[Διαστάσεις] Μάθημα πρώτο: φασισμός

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΜΕ συνεδρίασε προχθές και έλαβε μια σημαντική απόφαση. Μπροστά στις εξελίξεις που συγκλονίζουν την Ελλάδα πρότεινε τη διακοπή της απεργίας διαρκείας και την επιστροφή των εκπαιδευτικών στα σχολεία προκειμένου να διδάξουν κατά προτεραιότητα στα παιδιά μερικά θεμελιώδη πράγματα. Οι τοπικές ενώσεις που συνεδρίασαν χθες έκαναν ομόφωνα δεκτή αυτή την εισήγηση.

– Το πρώτο μάθημα που θα διδάξουν οι δάσκαλοι και οι καθηγητές την ερχόμενη Δευτέρα έχει τον τίτλο «Φασισμός». Οι μικρότεροι μαθητές θα ακούσουν για πρώτη φορά, και οι μεγαλύτεροι ενδεχομένως θα ξανακούσουν, για τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, για την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία και για το Ολοκαύτωμα. Θα μάθουν για τις θηριωδίες των Ναζί στην Ελλάδα, θα καταλάβουν τι ακριβώς ήταν η Κατοχή και θα συνειδητοποιήσουν ότι οι πολιτικοί που λένε πως η λιτότητα έχει προκαλέσει μεγαλύτερη πείνα και δυστυχία από τον γερμανό κατακτητή είναι ή ανιστόρητοι ή απατεώνες. Οι μαθητές θα πληροφορηθούν τέλος – αν δεν το έχουν ακούσει από τους γονείς τους ή τα αδέλφια τους – ότι υπάρχει ένα κόμμα στην Ελλάδα που προπαγανδίζει τις ναζιστικές θέσεις και εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες που το ψηφίζουν. Ετσι, όταν έρθει η ώρα να ψηφίσουν, θα ξέρουν.

– Το δεύτερο μάθημα θα έχει τον τίτλο «Δημοκρατία». Οι εκπαιδευτικοί θα επισημάνουν ότι η δημοκρατία δεν είναι κάτι αυτονόητο ούτε κάτι που μπορεί να αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης στα καφενεία. Εχει κατακτηθεί με αίμα και πρέπει να διαφυλαχθεί με κάθε τρόπο. Οσοι υποστηρίζουν ότι «η Χούντα δεν τελείωσε το ’73» είναι ή ανόητοι ή ύποπτοι. Οσοι επίσης χλευάζουν τη Δύση και τις αξίες της καλό είναι να πάνε να ζήσουν για λίγο καιρό στη Ρωσία, στην Κίνα ή στη Σαουδική Αραβία, ώστε να διαπιστώσουν πόσο έντιμες είναι εκεί οι εκλογές, πόσο σεβαστή γίνεται η ελευθερία του λόγου και πώς αντιμετωπίζονται οι μειονότητες.

– Το τρίτο μάθημα θα έχει αντικείμενο τη βία. Οι μαθητές θα ακούσουν ότι σε μια δημοκρατία δεν υπάρχει καλή και κακή βία, ότι υπάρχει ασφαλώς διαφορά ανάμεσα στο μαχαίρι και στη μολότοφ, αφού το πρώτο σκοτώνει και η δεύτερη καίει, αλλά και τα δύο είναι καταδικαστέα. Οι εικονικές αγχόνες σε εξοικειώνουν με τις πραγματικές, η απαξίωση των δυνάμεων της τάξης σε αφήνει απροστάτευτο, οι δηλώσεις περί «προδοτών» και «ανδρεικέλων» μπορούν να ερμηνευτούν με διάφορους τρόπους. Ο νόμος δεν είναι πάνω απ’ όλα, μερικά θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα είναι πάνω από τους νόμους, αλλά τον χαρακτήρα αυτών των δικαιωμάτων δεν τον αποφασίζουν μερικές ομάδες που διαφωνούν με ένα νομοσχέδιο, με έναν υπουργό, ακόμη και με ένα Μνημόνιο.

(Τα παραπάνω δεν θα συμβούν, φυσικά, ποτέ. Παρά τον σεισμό που προκάλεσε στην ελληνική κοινωνία η δολοφονία του Παύλου Φύσσα και αδιαφορώντας για τη μείωση των ποσοστών συμμετοχής των καθηγητών στην απεργία, η ΟΛΜΕ τούς ζήτησε να συνεχίσουν τον αγώνα.)