[Τρίτη άποψη] Κι όμως, έχουμε πλεονεκτήματα

Η κρίση έχει πράγματι αποστερήσει πολλά πράγματα από την Ελλάδα μας. Ομως δεν μπορεί να της αποσπάσει το μέγιστο των πλεονεκτημάτων της: τη γεωπολιτική της θέση. Η αλήθεια είναι ότι, όπως συμβαίνει και με άλλα πλεονεκτήματά μας, συχνά δεν διαχειριστήκαμε αυτή τη θέση ούτε με σύνεση ούτε με σωστό σχεδιασμό. Ιστορικά όμως έχει αποδειχθεί ότι όποτε το πράξαμε αυτό προσδώσαμε στον τόπο μας μια ανέλπιστη δυναμική.

Σήμερα, το μεγάλο ενεργειακό παιχνίδι και η πρόσφατη θετική εξέλιξη με τον ΤΑΡ μάς δίνει τη δυνατότητα να αξιοποιήσουμε στο έπακρο την κομβική θέση της χώρας. Με στρατηγική αλλά και ρεαλισμό. Φυσικά και δεν είμαστε οι μόνοι στον κόσμο που βρίσκονται σε προνομιακό «οικόπεδο» του παγκόσμιου χάρτη. Είμαστε όμως από τους λίγους που δεν αξιοποιούν όσο πρέπει την κατοχή αυτής της θέσης. Η ιδιωτικοποίηση των ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ οφείλει βέβαια να υπακούσει και στους νόμους της οικονομικής αξίας τους. Είναι όμως σαφές ότι η γεωπολιτική υπεραξία που θα αποκτήσει η Ελλάδα υπερβαίνει κατά πολύ τους στενούς λογιστικούς υπολογισμούς. Η ιστορική πρόσοδος που θα αποκομίσει η χώρα θα αποτελέσει μια σημαντική κληρονομιά για τις επόμενες γενιές. Συνεπώς, οι επιχαίροντες για τη «μη ιδιωτικοποίηση δημόσιας περιουσίας» (που σύμφωνα με την κατεστημένη λογική είναι ιερή…) ή πάσχουν από μυωπία ή είναι αδιάφοροι για το μακροπρόθεσμο κοινό καλό.

Η γεωπολιτική θέση μας όμως μπορεί να αποφέρει σπουδαία οφέλη και σε άλλους τομείς. Ας σταθούμε σε δύο από αυτούς που αλληλοσυνδέονται: στον διαμετακομιστικό και στον εμπορικό.

Στον πρώτο τομέα έχουν γίνει κάποια βήματα, κυρίως σε σχέση με τις πρωτοβουλίες της Κίνας για είσοδο στην Ευρώπη μέσω των ελληνικών λιμανιών. Ο Πειραιάς έχει ήδη ευνοηθεί από αυτή την εξέλιξη. Η Θεσσαλονίκη ακόμα συζητά… Ομως, παρά τις όποιες θετικές εξελίξεις, η χώρα δεν έχει καν προσεγγίσει την πλήρη δυναμική της σε αυτόν τον τομέα. Οι προοπτικές είναι τεράστιες, αν αναλογιστούμε ότι όλο και περισσότερες μεγάλες εταιρείες αναγνωρίζουν και εμπιστεύονται την ποιότητα του ανθρώπινου δυναμικού του τόπου μας, ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων, σε κρίσιμες ειδικότητες όπως π.χ. αυτές των μηχανικών πληροφορικής.

Μπορούμε για παράδειγμα να επιδιώξουμε τη συνδυασμένη δράση του Λιμανιού Θεσσαλονίκης και της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Μια τέτοια καλά οργανωμένη σύμπραξη είναι βέβαιο ότι θα δημιουργούσε την απαραίτητη ζήτηση για σημαντικές επενδύσεις από μεγάλες εταιρείες πληροφορικής προκειμένου να υπάρχει γρήγορη, αξιόπιστη και φθηνή συναρμολόγηση συσκευών και αποστολή τους στην υπόλοιπη Ευρώπη ή και ανατολικότερα. Οι γνωρίζοντες λένε ότι το ενδιαφέρον δεν λείπει…

Στον καθαρά εμπορικό τομέα, οι εξαγωγές της χώρας είναι οι πρώτες που θα ωφεληθούν από την αξιοποίηση της γεωπολιτικής μας θέσης. Αν μάλιστα γίνει αποδεκτή η διαπιστωμένη ανάγκη για μετασχηματισμό του παραγωγικού προτύπου της χώρας μας, τότε οι εξαγωγές μας θα αποκτήσουν μια νέα μεγάλη δυναμική.

Παρ’ όλα αυτά, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι εξαγωγές μας σε αγαθά και υπηρεσίες σε σχέση με το ΑΕΠ είναι μόλις 12%, το χαμηλότερο στην Ευρώπη (που έχει μέσο όρο 40%). Η εξάντληση των δυνατοτήτων της γεωπολιτικής μας θέσης, ακόμα και με το σημερινό αποτυχημένο οικονομικό/παραγωγικό μοντέλο, θα μπορούσε να δώσει μια αύξηση εξαγωγών, έστω οριακά διψήφια. Αυτό όμως από μόνο του συνεπάγεται μια αύξηση του ΑΕΠ τουλάχιστον κατά μία μονάδα. Ας σκεφθούμε λοιπόν τις πλήρεις δυνατότητές μας, αρκεί να αποφασίσουμε να δράσουμε σωστά και σχεδιασμένα…

Οι παραπάνω σκέψεις αποκτούν μία ακόμη συγκεκριμένη διάσταση εάν στρέψουμε το βλέμμα μας στη βόρεια γειτονιά μας: τα Δυτικά Βαλκάνια βρίσκονται σε προοπτική ένταξης στην ΕΕ ενώ Ρουμανία και Βουλγαρία γίνονται αποδέκτες σημαντικής ευρωπαϊκής βοήθειας για την ανάπτυξη της οικονομίας τους. Ελάχιστες χώρες στην Ευρώπη έχουν γειτνίαση με τόσο μεγάλη ενδοχώρα που είναι… καταδικασμένη να αναπτυχθεί. Ολα αυτά δεν λέγονται ως «παρηγοριά στον άρρωστο…». Αναφέρονται επειδή η αυτοϋποτίμηση των δυνατοτήτων μας και η οργανωμένη απαισιοδοξία όχι μόνο δεν προσφέρουν στον τόπο αλλά αναιρούν και τις προϋποθέσεις της ανάκαμψής μας.

Εξάλλου, είναι πολύ επίκαιρο για εμάς αυτό που σε δύσκολους καιρούς, έλεγε ο Ουίνστον Τσόρτσιλ: «Είμαι αισιόδοξος. Δεν βλέπω τη χρησιμότητα του να είμαι οτιδήποτε άλλο».

Ο Ν. Ευθυμιάδης είναι πρόεδρος της REDESTOS Efthymiadis Agrotechnology Group και πρόεδρος επί τιμή του ΣΒΒΕ