Φίλες μου γεια σας. Οσο καθόμαστε αναπαυτικά στις πολυθρόνες μας περιμένοντας την ανάπτυξη (θα έρθει, δεν είναι σαν τον Γκοντό που δεν έρχεται ποτέ), επιτρέψτε μου να ασχοληθώ με ένα θέμα-φετίχ: τη σημαντική προσφορά στο αναπτυξιακό έργο της κυβέρνησης του υπουργείου που έχουμε θέσει υπό την αιγίδα μας, του υπουργείου Μακεδονίας – Θράκης (ΥΜΑΘ).
Ως γνωστόν, τώρα που έκλεισε η ΕΤ3 και δεν βλέπουμε τα κυριακάτικα κηρύγματα του αγαπημένου μας Μητροπολίτη Ανθιμου, το ΥΜΑΘ είναι ο μοναδικός εθνικός θεσμός που δίνει τη δυνατότητα ταύτισης ολόκληρου του Ελληνισμού με τα ιδιαίτερα βορειοελλαδίτικα ιδεώδη. Χάρη, προφανώς, στο εκτόπισμα του υπουργού Θόδωρου Καράογλου που συνεχίζει να λαμπρύνει έναν θώκο τον οποίον έχουν στο παρελθόν καταξιώσει πολιτικοί όπως ο Σταύρος Καλαφάτης, ο Γιώργος Καλαϊτζής, ο Μαργαρίτης Τζίμας, ο Νίκος Τσιαρτσιώνης, ο Χάρης Καστανίδης, ο Φίλιππος Πετσάλνικος – θα προσέθετα και τη Θεοδώρα Τζάκρη, αλλά είχε την ατυχία το διάστημα που βάδιζε στους διαδρόμους του κτιρίου, το ΥΜΑΘ να έχει υποβιβαστεί σε μια απλή γραμματεία.
Ο σημερινός ΥΜΑΘ έχει το δικό του, προσωπικό, ξεχωριστό στυλ ηγεσίας στην επικράτεια του υπουργείου. Κάνει αγώνα δρόμου για να παρίσταται σε πλείστα όσα κοινωνικά γεγονότα, αν είναι δυνατόν μάλιστα και να χαιρετίζει. Δυστυχώς, λόγω θέρους, ο Ιούλιος δεν έχει πολλά τέτοια events – και τα περισσότερα πέσανε στις 15 του μήνα. Χαιρέτισε, λοιπόν, τότε, την έναρξη του 12ου Πρωταθλήματος Βετεράνων Maxibasketball ενώ παράλληλα, με άψογη σπορ περιβολή, υποδέχθηκε τον Παναγιώτη Αντωνίου, διευθυντή του γραφείου του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον οποίο τόνισε ότι «όλοι μας οφείλουμε να αντιληφθούμε τις τραγικές επιπτώσεις της διχόνοιας και μέσα από τα πικρά διδάγματα της Ιστορίας να θωρακίσουμε τόσο την εθνική μνήμη όσο και το σύνολο του Ελληνισμού».
Και αφού θωράκισε το σύνολο του Ελληνισμού, είχε την ευκαιρία να υποδεχθεί στο Διοικητήριο τη συντονίστρια μιας Επιτροπής Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου Νίνα Γκατζούλη, ομού μετά του Βασίλη Γκατζούλη, που μάλλον είναι ο σύζυγός της. Και εκεί, έμπλεος εθνικής συγκινήσεως, έκανε μια σπουδαία ομιλία: «Οι Μακεδόνες», είπε, «δεν έχουμε μάθει να σκύβουμε το κεφάλι. Δεν μας αρμόζει. Οπως ο Μέγας Αλέξανδρος διέδωσε την ελληνική γλώσσα και παιδεία στα απέραντα του κόσμου… κ.λπ.».
Τα απέραντα του κόσμου, φυσικά, ευγνωμονούν τον αγαπημένο ΥΜΑΘ. Και σημειώνουν τη συμβολή του στην παραγωγικότητα όχι μόνο εθνικών λογυδρίων, χρήσιμων για το φρόνημα, αλλά και νεολογισμών – απαραίτητων για τη μεγέθυνση και τη μεγάλυνση της ελληνικής, που ως γνωστόν είναι η τετραπερωτέρα γλώσσα της Ιστορίας.