[Στίγμα] Παραλογισμός Ι

Αντιλαμβάνομαι απολύτως την αγωνία  του υπουργείου των Οικονομικών και ειδικά των αρμοδίων για  τα έσοδα του κράτους να αποδείξουν ότι «λεφτά υπάρχουν», όμως αδυνατώ να σκεφτώ την πρακτική σημασία της ανάρτησης στο Διαδίκτυο των μεγαλοοφειλετών του Δημοσίου. Διότι όπως μου εξήγησε χθες ειδικός επί του θέματος (και επί άλλων πολλών…) φοροτεχνικός, η ανάρτηση πέραν της διαπόμπευσης των οφειλετών άλλο πρακτικό αποτέλεσμα δεν έχει. Ο λόγος; Ελάχιστοι ή και κανείς εξ αυτών είναι σε θέση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του προς το ελληνικό Δημόσιο. Μου ανέφερε την περίπτωση Κασιμάτη. Ο λεβέντης αυτός, Κασιμάτης Νικόλαος του Πέτρου, καταγόμενος από την εύανδρο Θεσσαλονίκη, είχε στήσει το 2001 ένα τεράστιο κύκλωμα έκδοσης πλαστών και εικονικών τιμολογίων. Υπολογίστηκε ότι την στιγμή της σύλληψης, το κύκλωμα είχε πραγματοποιήσει τζίρους ύψους 15 δισ. δραχμών! Οδηγήθηκε στα δικαστήρια, καταδικάστηκε στην  απολύτως… εκτελέσιμη ποινή των… 504 ετών κάθειρξη, και έκτοτε κοσμεί με την παρουσία του τις φυλακές Διαβατών.

Παράλληλα όμως το ελληνικό Δημόσιο του επέβαλε πρόστιμα τα οποία με τις προσαυξήσεις (διότι τι να πληρώσει ο Κασιμάτης που  είναι «πιο ξερός και από τη ρίγανη» σήμερα, όπως λέει και ο φίλος μου ο Δημητράκης) έχουν ανέλθει στο ιλιγγιώδες ποσό του 1.053.193.810,85 ευρώ! Εξ αυτών τα 561.587.215,80 ευρώ αποτελούν πρόστιμα που του επέβαλε η Εφορία, ενώ τα 491.606.595,05 ευρώ, προσαυξήσεις.

Ο Κασιμάτης, που είναι μια κατηγορία μόνος του, όπως προανέφερα, δεν πρόκειται να πληρώσει ούτε σεντ απ’ όλα αυτά. Ωστόσο, υποχρεούμαι να αναφέρω ότι πριν από ακριβώς ενάμιση χρόνο το  ποσό των οφειλών του ήταν… μόλις 952 εκατ. ευρώ. Γιατί το αναφέρω; Για να καταδείξω τον παραλογισμό αυτής της ιστορίας. Που φέρει το Δημόσιο να  έχει λαμβάνειν πάνω από 60 δισ. ευρώ, να τα βλέπουν η τρόικα και οι δανειστές και να τρελαίνονται που προτιμάμε να δανειζόμαστε αντί να εισπράττουμε από τους φοροφυγάδες, και κανείς να μην τους εξηγεί τι ακριβώς είναι αυτά τα – υποτιθέμενα – χρήματα.

Χθες έμαθα ότι το υπουργείο Οικονομικών ετοιμάζεται να συστήσει  επιτροπή η οποία θα ανοίξει έναν έναν τους φακέλους των μεγαλοοφειλετών προκειμένου να διαπιστωθεί τι μπορεί να εισπραχθούν από αυτά τα χρήματα και τι όχι.

Παρενθετικά υπενθυμίζω ότι το ’10, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου ως υπουργός Οικονομικών επιχείρησε να  διαγράψει αυτού του είδους τις ανεξόφλητες υποχρεώσεις προκειμένου να εκκαθαριστεί ο σχετικός κατάλογος. Δεν τα κατάφερε, διότι του την έπεσαν από παντού κατηγορώντας τον ότι επιχειρεί να διαγράψει χρέη φίλων του και φίλων του ΠΑΣΟΚ.

Σήμερα το θέμα ξανάρχεται καθώς έχει μετεξελιχθεί σε πραγματική κωμωδία. Μένει να δούμε ποιος θα τολμήσει να πει την αλήθεια στον ελληνικό λαό και στους δανειστές.

Παραλογισμός ΙΙ

Στα παράλογα της ελληνικής πολιτείας πρέπει να αθροιστεί ασφαλώς και αυτό που γίνεται με την αμυντική βιομηχανία. Ολοι στέκονται στο «ευαίσθητο» του πράγματος, αλλά ουδείς ασχολείται με το αν και κατά πόσο αυτή η αμυντική βιομηχανία μπορεί να (υπο)στηρίξει έστω τις ανάγκες της χώρας. Μεταξύ διαφόρων που μου τηλεφώνησαν για τα όσα κατά καιρούς έχω γράψει ήταν και ο πρώην υπουργός Αμυνας Πάνος, Πανάρας για τους φίλους, Παναγιωτόπουλος (μικρή φωτογραφία). Με ενημέρωσε αναφορικά με τα όσα έγραφα για την ακέφαλη διοίκηση της επιχείρησης Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα. Αρνήθηκε ότι υπήρξε καθυστέρηση στον διορισμό, απλώς, έπεσε πάνω στις αλλαγές το θέμα, γι’ αυτό δεν έγινε έγκαιρα η τοποθέτηση της διοίκησης.

