Ημερολόγιο Ευρωμπάσκετ 2013 – ημέρα #2

Στο ηλιόλουστο Κόπερ η ζωή εξακολουθεί να κυλά ήρεμα. Το 38ο Ευρωμπάσκετ… έσκασε από το αβγό του την Τετάρτη (4/9) δίχως να προκληθεί πανικός στην μικρή παραθαλάσσια πόλη της Σλοβενίας.

Πέρασε μόλις μια αγωνιστική και το αξίωμα πως ο αθλητισμός είναι πολιτισμός, έρχεται ξανά στο μυαλό σαν εκείνα που ξεχνάς από τα χρόνια στο σχολειό και ζωντανεύουν ως γνώση όταν έρθει η στιγμή να διαβάσεις το παιδί σου. Στα γήπεδα της Ελλάδας όμως δεν ξαναδιαβάζουμε τα παιδιά μας. Για την ακρίβεια δεν τα πηγαίνουμε αφού η δικτατορία των ολίγων έχει διώξει τους πολλούς και κρατά τις εξέδρες σχεδόν άδειες.

Στο Κόπερ οι Φινλανδοί νίκησαν την Τουρκία κι έξω από γήπεδο δίχως κανένα ενδοιασμό ζητούσαν από τους Τούρκους να τους φωτογραφίσουν. Στη φωτογραφία που βλέπετε κάτω οι εικονιζόμενοι δεν αρνούνται να κοιτάξουν τον φωτογραφικό φακό ούτε έχουν στραφεί από καλλιτεχνική άποψη αλλού. Φωτογραφίζονται από φινλανδό φίλαθλο που ήθελε να έχει αναμνήσεις από την ιστορική νίκη της χώρας του. Ο παπαράτσι φωτογράφος δεν πρόλαβε να τον βάλει μέσα στο κάδρο και «είδε» μόνο τη σκιά του, που φαίνεται στην άσφαλτο.

Μόνο τη σκιά του Κοπόνεν και των συμπαικτών του έβλεπαν και στο παρκέ της Bonifika Arena του Κόπερ οι Τούρκοι αστέρες του ΝΒΑ, που δεν ήταν ψυχολογικά προετοιμασμένοι για τον αγώνα και το πλήρωσαν. Η ήττα-σοκ των γειτόνων μας ήταν το καλύτερο μαντάτο που θα μπορούσε να φθάσει στα αποδυτήρια της Εθνικής Ελλάδας πριν από το ματς με τη Σουηδία.

Το κίνητρο σε τέτοιους αγώνες δεν είναι πάντοτε δεδομένο και η γκέλα των Τούρκων ήχησε στα αυτιά των παικτών του Τρινκιέρι σαν συναγερμός. Εριξε κι ο Ιταλός λίγο λάδι στη φωτιά, ζητώντας ησυχία για να ανακοινώσει κάτι σημαντικό. Στο άκουσμα των 17.550.000 δολαρίων που αναφέρονται στο συμβόλαιο του Γερέμπκο με τους Ντιτρόιτ Πίστονς προς στιγμή κυριάρχησε νεκρική σιγή αλλά μετά επικράτησε ο ενθουσιασμός που βγάζουν οι πολεμιστές πριν από την μάχη.

Για να νικήσει η Εθνική μας απονήρευτες ομάδες σαν τη Σουηδία δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω. Προσήλωση στο πλάνο, μαχητικότητα και καθαρό μυαλό! Ούτε καν καλό ποσοστό στις βολές δεν είναι απαραίτητο, μα ούτε να ισχύσει ο κανόνας των μονοψήφιων λαθών. Για αυτό ήρθε άνετα η 28αρα παρά τις 19/33 βολές και τα 18 λάθη και τα μαθήματα της πρεμιέρας τα πρόσφεραν στους υπόλοιπους οι Γάλλοι, οι Τούρκοι, οι Ισραηλινοί, οι Βόσνιοι με τα παθήματα τους από Γερμανούς, Φινλανδούς, Βρετανούς και Λεττονούς, αντίστοιχα.

Κανονικά δεν χρειάζεται πολλά περισσότερα η Εθνική μας για να νικήσει το βράδυ της Πέμπτης (4/9) και τη Ρωσία, που φαίνεται οτι γρήγορα θα γυρίσει πίσω στη Μόσχα. Χωρίς τους Κιριλένκο, Μοζγκόφ, Χριάπα, Κάουν, Βοροντσέβιτς και την τελευταία στιγμή με νέο προπονητή (Βασίλι Καράσεφ), μοιάζουν με αρκούδα που την έχει κτυπήσει πάρκινσον και αλτσχάιμερ μαζί.

Όπως κοντεύουν να κτυπήσουν και όλους εμάς που βρισκόμαστε μαζί με την Εθνική μας στο Κόπερ. Πώς να το γλιτώσεις όταν στο τέλος της ημέρας πληρώνεις για ένα απλό ουίσκι 2,70€ (3.20€ αν το θες με Coca Cola) και μόλις 1€ για το ποτήρι κρασί, την ώρα που ο Freddo Cappuccino σε πλαστικό τιμάται στις παραλίες της Μυκόνου 4-5€ όπως και στα περισσότερα καφέ της Αθήνας;

Πριν προλάβει κανείς να αμφισβητήσει την έρευνα αγοράς, ιδού η φωτογραφία-πειστήριο από τον μυθικό λογαριασμό…

Ίσως οι χαμηλές τιμές (και) στα μπαρ και ουχί ο θρίαμβος επί της Τουρκίας να ευθύνονταν όταν ένας συμπαθής Φινλανδός φίλαθλος κόντεψε το βράδυ της Τετάρτης να τρελάνει τον ρεσεψιονίστ του ξενοδοχείου μας, προσπαθώντας να εξηγήσει τι ακριβώς ζητούσε μέσα στα άγρια μεσάνυχτα… Οι Έλληνες μπορούν να περιμένουν ως το τέλος της διοργάνωσης για ανάλογα μεθύσια. Πόσο πιο ακριβά θα είναι τα ποτά στην πρωτεύουσα της Σλοβενίας, Λιουμπλιάνα όπου θα γίνουν οι τελικοί;