Ημερολόγιο Ευρωμπάσκετ 2013 – ημέρα #3

Στην μικρή ακτογραμμή της Σλοβενίας, το Κόπερ που φιλοξενεί τον όμιλο της Εθνικής ομάδας, είναι μεν τουριστικός προορισμός αλλά όχι για τους κοσμοπολίτες επισκέπτες της χώρας.

Είναι βλέπετε το μοναδικό λιμάνι της Σλοβενίας, άρα σε πολλά σπίτια το ψωμί της οικογένειας το φέρνουν ροζιασμένα και μαυρισμένα χέρια.

Τεράστια φορτηγά-πλοία δένουν στην άκρη του λιμανιού και οι εργάτες, νύχτα-μέρα, με τη βοήθεια εντυπωσιακών γερανών που κρύβουν το ουρανό της πόλης, τα φορτώνουν με τα κοντέϊνερ που θα ταξιδέψουν στις αγορές.

Η εικόνα από ψηλά, μέσα στο σκοτάδι είναι εντυπωσιακή. Και αρκετά πιο όμορφη και αρτίστικη από την εικόνα της ημέρας. Είναι άλλη μια απόδειξη πως το μαύρο της νύχτας πάντα κολακεύει, όπως συμβαίνει με τον Πύργο του Άιφελ. Την ημέρα μοιάζει με ένα μάτσο παλιοσίδερα, αλλά το βράδυ φωτισμένος παίρνει μια όψη μαγική. Έτσι και το Κόπερ, με τους κατοίκους του να κάνουν μπάνιο στο λιμάνι, που έχει ομορφύνει με τη Fan Zone του Eurobasket που έχει στηθεί εκεί.

Δεν το λες μαγικό λοιπόν. Ούτε καν για το Πόρτοροζ δεν μπορείς να ισχυριστείς κάτι τέτοιο.

Στη Χερσόνησο της Ίστριας, σε αυτά τα 45 χιλιόμετρα θάλασσας, το Πόρτοροζ, όπου διαμένουν οι ομάδες που αγωνίζονται στο Κόπερ θεωρείται και είναι κοσμικό μέρος. Το φανερώνει εξάλλου το όνομα που προέρχεται από το «Port of Roses». Έχει πιο καλά ξενοδοχεία, καλύτερα μαγαζιά, ωραιότερα μπαρ, εστιατόρια και φυσικά πιο όμορφη θάλασσα για τις ζεστές ημέρες.

Η περιγραφή δημιουργεί μεγάλες προσδοκίες και αμφισβήτηση των όσων υποστηρίζουν τα μέλη ελληνικής αποστολής. Έλληνες τοπικιστές που δεν τους αρέσει τίποτα μη ελληνικό, είναι η πρώτη σκέψη όμως η δικαίωση όλων ήρθε από το αστικό λεωφορείο που προτίμησαν οι Έλληνες δημοσιογράφοι για τη μεταφορά από τη μία πόλη στην άλλη, για την επίσημη συνέντευξη Τύπου της Εθνικής ομάδας.

Δεν είναι καιρός για έξοδα και οι ταξιτζήδες σε όλα τα μέρη του κόσμου είναι μια κατηγορία μόνοι τους. Άλλος 25€ κι άλλος 45€ ζήτησαν την πρώτη μέρα για τα 16 χιλιόμετρα διαδρομής. Αντιθέτως με 2.70€, ή δωρεάν με την επίδειξη της διαπίστευσης του Eurobasket, σε πηγαίνει το πεντακάθαρο λεωφορειάκι της γραμμής. Όσο για τη διαφορά στο χρόνο διαδρομής, εφόσον δεν βιάζεσαι είναι πλεονέκτημα καθότι το τοπίο αποζημιώνει τον επιβάτη.

Στη διάρκεια της, μια κυρία προχωρημένης ηλικίας παρακολουθεί τις συζητήσεις που γίνονται στα ελληνικά και δείχνει να είναι η μόνη που απολαμβάνει την οχλαγωγία των φωνακλάδων Ελλήνων. Το πρόσωπο της έχει φωτιστεί και κάποια στιγμή βρίσκει την ευκαιρία να ρωτήσει: «Έλληνες είστε παιδιά ε;». Η εκφρασμένη σε άπταιστα ελληνικά απορία δημιούργησε χιλιάδες σε όσους βρίσκονταν στο μπροστινό μέρος του λεωφορείου και σίγησαν μόλις την άκουσαν.

