Την καθόρισε. Και πάντα θα κατέχει σημαντική θέση στη ζωή της. Η σχέση τους θα μπορούσε να χαρακτηριστεί καρμική. Εκείνη πήγε να ζητήσει δουλειά ως παιδί για θελήματα –για την ακρίβεια: για να βγάζει φωτοτυπίες –σε ένα ιππικό σόου που επρόκειτο να διοργανώσει εκείνος στο ιπποφορβείο του.
Εκείνος, παντρεμένος και με δύο παιδιά, προσωπικότητα διεθνούς ακτινοβολίας, μεγαλύτερός της –θα μπορούσε να ήταν πατέρα της. Εκείνη σχεδόν άβγαλτη φοιτήτρια Φυσικών Επιστημών.
Δεν άκουγε κλασική μουσική, δεν είχε ιδέα από οπερατικούς καλλιτέχνες, ούτε καν η όπερα της άρεσε.
Αλλά η 23 ετών τότε Νικολέτα Μαντοβάνι τα λάτρεψε όλα χάρη στον –τότε 58 ετών –Λουτσιάνο Παβαρότι και έμελλε μαζί του να τα ζήσει όλα και, το σπουδαιότερο, να απολαμβάνει τη ζωή και να μην την πτοεί τίποτα.
Εναν χρόνο μετά τη γνωριμία τους η Μαντοβάνι διαγνώστηκε ότι έπασχε από σκλήρυνση κατά πλάκας. Η ίδια δεν είχε ιδέα. «Ταξιδέψαμε στο Λος Αντζελες και ο γιατρός μάς είπε ότι πάσχω από ΣΚΠ. Οταν ρώτησα τι σημαίνει μου απάντησε πως “αργά ή γρήγορα θα βρεθείς σε αναπηρική καρέκλα”. Είναι από τις ελάχιστες στιγμές που θυμάμαι τον Λουτσιάνο αλλόφρονα. Κόλλησε τον γιατρό στον τοίχο με ορμή λέγοντάς του: «Δεν μιλούν ποτέ σε μια κυρία έτσι»».
Εκείνη ένιωσε τη γη να φεύγει κάτω από τα πόδια της, αλλά ο Παβαρότι δεν της άφησε περιθώρια. «Ξέρεις, μέχρι τώρα σε αγαπούσα. Από σήμερα σε λατρεύω», θυμάται η Μαντοβάνι, έξι χρόνια μετά τον θάνατό του από καρκίνο στο πάγκρεας, ότι της είπε ο διάσημος ιταλός τενόρος.
Ανακαλεί μνήμες από μια καλή ζωή, με αφορμή την κυκλοφορία κασετίνας με δύο CD που περιλαμβάνουν τις 50 επιτυχίες του Λουτσιάνο Παβαρότι για την 50ή επέτειο από το ντεμπούτο του στο Κόβεντ Γκάρντεν και την πρώτη εμφάνισή του στη βρετανική τηλεόραση. Η επετειακή έκδοση περιλαμβάνει και την πρώτη ηχογράφησή του, η οποία ήταν ανέκδοτη έως τώρα, όπως αποκάλυψε η Νικολέτα Μαντοβάνι.
Της έμαθε να ρουφάει τη ζωή ώς το μεδούλι. Κι αυτό έγινε ακόμα πιο έντονο όταν εκείνος προσβλήθηκε από καρκίνο στο πάγκρεας. Ο Παβαρότι δέχθηκε το νέο με στωικότητα. «Είπε: “είχα μια φανταστική ζωή. Δεν θα μπορούσα να ζητήσω περισσότερα. Εχω την οικογένειά μου, μια εκπληκτική καριέρα, επομένως, αν ο Θεός έκρινε πως ήρθε η σειρά μου, ας είναι”. Την ίδια στιγμή όμως έδειχνε σθένος μαχητή. Και συμπεριφερόταν σαν να μη συνέβαινε τίποτα».
Σχόλια
