[Εμπιστευτικά] Εγκλωβισμένοι
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Η δήλωση του αρμόδιου υφυπουργού Π. Καψή τα λέει όλα. Ο άνθρωπος εξέφρασε την ελπίδα ότι «οι συνδικαλιστές και κάποια κόμματα θα βάλουν μυαλό και θα ελευθερώσουν την ΕΡΤ».
Αλλά, ως γνωστόν, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Διότι έως τότε οι «συνδικαλιστές» της ΠΟΕΣΥ και της ΠΟΣΠΕΡΤ εμφανίστηκαν στην επιτροπή της Βουλής που συζητούσε το νομοσχέδιο για τη δημόσια τηλεόραση περίπου ως επισκέπτες εξωγήινοι.
Ζητούσαν, ούτε λίγο ούτε πολύ, να ξαναγυρίσουν τα πράγματα εκεί που βρίσκονταν προτού κλείσει η ΕΡΤ – ίσως και πριν από το 2009…
Οσο για τα «κάποια κόμματα», τη μεγαλύτερη πλάκα την είχε ο Σκουρλέτης που πρώτα αναφέρθηκε σε απόφαση του ΣτΕ «για άμεση επαναλειτουργία της ΕΡΤ» και μετά σε «εκπομπή πειρατικού σήματος».
Μικρή λεπτομέρεια. Ουδέποτε υπήρξε απόφαση του ΣτΕ που μιλούσε για «άμεση επαναλειτουργία της ΕΡΤ» και ούτε μπορεί ποτέ να κατηγορηθεί για πειρατεία η νόμιμη δημόσια Αρχή.
Δύο στα δύο ο Σκουρλέτης!..
Το πρόβλημα όμως για τον αρμόδιο υφυπουργό είναι ότι με κάτι τέτοιους έχει να κάνει. Με κίνδυνο να χαθεί η μεγαλύτερη ευκαιρία που υπήρξε ποτέ να αποκτήσουμε μια κανονική δημόσια ραδιοτηλεόραση.
Λυπάμαι, αλλά αυτό και μόνο αυτό είναι πλέον το ζητούμενο.
Μια δημόσια ραδιοτηλεόραση μακριά από κόμματα, κυβερνήσεις και συνδικαλιστές. Με πραγματική αίσθηση της δημόσιας αποστολής και του δημοσίου συμφέροντος.
Πράγμα που θα προκύψει μόνο αν η νέα ραδιοτηλεόραση δημιουργηθεί χωρίς τις αμαρτίες του παρελθόντος και χωρίς τους αμαρτωλούς του παρελθόντος.
Αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι είναι εύκολο να συμβεί.
Πάντα ελπίζω ότι η κρίση μπορεί να μας κάνει σοφότερους. Και συχνά ανακαλύπτω ότι μας έκανε χειρότερους. Τόσο πολύ εγκλωβισμένους σε ένα καταστροφικό παρελθόν ώστε καταντάμε ανίκανοι έστω και να διακρίνουμε το μέλλον.
Οι ίδιοι συνδικαλιστές και τα ίδια κόμματα που τίναξαν στον αέρα την ΕΡΤ έρχονται τώρα να διεκδικήσουν τη νεκρανάστασή της.
Αντιμετωπίζουν τη δημόσια ραδιοτηλεόραση σαν συναυλία συμπαράστασης. Και αντί να φτιάξουν κάτι καλύτερο, πασχίζουν να δώσουν το φιλί της ζωής στο χειρότερο.
Ετσι, στο όνομα μιας ανόητης και ύποπτης αδιαλλαξίας, παίρνουν στον λαιμό τους όχι μόνο τους τενεκέδες αλλά και πολλούς ικανούς επαγγελματίες που θα μπορούσαν
το καλύτερο να το σηκώσουν στις πλάτες τους.
το καλύτερο να το σηκώσουν στις πλάτες τους.
Αλλά τι να σου κάνουν κι αυτοί;
Εδώ κοτζάμ ΔΗΜΑΡ έφυγε από την κυβέρνηση αναμασώντας περίπου τα ίδια με την ΠΟΣΠΕΡΤ: να επαναπροσληφθούν όλοι και με τους ίδιους όρους.
Και όταν ένα πολιτικό κόμμα καταντάει να σκέφτεται σαν συνδικαλιστική οργάνωση, τι περιμένεις τότε από μια συνδικαλιστική οργάνωση;
Προφανώς να σκέφτεται σαν κόμμα!..
Google news
