«Δεν δικαιούσθε διά να ομιλείτε...». Το έλεγε, επιτιθέμενος από τα έδρανα της Βουλής κατά της ΝΔ, ο Μένιος Κουτσόγιωργας τη χρυσή εποχή του ανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ. Και είναι σήμερα γνωστό με ποιο θλιβερό τρόπο τελείωσε αυτός.
Ως γνωστόν, κανείς δεν βάζει μυαλό στην πολιτική. Ετσι, μια σειρά από παλαιές δόξες της ΝΔ με άδοξο τέλος, παράλληλα με διαχρονικές ή πρόσφατες αξίες του ΠΑΣΟΚ έχουν βγει στο ξέφωτο για να δώσουν μαθήματα στον Γιάννη Στουρνάρα και στην κυβέρνηση γενικώς. Ο πελατειακός δικομματισμός επανέρχεται ως βρικόλαξ στο λυκόφως του λαϊκισμού. Κάποτε - μια και έγινε ξανά της μόδας η Ακροδεξιά - παρ' ολίγον να έχουμε το περιβόητο «πραξικόπημα της πιτζάμας». Τώρα έχουμε την παρ' ολίγον κοινοβουλευτική εξέγερση του ποστίς. Τα σταγονίδια μιας εποχής ξεσαλώματος διεκδικούν την επαναφορά της. Και υπενθυμίζουν ότι Ιστορία γράφουν συχνά στην ελληνική πολιτική πρόσωπα ξεχασμένα ή περιθωριακά ή άγνωστα στο ευρύ κοινό, που ξαφνικά «ορθώνουν ανάστημα» τάχα μου για να εκτροχιάσουν κυβερνήσεις.
ΚΥΝΙΚΟΣ και ευφυής, ο Κώστας Καραμανλής είχε σχολιάσει ενώπιον υπουργού του την πλειοψηφία 152 βουλευτών που έλαβε το 2007 ως εξής: «Δεν θα κρατήσουμε ούτε έναν χρόνο». Τελικά, κράτησαν δύο. Αλλά η αλήθεια είναι ότι από το φθινόπωρο του 2008 έως τις 2 Σεπτεμβρίου 2009, όταν προκηρύχθηκαν πρόωρες εκλογές με ένα παγωμένο διάγγελμα από τον τότε πρωθυπουργό, η κυβέρνηση ψυχορραγούσε. Παλιές καραβάνες του δικομματισμού και ξανθιές του Βορρά έχουν το ίδιο ρεφλέξ από την ανάποδη. Κυβέρνηση με 153 βουλευτές, σου λένε, είναι κυβέρνηση πάνω στην οποία μπορούμε να κάνουμε το σόου και το κομμάτι μας. Οι πιο πονηροί, όπως ο Νικήτας Κακλαμάνης και ο Προκόπης Παυλόπουλος, ψάχνουν αφορμή για βιτριολικές ή ψευδοστοχαστικές δηλώσεις. Αντιθέτως, το μοντέλο Τζάκρη είναι πιο χύμα: αποστασιοποιείσαι από μια τροπολογία ή μια διάταξη και τραβάς και μια δήλωση στον γάμο του Καραγκιόζη.
ΦΥΣΙΚΑ, ειδικά στο ΠΑΣΟΚ δεν φταίει μόνον η Τζάκρη. Φταίει και το ότι πριν από έναν μήνα, στην κρίση της ΕΡΤ, ή και πιο πριν, σκληρές αντικυβερνητικές δηλώσεις είχε κάνει και η Φώφη Γεννηματά. Αν, φυσικά, η βουλευτής Πέλλας είχε βρεθεί και αυτή να επιθεωρεί αγήματα, μπορεί να σκεφτόταν διαφορετικά. Τι να πει κανείς όμως για τον τρόπο που σκέφτεται ο Κώστας Σκανδαλίδης, τοποθετημένος στη νεκρή ζώνη μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, μη πηγαίνοντας ούτε από εδώ ούτε από εκεί, παρά τα μπες - βγες στην πράσινη Κοινοβουλευτική Ομάδα; Η αλήθεια είναι ότι το κόμμα του Βενιζέλου παραμένει στο έλεος των παρορμήσεων διαφόρων βουλευτών. Με άλλα λόγια, η είσοδος στην κυβέρνηση δεν έχει λύσει αυτομάτως όλα τα προβλήματα. Αν μη τι άλλο, γιατί ο Βαγγέλης Βενιζέλος - παρά την αναγεννησιακή γκάμα του - δεν είναι και ψυχαναλυτής. Ούτε μπορεί να τους ικανοποιήσει όλους.
Το συμπέρασμα είναι, πάντως, ότι η κυβέρνηση πρέπει να βγει από τη ζώνη του 153 είτε με έναν αποκεφαλισμό που να δείχνει ότι δεν είναι εκβιάσιμη, είτε με ένα πολιτικό άνοιγμα που να τη στείλει πάνω από το 155.
Κάποια στιγμή το κοινοβουλευτικό έργο «Τα κουρέλια τραγουδούν ακόμα» πρέπει να κατέβει.
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από