Οι Ολυμπιακοί Αγώνες που δεν διοργάνωσε ποτέ το Τόκιο

Δεν είναι η πρώτη φορά που το Τόκιο αναλαμβάνει τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, κάτι που θα κάνει το 2020 όπως αποφάσισε το Σάββατο το βράδυ από το Μπουένος Αϊρες η ΔΟΕ. Η ιαπωνική πρωτεύουσα είχε αναλάβει και τη διοργάνωση των Αγώνων του 1964 στο δεύτερο σκέλος μιας διαδικασίας «επανένταξης» των δυνάμεων του Αξονα στο μεταπολεμικό Ολυμπιακό Κίνημα: Είχε προηγηθεί τέσσερα χρόνια νωρίτερα η Ιταλία με τη Ρώμη και θα ακολουθούσε το 1972 η τότε Δυτική Γερμανία με το Μόναχο.

Ωστόσο κάτι που είναι λιγότερο γνωστό είναι ότι το Τόκιο είναι η τρίτη φορά που αναλαμβάνει τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων: Η πρώτη ήταν το 1940, μια Ολυμπιάδα που έμελλε να μη γίνει ποτέ λόγω του ξεσπάσματος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η ΔΟΕ ποτέ δεν θεωρείτο ένα «δημοκρατικό» κλαμπ. Τουναντίον, υπήρξε πρώτα μια λέσχη αριστοκρατών, που σιχαινόταν τον επαγγελματικό αθλητισμό διότι αυτός θα έβαζε στο παιχνίδι και την εργατική τάξη, και έπειτα ένα κλαμπ που εις το όνομα της «μη εμπλοκής στην πολιτική» δεν είχε κανένα πρόβλημα να αναθέσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 στη Γερμανία του Χίτλερ και έπειτα στην Ιαπωνία του αυτοκράτορα Χιροχίτο – για δεκαετίες έπειτα εξάλλου, διακεκριμένα μέλη της θα εξυμνούσαν τους Ολυμπιακούς του Βερολίνου ως την καλύτερη διοργάνωση που είχε υπάρξει.

Ετσι το Τόκιο ανέλαβε τη διοργάνωση των Αγώνων του 1940. Ενώ ο ναζισμός κάλπαζε στην Ευρώπη και ο ιαπωνικός μιλιταρισμός φούντωνε στην Απω Ανατολή, στην 35η Σύνοδο της ΔΟΕ που διεξήχθη στο Βερολίνο το 1936, το Τόκιο επελέγη για μια διοργάνωση που θα διεξαγόταν από τις 21 Σεπτεμβρίου ως τις 6 Αυγούστου του 1940.

Η Ιαπωνία είχε τέσσερα χρόνια να προετοιμαστεί. Αλλά ήδη από το καλοκαίρι του 1937 θα ξεσπούσε ο δεύτερος Σινοιαπωνικός Πόλεμος μεταθέτοντας τις προτεραιότητες της οικονομίας στην πολεμική βιομηχανία και στην στρατιωτική προετοιμασία και κλιμακώνοντας από την άλλη τη διπλωματική απομόνωση της χώρας του Ανατέλοντος Ηλίου.

Εκείνο το διάστημα πολλές χώρες είχαν αποφασίσει να μποϊκοτάρουν τους Αγώνες του Τόκιο. Τον Μάρτιο του 1938 στη Σύνοδο της ΔΟΕ στο Κάιρο η ιαπωνική κυβέρνηση διαβεβαίωσε τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή για την προσήλωσή της στη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Ωστόσο είχε ήδη στα χέρια της έκθεση των επιτελείων των ενόπλων δυνάμεων που απαιτούσαν οι ολυμπιακές εγκαταστάσεις να κατασκευαστούν από ξύλο καθώς τα μέταλλα ήταν αναγκαία για τον στρατό και το ναυτικό.

Τον Ιούλιο του 1938 η Ιαπωνία αποσύρθηκε επισήμως από τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο και η ΔΟΕ έσπευσε να τους αναθέσει στο Ελσίνκι, που το κατά τη Σύνοδο του Βερολίνου το 1936 ήταν η δεύτερη επιλογή. Ούτε όμως και το Ελσίνκι θα ήταν τυχερό. Στις 30 Νοεμβρίου του 1939, δύο μήνες μετά το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Φινλανδία δέχθηκε την επίθεση από τις δυνάμεις της τότε Σοβιετικής Ενωσης. Το Ολυμπιακό Κίνημα είχε ήδη πέσει στη (χειμερία) νάρκη του πολέμου…