Ροκ μυθολογία: Ο Κιθ Ρίτσαρντς σνιφάρει τον μπαμπά του

Με τον ίδιον να δοξάζεται σαν ο κιθαρίστας της μεγαλύτερης ίσως ροκ μπάντας, δεν ασχολούνταν κανείς με τον πατέρα του. Μετά βίας ήταν γνωστό ότι επρόκειτο για έναν εργάτη που τραυματίστηκε στην Απόβαση της Νορμανδίας, που υποτιμούσε τις μουσικές φιλοδοξίες του γιου του και που πέθανε το 2002 σε ηλικία 84 ετών.

Θα χρειαζόταν εκείνη η συνέντευξη του Κιθ Ρίτσαρντς το 2007 στο βρετανικό NME για να στραφούν τα βλέμματα στον Μπερτ Ρίτσαρντς – ή μάλλον στις στάχτες του. Ηταν μια συνέντευξη πιστή στη δημοσιογραφική παράδοση που ήθελε τον Ρίτσαρντς «τρελό, κακό και επικίνδυνο», μια συνέντευξη τέλος πάντων που, ενώ ρωτούσε τον συνεντευξιαζόμενο για τα κλισέ στο ροκ εν ρολ, για τα αγαπημένα του σόλο, για τον ηθοποιό που θα ήθελε να τον υποδυθεί, δεν παρέλειπε να κάνει και ερωτήσεις όπως ποια ήταν η καλύτερη εμπειρία που είχε με ναρκωτικά και ποια η χειρότερη.

Την καλύτερη δεν την θυμόταν. «Είναι αυτές οι νύχτες που τις ξεχνάς», έλεγε ο Ρίτσαρντς, «αλλά ξέρεις τι συνέβη, γιατί υπάρχουν άλλα δεκαπέντε άτομα που σου διηγούνται ότι κρεμόσουν γυμνός από έναν πολυέλαιο». Τη χειρότερη δεν μπορούσε να την ξεχάσει: «Οταν κάποιος έβαλε στρυχνίνη στην ηρωίνη μου. Ημουν στην Ελβετία, σε κωματώδη κατάσταση, αλλά και εντελώς ξύπνιος. Μπορούσα να ακούσω τους πάντες, όλοι έλεγαν “είναι νεκρός, είναι νεκρός” κουνώντας τα χέρια τους και σπρώχνοντάς με, ενώ εγώ σκεφτόμουν, “όχι, δεν είμαι νεκρός!”».

Ο τίτλος της συνέντευξης, βέβαια, ξεπήδησε ζεστός ζεστός από άλλο σημείο. Ποιο είναι το πιο παράξενο πράγμα που έχεις σνιφάρει ποτέ; ρώτησε ο δημοσιογράφος. Η απάντηση, που θα έκανε στόματα να ανοίξουν, μάτια να γουρλώσουν και ορδές εφημερίδων, καναλιών και ιστοσελίδων να εύχονται να δινόταν σε εκείνα και όχι να πρέπει να την αναπαραγάγουν, ήταν ξεκάθαρη: «Ο πατέρας μου», είπε ο Ρίτσαρντς. «Σνιφάρισα τον πατέρα μου. Ηταν αποτεφρωμένος και δεν μπορούσα να αντισταθώ στο να τον ανακατέψω με λίγη κοκαΐνη. Τον μπαμπά μου δεν θα τον ένοιαζε, δεν έδινε δεκάρα. Πήγαν όλα πολύ καλά και είμαι ακόμα ζωντανός».

ΠΑΝΔΑΙΜΟΝΙΟ. Κάποιοι άκουσαν την ομολογία και έστρεψαν το βλέμμα αηδιασμένοι, άλλοι αποφάνθηκαν ότι πρόκειται για μια αληθινά ροκ ιστορία. Στα διεθνή μέσα επικράτησε πανδαιμόνιο και οι εκπρόσωποι του Ρίτσαρντς δήλωναν σχεδόν αναστενάζοντας ότι ένα αστείο έκανε ο άνθρωπος. Ο δημοσιογράφος Μαρκ Μπεμόντ που πήρε τη συνέντευξη είπε στο ραδιόφωνο του BBC ότι κατά τη γνώμη του ο Ρίτσαρντς έλεγε αλήθεια. Οτι «έμοιαζε πολύ ειλικρινής και υπήρχαν αρκετές λεπτομέρειες για να είναι κάτι φτιαχτό». Λίγο αργότερα, δήλωσε στο περιοδικό «Uncut» ότι σε κάποιο σημείο είχε μεν παραθέσει εσφαλμένα τα λεγόμενα του Ρίτσαρντς, αναφέροντας ότι του αρέσει να ακούει τους Motörhead, ενώ εκείνος είχε πει «Μότσαρτ», την εγκυρότητα ωστόσο του περιστατικού με τις στάχτες την πίστευε.

