λήμματα

Αναγέννηση. Διαδέχεται τον Μεσαίωνα. Εμπνέεται από το πρότυπο της κλασικής αρχαιότητας.

Αναγέννηση (Νεοελληνική). Θα διαδεχθεί τη Μεταπολίτευση από την οποία και εμπνέεται.

ανάσταση. Ορος που χρησιμοποιείται συχνά αντί του «αναγέννηση». Μας εμπλέκει αναπόφευκτα σε θεολογικού χαρακτήρα συζητήσεις, π.χ. με ποια μορφή επανέρχεται ο αναστημένος; Μ’ αυτήν που πρωτοεμφανίστηκε στον μάταιο κόσμο ή μ’ αυτήν που τον εγκατέλειψε; Λόγω της περιπλοκότητας του προβλήματος καλό είναι ο συγκεκριμένος όρος να αποφεύγεται μολονότι διαθέτει κάποια πλεονεκτήματα, όπως ότι συνδυάζει άμεσα την ιδιότητα του επανεμφανιζόμενου με την αμέσως προηγούμενη, αυτήν του (προσωρινά) νεκρού.

ανυπαρξία. Είναι ο χώρος όπου κυκλοφορεί η φυλή των Ομοίων υποδυόμενη τη φυλή των Διαφορετικών.

γείτονες. Ούτε φίλοι ούτε αδέλφια. Οι σχέσεις καλής γειτονίας πρέπει να διέπουν μιαν ανθρώπινη κοινότητα, σύμφωνα με τον Χένρι Ντέιβιντ Θορό.

δίλημμα. «Ή το κάνουμε ή βουλιάζουμε» (Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν, 1931).

δίλημμα (παραλλαγή). «Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε» (Γεώργιος Α. Παπανδρέου, 2010).

εξετάσεις. Παίζουν τον ρόλο του εκπαιδευτικού συστήματος. Αυτό θα αλλάξει σίγουρα με την Αναγέννηση.

Κεντροαριστερά. Αν δεν αναστηθεί αυτή, δεν ανασταίνεται κανείς.

λαθρεπιβάτης. Συνελήφθη με την κατηγορία της αντιποίησης της ιδιότητας του μέλους του δυτικού συστήματος, αστικού και καπιταλιστικού. Επί μία τριετία και πλέον διεξάγονται εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον του. Προβλέπεται να διαρκέσουν άλλη μία εξαετία. Οι αναλογίες με το Ιράκ και το Αφγανιστάν είναι προφανείς, μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση χρησιμοποιούνται αποκλειστικώς ειρηνικά μέσα.

Μαρξ (Κάρολος). «Πενήντα χρόνια στις πλάτες μου κι ακόμα φτωχαδάκι».

λεφτά. Υπάρχουν όπως υπάρχει η ελπίδα για τον Κάφκα: όχι γι’ αυτόν.

νοημοσύνη. Υπάρχει η κοινή και η σύνθετη. Η απουσία της πρώτης δεν σε εμποδίζει να έχεις γνώμη. Η απουσία της δεύτερης σε κάνει να έχεις μόνο γνώμη. Δύο απουσίες συνθέτουν το πρόσωπο της φονικής βεβαιότητας.

νύχτα. Μήτρα πολλών πραγμάτων. Σ’ αυτό παραπέμπει η γνωστή παροιμία: «της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά».  Αυτό δεν καλύπτει βέβαια τον τομέα της νυχτογενούς οικονομίας. Σε αυτήν την περίπτωση η ημέρα δεν τολμά να γελάσει· υποκλίνεται στη νύχτα με σεβασμό.

πεζοδρόμιο. Εννοείται το αθηναϊκό. Και τα τελευταία υπολείμματά του εξέλιπαν. Υπάρχουν περιοχές όπου στους πεζούς, για να κινηθούν, το μόνο που διατίθεται απλόχερα είναι το οδόστρωμα. Οι πεζοί, όμως, δεν είναι αναίσθητοι. Ξέρουν ότι αυτό οφείλεται στην αρχόμενη οικονομική ανάπτυξη μέσω του πολλαπλασιασμού των καφετεριών, σουβλακερί και μπαρ. Γι’ αυτό αγόγγυστα και υπερήφανα βαδίζουν καταμεσής του δρόμου σαν συνεπή οχήματα. Εχουν συνειδητοποιήσει ότι η κατάληψη του χώρου που προορίζεται γι’ αυτούς γίνεται για ευγενείς, εθνικούς θα λέγαμε, σκοπούς. Σκέφτεσαι ότι, προκειμένου να καταπολεμηθεί η ύφεση, θα ήταν έτοιμοι να περπατήσουν και με τα χέρια.

πληβείοι. Σύγχρονοι. Η δεξαμενή από την οποία αντλούνται είναι οι αποσυνάγωγοι του συστήματος, η «μερίδα αυτών που δεν έχουν μερίδιο» (Ζακ Ρανσιέρ).

προεδρία. Χωρίς αυτήν δεν πας πουθενά. Ειδικά όταν πρόκειται για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Παράδειγμα η Κύπρος. Προήδρευσε επί ένα εξάμηνο και αμέσως μετά, για να μην τεμπελιάζει και της κακοφανεί, υπέγραψε το πρώτο της Μνημόνιο.

προφητεία. «Ή η χώρα θα αφανίσει το χρέος ή το χρέος θα αφανίσει τη χώρα» (Ανδρέας Γ. Παπανδρέου, Οκτώβριος 1993).

σοσιαλδημοκρατία. Ισχύει και γι’ αυτήν ό,τι και για την Κεντροαριστερά (βλ. λήμμα).

φροντιστήριο. Δεν χρειάζεται να αναστηθεί αφού δεν πέθανε ούτε θα πεθάνει ποτέ.