«Τι λέτε παιδιά μου; Συγκρίνετε τίποτα με την Ελλάδα; Έζησα 40 χρόνια στη χώρα σας. Γνώρισα τον Έλληνα άνδρα μου στη Γερμανία και μετά πήγαμε μαζί στην Θεσσαλονίκη» άρχισε να εξιστορεί η Σλοβένα συνεπιβάτης που ήταν πληροφορημένη για την κρίση που βιώνουμε. Ήταν όμως και επικριτική για εμάς τους Έλληνες: «Ξέρω πως παραπονιέστε όλοι στη χώρα σας για την κρίση. Αλλά ξέρω πως έχετε περάσει καλά για πολλά πολλά χρόνια. Κι όταν λέμε καλά, μιλάμε για πολύ καλά. Μην παραπονιέστε λοιπόν. Δεν μπορείτε να προσαρμοστείτε και να δεχτείτε πως πρέπει να χάσετε τα πολλά και να μείνετε με λίγα. Εγώ, που ζω εδώ σας λέω πως μακάρι να μπορούσα να γυρίσω στην Ελλάδα ακόμη και τώρα. Είναι το καλύτερο μέρος στον κόσμο» είπε και πριν αποβιβαστεί γύρισε και μας πέταξε με νόημα: «Δείτε την παραλία στο Πόρτοροζ, που είναι η καλύτερη που έχουμε. Και θυμηθείτε τις παραλίες της χώρας σας».

Δεν είχε άδικο. Ούτε και τα μέλη της ελληνικής αποστολής. Το Πόρτοροζ δεν είναι άσχημο αλλά δεν συγκρίνεται σε τίποτα με την Ελλάδα. Κι όμως σε μια παραλία όπου για να πέσεις στο νερό πρέπει να χρησιμοποιήσεις την προβλήτα που θα σε βάλει κατευθείαν στα βαθιά και θα αποφύγεις τα χόρτα (κι ουχί τα φύκια) της ακροθαλασσιάς η ομπρέλα με την ξαπλώστρα κοστίζει 15€. Είναι θέμα προσφοράς και ζήτησης…

Ισχύει σε κάθε περίπτωση αυτό. Ισχύει και στο μπάσκετ. Ο Βασίλης Σπανούλης, πάνω στον οποίο έχει πέσει όλο το ιατρικό επιτελείο, δεν είναι διόλου τυχαίο ότι αμείβεται με περισσότερα από 2εκατ€ τα τελευταία τρία χρόνια αλλά και τα επόμενα δύο. Χωρίς αμφιβολία είναι ο μεγαλύτερος ηγέτης που κυκλοφορεί στο Ευρωμπάσκετ και ένας από τους κορυφαίους στην Ευρώπη. Φυσικό και επόμενο είναι ο τραυματισμός του και η πιθανή απουσία του στο ματς με την Τουρκία να αποτελεί το πρωταρχικό θέμα συζήτησης στη Σλοβενία κι όχι μόνο.

«Έχουμε ετοιμάσει κάποια εναλλακτικά σενάρια και δεν πρόκειται να τον πιέσουμε να αγωνιστεί» είπε ο Τρινκιέρι με ηρεμία που ήταν φανερό πως ήθελε να μεταδώσει σε όλους. Ο πανικός είναι κακός σύμβουλος και ο Ιταλός θέλει να τον κρατήσει μακριά από την Εθνική ομάδα, που ύστερα από το 2-0 έχει πετύχει πολλά αλλά και τίποτα.

Ακόμη και να νικήσει το Σάββατο (7/9) την Τουρκία θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια μέχρι το τέλος της α’ φάσης για να μπει στην επόμενη έχοντας προοπτικές. Και για να γίνει πιο ξεκάθαρο: Με νίκη επί της Τουρκίας η Ελλάδα προκρίνεται, αλλά καθότι το πιθανότερο σενάριο μοιάζει να είναι οτι θα προκριθούν επίσης Ιταλοί και Φινλανδοί για να πάει με προίκα στη Λιουμπλιάνα θα πρέπει να νικήσει και τους δύο, την Κυριακή και τη Δευτέρα, αντίστοιχα. Διότι το σύστημα διεξαγωγής υποχρεώνει τις ομάδες να κουβαλούν τα αποτελέσματα που έφεραν στην πρώτη φάση με όσες ομάδες θα προκριθούν! Επομένως πρόκριση με 0-2 (από Ιταλία και Φινλανδία), σε όμιλο που θα αντιμετωπίσουμε Ισπανία και Σλοβενία θα κάνει το δρόμο για τους αγώνες μεταλλίων πιο δύσκολο κι από τις βουτιές στο Κόπερ και το Πορτορόζ…

Και τότε αν εμφανιστεί ξανά μια κυρία σαν εκείνη στο λεωφορείο της διαδρομής και πει «να μην παραπονιόμαστε για το 0-2 αφού προκριθήκαμε», τα λόγια της δεν ακουστούν εξίσου παρηγορητικά.

http://www.youtube.com/watch?v=VAGDBGpRuaY