[Εμπιστευτικά] Ο μοιραίος άνθρωπος
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Αναρωτιέμαι αν κάποιος από τους έλληνες συνομιλητές του Σόιμπλε τόλμησε χθες να πει στον γερμανό επισκέπτη και πράγματα που δεν θα ηχούσαν ευχάριστα στα αυτιά του.
Χωρίς απαραιτήτως να φανεί αγενής και χωρίς να αποδειχθεί αφιλόξενος.
Και να τα πει όχι για λόγους θρασύτητας, αυθάδειας ή εσωτερικής προπαγάνδας.
Αλλά επειδή (είτε του αρέσει είτε δεν του αρέσει) ο Σόιμπλε είναι το μοιραίο πρόσωπο της Ευρώπης την τελευταία τριετία.
Ασφαλώς δεν είναι εκείνος που προκάλεσε την κρίση. Αλλά είναι αυτός που μέσα από την ιδεοληψία, τον φανατισμό, την υπεροψία και τον δογματισμό του διεύρυνε την κρίση, την κατέστησε πιο επώδυνη και δυσκόλεψε αφάνταστα τη διαχείρισή της.
Για όλους – μηδέ των γερμανών φορολογουμένων εξαιρουμένων…
Τι μας είπε χθες ο Σόιμπλε; Οτι η Ελλάδα για να επιβιώσει πρέπει να γίνει ανταγωνιστική. Εξέφρασε δηλαδή μια ταυτολογία του τύπου «αν θέλεις να είσαι υγιής δεν πρέπει να αρρωστήσεις».
Αλλά αυτή είναι παγίως η μέθοδος του Σόιμπλε. Χρησιμοποιεί το αυτονόητο για να επιβάλει το αμφιλεγόμενο.
Διότι είναι προφανώς αυτονόητο ότι η Ελλάδα πρέπει να γίνει ανταγωνιστική. Αλλά πώς θα γίνει ανταγωνιστική; Σε ποια επίπεδα; Με ποιες μεθόδους; Ποιο κόστος; Και ποιον ρυθμό;
Εδώ μπαίνουμε στη σφαίρα ενός αμφιλεγόμενου, το οποίο ο Σόιμπλε επιβάλλει αυθαίρετα διά της ισχύος του.
Γιατί, ας πούμε, η Ελλάδα πρέπει να γίνει ανταγωνιστική με ένα ευρώ στα 1,30 δολάρια;
Και για ποιον λόγο δεν πάει το ευρώ στα 1,10 δολάρια ώστε η Ελλάδα να κερδίσει με τη μία πάνω από 15% σε ανταγωνιστικότητα, αφού μας κόφτει τόσο πολύ να την κάνουμε ανταγωνιστική;
Μήπως επειδή το ισχυρό ευρώ βολεύει τη Γερμανία;
Αλλά τότε το ζητούμενο δεν είναι πώς θα γίνει ανταγωνιστική η Ελλάδα αλλά πώς θα παραμείνει ανταγωνιστική η Γερμανία. Και αυτό μπορεί να είναι αυτονόητο για έναν γερμανό υπουργό Οικονομικών αλλά δεν είναι για έναν έλληνα πολίτη.
Αυτό είναι το δεύτερο στοιχείο που προσδιορίζει τον Σόιμπλε: μια γερμανική αυταρέσκεια που μετατρέπεται σε γερμανική ιδεολογία. Η πολιτική του αρχίζει στον Ρήνο και τελειώνει στον Οντερ.
Δικαίωμά του, θα μου πείτε. Σωστό.
Αλλά τότε δεν μπορεί η Γερμανία να χρησιμοποιεί την Ευρωπαϊκή Ενωση ως κατάλογο εστιατορίου. Οταν τη βολεύει «όλοι μαζί!». Κι όταν δεν τη βολεύει «ο καθένας μόνος του!».
Κι ίσως γι’ αυτό τελικά ο Σόιμπλε αποδεικνύεται ο μοιραίος άνθρωπος της εποχής μας.
Επειδή αντί να σκεφτεί ευρωπαϊκά στη Γερμανία προτίμησε να σκέφτεται γερμανικά στην Ευρώπη. Με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει…
Google news
