Ο κύκλος των χαμένων ανταρτών
Νικήτας Κακλαμάνης
Πάρις Κουκουλόπουλος
Τον έβγαζε από τα ρούχα του η κατάργηση της Δημοτικής Αστυνομίας. Το Μακεδονίας – Θράκης που δεν θα έλειπε από κανέναν Βορειοελλαδίτη έπρεπε να καταργηθεί. Προετοίμαζε το έδαφος για την αρνητική του ψήφο στο άρθρο 81 του πολυνομοσχεδίου. Υψωσε το ανάστημά του ως γνήσιο τέκνο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που μεταπήδησε στην κεντρική πολιτική έχοντας πολυετή εμπειρία στα μετερίζια της ΚΕΔΕ. Ο Κοζανίτης όμως είναι ένας παρεξηγημένος μεταρρυθμιστής. Παρέβλεψε ακόμη και τον θεσμικό του ρόλο (του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου) για να το δείξει. Κι αυτή η μεταρρύθμιση ήταν όπως τουιτάρισε «τουρκομπαρόκ». Αν ο ίδιος είχε, όπως επιθυμούσε, αναλάβει το υπουργικό χαρτοφυλάκιο της Δημόσιας Διοίκησης, θα κόμιζε ευρωπαϊκότερο μπαρόκ.
Θεοδώρα Τζάκρη
«Η ψήφος μου είναι ακόμη ένα σαφές μήνυμα προς την τρόικα ότι δεν ξεπουλάμε την περιουσία του ελληνικού λαού». Η βουλευτής Πέλλας του ΠΑΣΟΚ έδειξε ότι, όταν χρειαστεί, μπορεί να μιλήσει εις άπταιστον συριζαϊκήν. Δεν είναι δα και δύσκολο. Κι όλα αυτά για να ψηφίσει «παρούσα» σε μία τροπολογία για την ΕΥΔΑΠ. Δεν είναι πρωτάρα στο αντάρτικο πάντως. Και τον Νοέμβριο του 2012 με μια αγόρευση – υπόδειγμα δραματικότητας ενημέρωσε το Σώμα πως «το νομοσχέδιο είναι κατάπτυστο», ο Σαμαράς είναι «ο τέλειος υπηρέτης των συμφερόντων της τρόικας» κ.τ.λ. Αλλά ψήφισε τελικά το Μνημόνιο 3 «με το πιστόλι στον κρόταφο». Στα δυο προηγούμενα Μνημόνια, επί πρωθυπουργίας Παπανδρέου και Παπαδήμου, δεν είχε επιδείξει την ίδια κροταφική ευαισθησία.
Πέρυσι δημοσίευε άρθρα, σύμφωνα με τα οποία οι ιδιωτικοποιήσεις ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΔΕΠΑ και ΕΥΑΘ είναι αντισυνταγματικές. Εβγαινε στα ραδιόφωνα και ενημέρωνε το κοινό ότι το νομοσχέδιο που έφερνε στη Βουλή ο Αρβανιτόπουλος δεν αναιρούσε «τις αντισυνταγματικότητες» του Νόμου Διαμαντοπούλου. Επιδίδεται γενικώς σε «διακριτικές» ανταρσίες. Οπως η χθεσινή στη συζήτηση του νομοσχεδίου για τα αυθαίρετα. Η αγορά ψιθυρίζει ότι παίζει τον ρόλο της ντουντούκας για λογαριασμό της καραμανλικής πτέρυγας. Τα πράγματα μπορεί πάντως να είναι πιο απλά: αρκεί να θυμηθεί κανείς ότι η μόνη φορά που τράβηξε λίγο παραπάνω το σχοινί ήταν απουσιάζοντας σε ψηφοφορία για το πολυνομοσχέδιο του Ιανουαρίου 2012: Η οργή του οφειλόταν σε τροπολογία για τις δικηγορικές εταιρείες…
Κώστας Σκανδαλίδης
Είναι παλιά καραβάνα. Από το 2012 δηλώνει πως «δεν είμαστε πολιτικοί κονφερασιέ των αγορών, ούτε υπάλληλοι των τραπεζιτών». Τα έλεγε αυτά δυο μήνες σχεδόν πριν από το Μνημόνιο 3, στην ψήφιση του οποίου έλαμψε διά της απουσίας του. Στο ενδιάμεσο έκανε και εμφάνιση στην πανελλαδική συνδιάσκεψη της Αριστερής Πρωτοβουλίας του Παναγιωτακόπουλου. Ο Βενιζέλος αναγκάστηκε να τον διαγράψει. Αλλά, όπως συμβαίνει πάντοτε σε αυτές τις περιπτώσεις, ο Σκανδαλίδης παρέμεινε ψυχή τε και σώματι ΠΑΣΟΚ και τον Φεβρουάριο του 2013 πανηγυρικώς επέστρεψε στο Κίνημα. Για να ενδυναμώσει, κατά τον πρόεδρο, την κοινοβουλευτική παρουσία του κόμματος.














