[Εναλλακτικά] Ο άλλος αντιπρόεδρος

ΟΣΟ περισσότερο απομακρυνόμαστε από τον ανασχηματισμό τόσο ξεκαθαρίζονται ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του. Ενα από αυτά είναι η ύπαρξη αντιπροέδρου στο κυβερνητικό σχήμα.

Αντιπρόεδρος είναι ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Αντιπρόεδρος ήθελε επίσης να γίνει κάποια στιγμή ο Δημήτρης Αβραμόπουλος. Ετσι ώστε να εξισορροπηθεί η μετακίνησή του στο Αμυνας αλλά και η ύπαρξη αντιπροέδρου από το ΠΑΣΟΚ. Φυσικά, η ΝΔ έχει Πρωθυπουργό, τον Αντώνη Σαμαρά, στο σχήμα! Αντιπρόεδρος θα ήταν, αν ήθελε, ο Φώτης Κουβέλης, εφόσον η ΔΗΜΑΡ παρέμενε εντός. Ωστόσο, το πιο ενδιαφέρον είναι ότι η κυβέρνηση έχει δεύτερο αντιπρόεδρο, μόνο που αυτός είναι σκιώδης. Το αποκάλυψαν οι πρόσφατες διαπραγματεύσεις με την τρόικα.

Προσέξτε: Στις κυβερνήσεις υπάρχει η επίσημη θέση και η ανεπίσημη εξουσία. Αυτές δεν συμπίπτουν πάντα. Κάποιος μπορεί να έχει μια θέση αλλά να μην ασκεί όλη την εξουσία που απορρέει από αυτήν. Και κάποιος μπορεί να ασκεί περισσότερη εξουσία από αυτήν που δικαιολογεί η θέση του. Είναι η περίπτωση του Γιάννη Στουρνάρα.

Στην κυβέρνηση των τριών, ο υπουργός Οικονομικών τελούσε υπό τον ζυγό του συμβουλίου αρχηγών. Κάθε φορά που ερχόταν η τρόικα είχαν προηγηθεί κοπιώδεις προσυνεννοήσεις με τη ΔΗΜΑΡ στη Νίκης. Ενώ ο Βαγγέλης Βενιζέλος επεφύλασσε πάντα μία έκρηξη κατά του Στουρνάρα στις συναντήσεις που γίνονταν στο Μαξίμου. Ετσι επιβεβαιωνόταν ότι Βενιζέλος και Κουβέλης μπορεί να ήταν έξω από το σχήμα, αλλά έδιναν τις εντολές στον Στουρνάρα.

Αυτός ο συσχετισμός δυνάμεων δεν υφίσταται πλέον. Ο Βενιζέλος μπορεί να είναι αντιπρόεδρος και μπορεί να είδε προχθές την τρόικα. Ωστόσο η επιλογή του υπουργείου Εξωτερικών, και μάλιστα ενόψει της ελληνικής προεδρίας της ΕΕ το 2014, τον τοποθετεί ουσιαστικά σε κεντρική θέση σε έναν τομέα της κυβερνητικής πολιτικής πολύ σημαντικό – τη διπλωματία και την άμυνα – αλλά τον ξεμαρκάρει από τα οικονομικά. Το ήθελε; Πάντως είναι σαφές ότι δεν τον ενοχλεί. Αλλωστε το ΠΑΣΟΚ απέφυγε επιμελώς τα σκληρά μνημονιακά υπουργεία – παράδειγμα το Υγείας – και προτίμησε τον άξονα της ανάπτυξης, αφού Χρυσοχοΐδης, Μανιάτης και Τσαυτάρης τοποθετούνται στις υποδομές, στην ενέργεια και στη γεωργία.

Κάπως έτσι, στις πρόσφατες διαπραγματεύσεις, ο Στουρνάρας λειτούργησε ως άτυπος αντιπρόεδρος, έχοντας ρόλο συντονιστή των μνημονιακών υπουργών που κάποια στιγμή μαζεύτηκαν όλοι μαζί για να δουν τους τροϊκανούς. Η κυβέρνηση βρήκε λοιπόν ισορροπίες – κυρίως γιατί, ασχέτως χαρτοφυλακίων, η εξουσία είναι ζυγοσταθμισμένη ως προς τον τρόπο που έχει κατανεμηθεί στο τρίγωνο ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – υπουργείο Οικονομικών. Αν αυτή η ανάλυση είναι σωστή, αυτό θα φανεί στο αν υπάρξει γρήγορη και ουσιαστική πρόοδος αυτή τη φορά στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα. Κάτι που θα έχει σημασία γι’ αυτά που θα δούμε το φθινόπωρο – μετά τις γερμανικές εκλογές. Αλλωστε, τότε θα παιχθεί ξανά μπάλα στο ελληνικό γήπεδο.