[Στην ανάπαυλα] «Ακόμα ένα ποτηράκι»

Δεν μ’ ανησυχεί τόσο που ο κύριος Καμμένος προτείνει στον λαό του για λύση το λιντσάρισμα, ξεύρω τα ευγενικά αισθήματα που τον διακατέχουν και τη γλυκεία, τρυφερή καρδιά που φωλιάζει στα τροφαντά του στήθη, τα ευρύστερνα. Αλλωστε, πάνω στο κέφι του κανείς λέει και καμιά κουβέντα παραπάνω να φουντώσει το γλέντι, εβίβα ρεμπέτες εβίβα παιδιά.

 Δεν μ’ ανησυχεί τόσο, επίσης, το ευειδές μειράκιον της Χρυσής Αυγής (είδατε εσείς ποτέ Χρυσή Αυγή να κρύβει μέσα τόσο σκότος;) ονόματι Κασιδιάρης. Ονομα που έλκει την καταγωγήν του από καιρούς αρχαίους, όπως και το ίδιο μας το αίμα.

Αντιγράφω: κασίδα η [kasίδa] Ο25α: (οικ.) δερματοπάθεια του τριχωτού της κεφαλής, που προκαλεί γενική ή κατά τόπους τριχόπτωση. || (επέκτ.) το κεφάλι που έχει κασίδα. ΦΡ. τον τρώει η ~ του, για κπ. που ενεργεί σαν να επιδιώκει να του συμβεί κτ. κακό· ΣYN. ΦΡ. τον τρώει το κεφάλι του.

[μσν. κασίδα ίσως < κασίδ(ιν)΄κράνος΄ μεγεθ. -α < κασίδιον υποκορ. του κάσσις < λατ. cassis΄κράνος΄]

Νέος είναι, το λέει η περδικούλα του, είδε να τον παίρνει η τηλεόραση, άρπαξε κι αυτός το μικρόφωνο απ’ τον δήμαρχο, όρμησε στην κάμερα κι έκανε στον Μελιγαλά τη μέγκλα του.

Πάλι καλά. Αλλες φορές, έβλεπε Κάμερα και πλάκωνε στα χαστούκια τις γυναίκες που έβρισκε μπροστά του. Προοδεύει ο άνθρωπος. Στην επόμενη Κάμερα το πολύ πολύ να πιάσει να τραγουδήσει το «Χίτλερ ζεις εσύ μας οδηγείς», που είναι τραγούδι μελωδικό και ανατριχιαστικό. Και κλασικό πάντα, γιατί αναφέρεται σε διαχρονικές αξίες δεν είναι το «Σφύριξα κι έληξες» που μιλάει για πράγματα τωρινά και τετελεσμένα. Οχι σου λέει ποιος έληξε; Εδώ έχουμε Χίτλερ! Σταθερή αξία. Ασε που πιάνει και τις μειονότητες το άσμα. Εβραίους, Ρομ, ομοφυλόφιλους, και, και… Θέλω να πω, τυλίγει το κοινό απ’ όλες τις μπάντες.

Γι’ αυτό λέω δεν μ’ ανησυχούν τόσο αυτοί. Αυτοί που με ανησυχούν περισσότερο και με κάνουν τον άγρυπνο της νύχτας, είναι αυτοί που τους ψηφίζουν και τους στέλνουν στη Βουλή. (Να γράψω και «Ελλήνων»; Ή θα με παρεξηγήσουν;).

Και δεν είναι λίγοι οι ψηφοφόροι τους. Αν σουμάρεις και τα δύο κόμματα, και του κυρίου καταΚαμμένου και του κυρίου Κασιδιάρη, πιάνουν κοντά στα τριάντα τοις εκατό.

Δηλαδή, οι τριάντα στους εκατό Ελληνες. Οι τρεις στους δέκα. Ο ένας στους τρεις μας, ψηφίζει. Θέλει. Γουστάρει. Λιντσάρισμα. Κάψιμο. Στρατιωτική επιβολή.

Αυτό δεν με τρομάζει μόνο.

Με παγώνει.

Ή μάλλον.

Με ακυρώνει.

Καληνύχτα σας,

και τους χαιρετισμούς μου στην πατρίδα.