Χαμόγελα, μπεγλέρια και πράσινα φορέματα

Μια ώρα πριν από την έναρξη του επετειακού μέρους του διημέρου για την 3η του Σεπτέμβρη – των ομιλιών δηλαδή των δύο πρώην πρωθυπουργών και του προέδρου του ΠΑΣΟΚ – το πάνελ της τελευταίας συνεδρίας συνεχίζεται.

Οσοι όμως δεν πρόλαβαν να βρουν μια θέση στη μικρή αίθουσα, δεν μπορούν να το παρακολουθήσουν. Η οθόνη plasma που υπήρχε απ’ έξω είχε μεταφερθεί στο λόμπι της εισόδου. Ολα είχαν μπει στους ρυθμούς της προετοιμασίας για το μεγάλο φινάλε. Και ο κόσμος που καταφθάνει κατά κύματα έχει μυαλό μόνο γι’ αυτό: για τη μεγάλη στιγμή της συνύπαρξης του «όλου ΠΑΣΟΚ» επί σκηνής – την τελευταία εδώ και πολύ καιρό εκδήλωση που μαρτυρεί ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ακόμη εδώ.

Αν και η φωνή του εισηγητή Πέτρου Ευθυμίου ακούγεται dolby surround στο λόμπι, όσοι δεν την αναγνωρίζουν αναρωτιούνται ποιος μιλά. Οι τρεις οθόνες που έχουν τοποθετηθεί ανάμεσα στα μπάνερ με τα διακριτικά του κόμματος δείχνουν αυτούς που ασχολούνται με τις τελευταίες λεπτομέρειες στη μεγάλη αίθουσα των 1.500 θέσεων. Τεχνικοί και μη τσεκάρουν φωτισμούς και ήχους. Στο αίθριο μικρά σμήνη συντρόφων συσπειρώνονται σε πηγαδάκια.

Ολες οι φυλές του ΠΑΣΟΚ δίνουν το «παρών». Νεολαίοι με σουέντ μοκασίνια και επιμελώς ατημέλητα μούσια. Εξηντάρηδες με μπεγλέρια. Κουστουμαρισμένοι εκσυγχρονιστές. Και πολλές, πάρα πολλές κυρίες που, ανεξαρτήτως ηλικίας, ένιωσαν το κομματικό καθήκον να φορέσουν λόγω της περίστασης πράσινο φόρεμα.  Χαρακτηριστική παρουσία η Φώφη Γεννηματά με πράσινο σακάκι. Εκεί και όλες οι γενιές στελεχών. Από τον «αρκούδο» του κόμματος Νίκο Αθανασάκη που περιφέρεται μιλώντας ασταμάτητα στο κινητό του, μέχρι τον Παύλο Γερουλάνο, που κάνει την εμφάνιση του με σπορτίφ περιβολή.

Ο υπεύθυνος ασφαλείας επαναλαμβάνει μονότονα «τις τσάντες από το μηχάνημα». Παρ’ ότι πολλοί μπαινοβγαίνουν διαρκώς για τσιγάρο ή βόλτα, τηρούν ευλαβικά την εντολή κάθε φορά.  Στις 18.30, την ώρα που θεωρητικά θα άρχιζε η εκδήλωση, το κοινό ενημερώνεται από τα μεγάφωνα πώς η πλατεία γέμισε και οι υπόλοιποι πρέπει να κατευθυνθούν προς τους εξώστες.

ΓΑΛΑΡΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ. «Τίγκα είναι μέσα» λέει και ξαναλέει με τη χαρά τού παλιού ένας σαραντάρης. Κάποια στελέχη του Κινήματος έχουν τρέξει να πιάσουν στασίδι εντός αιθούσης, ενώ ορισμένοι συνεχίζουν τις συζητήσεις έξω. Πολλοί πάντως καταφθάνουν μετά τις έξι και μισή, πιστοί στην ώρα ΠΑΣΟΚ.

Τελευταίος θα φθάσει ο Γιώργος Παπανδρέου, στις επτά ακριβώς. Θα χρειαστεί λίγη ώρα για να διασχίσει το αίθριο μοιράζοντας χαμόγελα και χειραψίες.

Οταν μπει στο κτίριο του Ελληνικού Κόσμου, θα ακουστεί χειροκρότημα. Μια οργανωμένη γαλαρία θα φωνάξει για μερικά δευτερόλεπτα «Παπανδρέου! Παπανδρέουουου!».

Με την άφιξή του αρχίζει και η εκδήλωση. Οταν στις οθόνες εμφανίζεται ο Σημίτης πολλοί πλησιάζουν κι ακούν ευλαβικά. Παραδόξως, αν λάβει κανείς υπόψη το τεχνοκρατικό του στυλ, σε κάποια στιγμή προκαλεί στο κοινό του χαμόγελα ευχαρίστησης: είναι η στιγμή που προσάπτει στις συνεχείς κόντρες ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ «επίπεδο καφενειακής διαμάχης υπέργηρων συνταξιούχων».

Την ώρα που οι ομιλίες συνεχίζονται, ένας μεσήλικος πλησιάζει μια παρέα παλιών συντρόφων. «Ολοι οι αμετανόητοι εδώ, βλέπω», λέει κάνοντάς τους να σκάσουν στα γέλια. Κανείς άλλωστε δεν φάνηκε να ενοχλήθηκε από τον χαρακτηρισμό. «Αμετανόητοι», με την καλή έννοια – του αφοσιωμένου. Το επισήμανε, άλλωστε, με τον τρόπο του και ένας νέος «σύντροφος» στον συνομιλητή του: «Δεν με νοιάζει τι θα πουν. Με νοιάζει ότι βγαίνουν κι οι τρεις μαζί».