[Εμπιστευτικά] Ο κίνδυνος

2 λεπτά
Με την ευκαιρία της επετείου αποκατάστασης της Δημοκρατίας θα κάνω μια ευχή.
Εύχομαι σε όλα τα καραγκιοζάκια που πιπιλίζουν τις ανοησίες για «χούντες», «δικτατορίες» και «πραξικοπήματα» να μη χρειαστεί ποτέ να ζήσουν μια πραγματική δικτατορία.
Ούτε τη δικτατορία του Παπαδόπουλου και του Ιωαννίδη.
Ούτε κάποια από εκείνες του Μπρέζνιεφ ή του Τσαουσέσκου ή του Μιλόσεβιτς ή του Σαντάμ ή του Καντάφι.
Ούτε καν ένα καθεστώς τύπου Τσάβες.
Διότι οι δικτατορίες είναι όλες ίδιες. Τις καταλαβαίνεις με την πρώτη. Και δεν έχουν καμία σχέση με την Ελλάδα που ζούμε σήμερα.
Είναι η καλύτερη ευχή που μπορώ να τους κάνω: να μη γνωρίσουν ποτέ ό,τι παπαγαλίζουν με τόση ελαφρότητα, ασυνειδησία και ευκολία.
Αυτό ίσως τους βοηθήσει να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος της παράνοιας που υπηρετούν.
Για να καταλάβουν ότι η Ελλάδα σήμερα δεν έχει πρόβλημα δημοκρατίας αλλά αντιμετωπίζει ένα σοβαρό ζήτημα απειλής κατά της δημοκρατίας από τις ακραίες πολιτικές δυνάμεις που την αποσταθεροποιούν.
Από εκείνες που στο όνομα της δημοκρατίας, ακόμη και στο όνομα της προστασίας της δημοκρατίας, απεργάζονται ή προωθούν την απορρύθμισή της.
Εδώ πρέπει να είμαστε ειλικρινείς: η δημοκρατία δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις απειλές με ευχολόγια, διακηρύξεις και σταυρωμένα χέρια.
Ο δήμαρχος Αθήνας και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη έδειξαν χθες τον δρόμο. Ελπίζω να υπάρξει συνέχεια.
Είχα διαβάσει κάποτε μια ωραία σκέψη του Τόμας Μαν.
Οτι η Δημοκρατία της Βαϊμάρης καταλύθηκε ουσιαστικά την ημέρα που κανείς δεν βρέθηκε πρόθυμος να την υπερασπιστεί. Κι αυτό επειδή η κατάλυσή της πρώτα συντελέστηκε στα μυαλά των ανθρώπων και μετά στους δρόμους ή στις κάλπες.
Κάτι ανάλογο ζούμε σήμερα στην Ελλάδα – το επισήμανε πρόσφατα και ο Γιούργκεν Χάμπερμας.
Πολιτικές δυνάμεις της Ακρας Δεξιάς και της Ακρας Αριστεράς, συγκρουόμενες ενδεχομένως μεταξύ τους, συμπλέουν κατά τα άλλα στην απονομιμοποίηση του δημοκρατικού καθεστώτος.
Δεν κάνει εντύπωση με πόση επιμονή και ευκολία ασκούν κριτική όχι πολιτικής σκοπιμότητας (που θα ήταν θεμιτό…) αλλά δημοκρατικής νομιμότητας των πράξεων και των αποφάσεων της συντεταγμένης πολιτείας;
Ολη αυτή η μπουρδολογία περί «δικτατορίας», «αυταρχισμού» και «πραξικοπημάτων» έχει έναν και μοναδικό στόχο: να δείξει ότι η Δημοκρατία στη χώρα μας στερείται σήμερα νομιμοποιητικής βάσης.
«Δημοκρατία Ή Μνημόνιο» ήταν το χθεσινό κύριο άρθρο της «Αυγής» – το αναφέρω όχι επειδή τους αποδίδω αντιδημοκρατικές σκοπιμότητες αλλά επειδή θέλω να δείξω πού οδηγεί ο πολιτικός φανατισμός…
Παίζουν λοιπόν με τη φωτιά.
Κι αν καούν οι ίδιοι, κανένα πρόβλημα. Ο κίνδυνος είναι μήπως μας πυρπολήσουν όλους μαζί.













