Σόιμπλε: «Δεν θέλουμε μια γερμανική Ευρώπη»

«Δεν θέλουμε μια γερμανική Ευρώπη» τονίζει ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σε άρθρο του που δημοσιεύεται σε πολλές ευρωπαϊκές εφημερίδες.

Αναγνωρίζει ότι Ευρώπη σημαίνει ισότιμη συνύπαρξη των κρατών της και θεωρεί ότι η Γερμανία υιοθετεί αυτή την άποψη, ωστόσο επισημαίνει ότι έχει μία «ειδική ευθύνη» έναντι της αμοιβαία συμφωνηθείσας στρατηγικής για την επίλυση της κρίσης στην ευρωζώνη.

Αναφερόμενος στη σημερινή εικόνα της Ευρώπης τρία χρόνια μετά την έναρξη της κρίσης, ο Σόιμπλε εκτιμά ότι είναι ανάμεικτη. Υπάρχουν πολλά ενθαρρυντικά σημάδια από τις χώρες που έχει πλήξει η κρίση, αλλά και μια άλλη, αρνητική πλευρά, με την ανεργία και την ανασφάλεια των πολιτών, αναφέρει ο γερμανός υπουργός Οικονομικών.

Στο άρθρο του υποστηρίζει ότι συχνά στη δημόσια συζήτηση κυριαρχούν οι αμοιβαίες κατηγορίες και οι αντιφάσεις αναφορικά με αυτό που κάνει ή θα έπρεπε να κάνει η Γερμανία.

«Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η Γερμανία είναι πολύ ισχυρή για να ταιριάξει στην Ευρώπη και άλλοι ότι είναι πολύ αδύναμη για να έχει ηγετικό ρόλο στην ήπειρο» λέει ο Σόιμπλε, προσθέτοντας ότι «εργαζόμαστε για να επιτύχουμε ένα λογικό βαθμό σταθεροποίησης, να δημιουργήσουμε εμπιστοσύνη και με αυτό τον τρόπο να θέσουμε τα θεμέλια για τη βιώσιμη ανάπτυξη στη Γερμανία και στην Ευρώπη».

Ο Σόιμπλε αναγνωρίζει ότι Ευρώπη σημαίνει ισότιμη συνύπαρξη των κρατών της και θεωρεί ότι η Γερμανία υιοθετεί αυτή την άποψη, ωστόσο έχει μία «ειδική ευθύνη» έναντι της αμοιβαία συμφωνηθείσας στρατηγικής για την επίλυση της κρίσης στην ευρωζώνη.

«Αναλαμβάνουμε αυτή την ευθύνη σε πνεύμα συνεργασίας ιδιαίτερα με τους Γάλλους φίλους. Από κοινού με τις άλλες μεγάλες και μικρές χώρες της Ευρωζώνης γνωρίζουμε τη θεμελιώδη σημασία ενός στενού συντονισμού στην πορεία επίλυσης της κρίσης» αναφέρει.

Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας υπενθυμίζει ότι πριν από 10 χρόνια η Γερμανία ήταν ο ασθενής της Ευρώπης και χρειάστηκε να διανύσει επίπονη διαδικασία, έως ότου γίνει σήμερα ατμομηχανή της ανάπτυξης και άγκυρα σταθερότητας.

Απορρίπτει, πάντως, την άποψη που θέλει τη Γερμανία να επιδιώκει να διαδραματίζει έναν ειδικό ρόλο, υποστηρίζοντας ότι αυτός ο ισχυρισμός οφείλεται σε παρανόηση και διαβεβαιώνει εμφατικά: «Οχι, δεν θέλουμε μία γερμανική Ευρώπη. Δεν απαιτούμε από τους άλλους να ζουν όπως εμείς. Αυτή η κατηγορία δεν έχει νόημα, όχι περισσότερο από αυτό που έχουν τα εθνικά στερεότυπα που βρίσκονται πίσω από τέτοιους ισχυρισμούς».