Τον ρώτησα για την επάρκεια της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας. Μου διηγήθηκε τη μικρή (πικρή) ιστορία μιας θυγατρικής των ΕΑΣ στην Κύμη Ευβοίας. Η θυγατρική παράγει κράνη. Ο ελληνικός Στρατός αποφάσισε να προμηθευτεί καινούργια κράνη. Προκηρύχθηκε διαγωνισμός με την προοπτική να τον πάρει η συγκεκριμένη θυγατρική. Εναν χρόνο και, ο διαγωνισμός  κηρύσσεται συνεχώς άγονος, επειδή η θυγατρική των ΕΑΣ δεν είναι σε θέση να λάβει μέρος στον διαγωνισμό προφανώς λόγω της ποιότητας και των προδιαγραφών του παραγόμενου προϊόντος.

Εγώ από την πλευρά μου θυμήθηκα την αμαρτωλή ιστορία του αντιαεροπορικού Αρτεμις, που επί 25 χρόνια ανέπτυσσε η ελληνική αμυντική βιομηχανία, αλλά ποτέ δεν κατάφερε να το βάλει σε σειρά παραγωγής…

Συμπέρασμα: και διηγώντας τα να κλαις. Το λιγότερο…

H χυδαιότητα παραμένει

Χθες το βράδυ μου τηλεφώνησε και συνδικαλιστής από τα ΕΑΣ για να μου ζητήσει να διευκρινίσω ότι αυτοί που χυδαία αποδοκίμασαν  προχθές τη Φώφη Γεννηματά ούτε τους εκπροσωπούν ούτε τους εκφράζουν. Και πως εξέδωσαν και σχετική ανακοίνωση. Δεκτό. Αλλά η χυδαιότητα παραμένει. Και είναι ενδεικτική μιας κοινωνίας βαθιά διχασμένης και λοβοτομημένης, έτοιμης να μισήσει ό,τι θεωρεί πρόσφορο. (Ασχετο, αλλά αν θυμάμαι καλά, οι περισσότεροι από αυτούς, στην πρώην ΠΥΡΚΑΛ ειδικά, είχαν διοριστεί επί ΠΑΣΟΚ).

«ΟΚ» και από τον ΣΥΡΙΖΑ…

Ενημερώνω τους προέδρους Ομπάμα και Πούτιν ότι ουδείς πλέον λόγος υπάρχει για να μην προχωρήσει άμεσα η επιβολή διεθνούς ελέγχου επί του χημικού οπλοστασίου της Συρίας. Και τούτο διότι υπέρ του διεθνούς ελέγχου τάχθηκε χθες με ανακοίνωση του και ο… ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός που θεωρώ ότι βαρύνει αποφασιστικά υπέρ της συγκεκριμένης πρότασης και παράλληλα δημιουργεί ελπίδες για εκτόνωση της κρίσης…

(Αξιολογώ το γεγονός ως ανάλογης σημασίας και… σοβαρότητας με την ανακήρυξη στη δεκαετία του ’80 κατά την κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου διαφόρων δήμων της χώρας, και ειδικά της Αττικής ως… «αποπυρηνικοποιημένων» περιοχών – τη εμπνεύσει, τότε, του ΚΚΕ…)

«Ενας μόνο μπορεί…»

Καθόμουν αμέριμνος χθες το μεσημέρι στο καφέ του City Link, όταν μπροστά μου πέρασαν σχεδόν τρέχοντας τρεις … αέρινες, θα τις χαρακτηρίσω, μορφές – ο Φίλιππος Σαχινίδης (στη μεγάλη φωτογραφία αριστερά), ο Πάρις Κουκουλόπουλος (μεγάλη φωτογραφία,στο κέντρο) και ο Χρήστος Πρωτόπαπας (μεγάλη φωτογραφία δεξιά).

– Πού πάτε ρε παιδιά, πρόλαβα να ρωτήσω.

– Ημασταν στο ΤουΧουΣου (Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας) πρώτα, μετά πήγαμε στο ΤΑΙΠΕΔ, και τώρα έχουμε ένα ακόμη ραντεβού, μου είπε στα πεταχτά ο Σαχινίδης.

– Στο ΤΑΙΠΕΔ; Ακούω ότι τοποθετούν έναν Μανιατόπουλο από τις Βρυξέλλες, σημείωσα.

– Παίζει κι αυτός, αλλά υπάρχει και άλλη πρόταση, μου ανέφερε ο πρώην υπουργός.

– Ποιος; ξαναρώτησα.

– Ενας μόνο μπορεί να τα αναλάβει όλα αυτά, δηλαδή να γίνει ΚΑΙ πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ, μου φώναξε ο Κουκουλόπουλος γελώντας, αλλά δεν έδωσα συνέχεια γιατί ήξερα που το πήγαινε: στον Σαμαρά!
Πασόκοι, παιδί μου, παλιοχαρακτήρες…