[Ιστορίες συνωμοσίας] Εγχρωμον, σινεμασκόπ

Ε^, δεν θα χάσουμε κιόλας απ’ τα μάτια μας την παλέτα της Δημοκρατίας, επειδή το θέλει το χρυσαυγίτικο έρεβος που μας έχει κάνει κυκλωτική κίνηση. Από το περασμένο Σάββατο με κατατρύχει μια εικόνα με πολύ χρώμα την οποία επείγομαι να τη διασταυρώσω μαζί σας. Το είδατε κι εσείς ή ήταν του ταραγμένου μου μυαλού φάσμα και όραμα ότι το ψευδοκάναλο της Δημόσιας Τηλεόρασης είχε το θράσος να μεταδώσει ζωντανά τον Αλέξη Τσίπρα από τη Θεσσαλονίκη παραβιάζοντας έτσι το μποϊκοτάζ που κήρυξαν τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ στο εν λόγω μέσον; Την άνοιξα κι εγώ να δω τίποτα σε Μπόλεκ και Λόλεκ με τη σιγουριά ότι ισχύει απαρεγκλίτως  το εμπάργκο και ότι εν πάση περιπτώσει αν γίνει και καμιά στραβή θα επέμβει επιτόπου ο Σκουρλέτης να επαναφέρει στην τάξη τον όποιο μουλωχτό, να δούμε κι εμείς την καμιζόλα της Μάγιας Τσόκλη με την ησυχία μας. Πλην όμως, αντ’ αυτού γέμισε το οπτικό μου πεδίο από Τσίπρα σε φόντο σάπιο ρόιδο, βάφτηκε ο κερατοειδής μου, έβαψαν και τα χέρια μου. Απλωνα κάτι ρούχα εκείνη την ώρα και προς στιγμήν νόμισα ότι ήταν από δική μου κακονοικοκυροσύνη και τσαπατσουλιά που μου βγήκε η μπουγάδα τρικολόρ κι ασύστολη. Για να μη σας τα πολυλογώ, πήρα πάλι το κρίμα πάνω μου ενώ κανονικά έπρεπε να βγω μπροστά και να δείξω στον Σκουρλέτη που λέγαμε και παραπάνω ότι ο βασιλιάς του είναι γυμνός όχι γιατί το θέλει το παραμύθι, αλλά έτσι, γιατί το γουστάρει ο ίδιος.  

Και να ‘μαι τώρα εδώ, σκυμμένη πάνω από τη σιδερώστρα μου, σιδερώνω, σιδερώνομαι και σου σιγοτραγουδώ. «Κι αν θα σε κάνω τσακωτή, να ξέρεις η βραδιά σου αυτή θα είναι η τελευταία». Δε βαριέσαι…