων δεν αντίκειται στη μάχη για την υπεράσπιση του ευρωπαϊκού νομίσματος. Είναι συστατικό κομμάτι αυτής της μάχης. Αν ποτέ οι γερμανοί ψηφοφόροι στρέφονταν εναντίον του ευρώ ολόκληρο το οικοδόμημα θα κατέρρεε.

Ας αφήσουμε λοιπόν τις συναισθηματικές προσεγγίσεις. Η Γερμανία είναι ο κινητήρας της Ευρώπης και όσο πιο σταθερή κυβέρνηση έχει τόσο το καλύτερο. Αυτό που έχει αποφασιστική σημασία είναι το επόμενο στοίχημα: οι ευρωεκλογές. Ας φροντίσουμε να μην το χάσουμε.