Κάποιοι πείστηκαν με την εξήγηση του δημοσιογράφου, κάποιοι δέχτηκαν την επίσημη ερμηνεία του αστείου. Αστειεύονται όμως με αυτά και μάλιστα δημοσίως; Αν είσαι ο Κιθ Ρίτσαρντς ναι, η λέξη «δημοσίως» μπορεί και να είναι το κλειδί: υπήρχαν κι άλλοι μύθοι γύρω από τη ζωή του, τόσο ανυπόφοροι για εκείνον, που μόνο με άλλους μπορούσε να τους χειριστεί. Μια φήμη τον ήθελε να έχει κάνει ολική μετάγγιση αίματος, τον Σεπτέμβριο του 1973, για να αποτοξινώσει τον γεμάτο ουσίες οργανισμό του. Ο ίδιος το είχε αποκαλύψει σε έναν δημοσιογράφο που, όπως πολλοί άλλοι, αναρωτιόταν πώς ο Ρίτσαρντς, με πέντε δίκες για κατοχή και χρήση ουσιών και διατηρώντας εξαιρετικές σχέσεις με την ηρωίνη, είχε καταφέρει να καθαρίσει. Στην πραγματικότητα, ο κιθαρίστας απλώς τα είχε καταφέρει, αν και όχι χωρίς ιατρική βοήθεια. «Κάποιος με ρώταγε πως καθάρισα και εγώ του απάντησα ότι άλλαξα εντελώς το αίμα μου», δήλωνε σχετικά. «Είχα αηδιάσει να απαντάω συνέχεια και έτσι του έδωσα μια ιστορία».

ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ. Η ιστορία βέβαια με τις στάχτες δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμα. Στην αυτοβιογραφία του που κυκλοφόρησε το 2010 με τίτλο «Life», ο Ρίτσαρντς θα έλεγε ότι έδρασε παρορμητικά, όταν λίγες από τις στάχτες του πατέρα του βρέθηκαν στο τραπέζι του κήπου στην προσπάθειά του να τις μεταφέρει και να τις σκορπίσει σε μια βελανιδιά που σκόπευε να φυτέψει. «Η αλήθεια είναι», έγραφε, «ότι αφού είχα τις στάχτες του μπαμπά σε ένα μαύρο κουτί για έξι χρόνια – μιας και δεν μπορούσα με τίποτα να τον σκορπίσω στους πέντε ανέμους – τελικά αποφάσισα να φυτέψω μια ρωμαλέα βρετανική βελανιδιά και να τις απλώσω γύρω της. Καθώς λοιπόν έβγαζα το καπάκι από το κουτί, μερικές, έπεσαν πάνω στο τραπέζι».

Τη συνέχεια είναι εύκολο να τη φανταστεί κανείς. Ο Ρίτσαρντς δεν συμπεριέλαβε κοκαΐνη, ό,τι έκανε το έκανε αποκλειστικά με μικροποσότητα στάχτης και ακολουθώντας μάλλον την μέθοδο ενός δαχτύλου που μαζεύει λίγα ψίχουλα. Το περιστατικό επανήλθε στη δημοσιότητα, αν και έγινε δεκτό με λιγότερο πάθος. Ετσι κι αλλιώς, η σχέση πατέρα και γιου μάλλον είχε ήδη κριθεί. Και οι ακόμα πιο νέες δηλώσεις του Ρίτσαρντς θα έβαζαν το θέμα στη σωστή του βάση: «Ηταν πάνω στο τραπέζι», έλεγε στην εκπομπή «60 Minutes» του CBS. «Τι να έκανα; Να τον σκούπιζα;».