Τίποτε δεν είναι το ίδιο

^«Δεν έχει σημασία πόση παράταση χρόνου θα μας δώσουν. Το σχέδιο Μανιτάκη για την κινητικότητα στο Δημόσιο, έτσι όπως είναι φτιαγμένο, είναι κατά βάση ανεφάρμοστο…». Αυτά έλεγε χθες το πρωί κατ’ ιδίαν κυβερνητικό στέλεχος που είναι σε θέση να ξέρει. Και συμπλήρωνε ότι «η κινητικότητα είναι σαν να είχε πει η Ελλάδα ότι θα στείλει πύραυλο στο φεγγάρι. Οσο χρόνο και να μας έδιναν, μάλλον δεν θα μπορούσαμε να το κάνουμε…».

Οι διαπιστώσεις αυτές στον απόηχο της εξόδου της ΔΗΜΑΡ – άρα και του Αντώνη Μανιτάκη – από το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης αλλά και στο περιθώριο της πρώτης επαφής της νέας κυβέρνησης με την τρόικα, φωτογραφίζουν μια πραγματικότητα: το σχήμα ΝΔ – ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί συνέχεια του σχήματος ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ. Ο,τι ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2012 δεν είναι κάτι που το παρέλαβε και το συνεχίζει η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου. Και όχι μόνο γιατί έκλεισε η ΕΡΤ – κάτι που δεν ήταν στην περσινή προγραμματική συμφωνία που είχαν κάνει Μεϊμαράκης, Σκανδαλίδης και Χατζησωκράτης.

Το έργο δεν ξεκινάει από την αρχή. Είναι όμως σαφές ότι το στόρι τώρα θα ξαναγραφτεί. Πάμε – ας πούμε – σε άλλου είδους λύση για το Δημόσιο. Η ΔΕΠΑ δεν πουλήθηκε στην Gazprom – κάτι που εθεωρείτο στάνταρ. Φαίνεται όμως ότι το φθινόπωρο θα πουληθεί η Eurobank που έχει κάνει ένα πέρασμα από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Ο δεύτερος χρόνος μετά τις διπλές εκλογές του 2012 ξεκινάει με οιωνούς διαφορετικούς και προδιαγραφές αλλιώτικες. Είναι, άλλωστε, χαρακτηριστικό ότι και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές, τόσο ο Σαμαράς όσο και ο Βενιζέλος, έχουν αλλάξει τόσο σαν μονάδες όσο και στη μεταξύ τους σχέση. Εχει αλλάξει επίσης η σχέση μας με τους ξένους. Θα φανεί μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου αν οι Γερμανοί είναι πραγματικά φίλοι μας. Ωστόσο, από το νεύμα της Μέρκελ στον Σαμαρά να έρθει στο πρώτο πλάνο της φωτογραφίας ώς τα καλά λόγια Βεστερβέλε ώς την προσεχή επίσκεψη Σόιμπλε, η Ελλάδα έχει πάψει να είναι στο μάτι του κυκλώνα.

Γιατί; Διότι βρήκαμε αυτό που κανείς δεν περίμενε: πολιτική σταθερότητα. Την ώρα που η Πορτογαλία ψιλοκαταρρέει και ενώ η Ιταλία απέδειξε ότι τα πειράματα τύπου Μόντι δεν έχουν μέλλον ή, τέλος πάντων, επόμενη ημέρα, η Ελλάδα ξεπέρασε – και μάλιστα με θετικό τρόπο – μια κυβερνητική κρίση. Και το ζεύγος ΝΔ – ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε με 153 βρέθηκε στους 155 και, δυνητικά, μπορεί να πάει στο 157 (οι Λοβέρδος – Αηδόνης) και ακόμη παραπάνω. Νέα κυβέρνηση, νέο στόρι λοιπόν. Μένει να φανεί αν το στόρι αυτό θα είναι θετικό. Αν η έξοδος από την κρίση θα γίνει ταχύτερα με τον ίδιο τρόπο που ήρθε τραγικά γρήγορα η καταστροφή το 2010. Μένουν επίσης να φανούν οι παράμετροι ενός νέου προγράμματος ή ενός αναθεωρημένου προγράμματος για την Ελλάδα. Θα είναι εξίσου ή πιο σκληρό; Θα λαμβάνει υπόψη την ανεργία; Θα έχει πιο αναπτυξιακό χαρακτήρα; Θα συνοδευτεί με «κούρεμα» των δανείων;

Ερωτήματα που θα βρουν χωρίς αμφιβολία της απαντήσεις τους μέσα στο επόμενο τρίμηνο.