Αλλη χάρη έχει το Λας Βέγκας

1 λεπτό
Αν το ‘χεις το πράγμα ως πολιτικός, μπαίνεις με ένα γενναίο και απαράμιλλο ταρατατζούμ στο τερέν και τα κάνεις όλα… κούκλα.
Δεν αρχίζεις με εκείνα τα τετριμμένα περί της «βαριάς μας βιομηχανίας» που είναι ο ελληνικός εκ-Πολιτισμός, ούτε με τα βαρετά περί «συγκριτικού πλεονεκτήματος» (που είναι ο εκ-Πολιτισμός) των προκατόχων σου.
Μπαίνεις με κάτι που κάνει κρότο. Ρουκέτα δεν το λες. Σε βεγγαλικό δεν το υποβιβάζεις. Παράτα; Μπα. Απλώς απαράμιλλο: «Δεν είμαστε το Λας Βέγκας της Μεσογείου»!
Αυτά κάνουν τη διαφορά μεταξύ υπουργού εκ-Πολιτισμού και υπουργού εκ-Πολιτισμού. Τα Λας Βέγκας. Τα αστραφτερά. Τα βαθυστόχαστα.
Το είπε απερίφραστα ο νέος υπουργός, άμα τη αναλήψει των καθηκόντων του, από βήματος (που το κατέχει κιόλας): «Το επιχείρημά μας δεν είναι “ελάτε στην Ελλάδα για να παίξουμε καζίνο”. Δεν είμαστε το Λας Βέγκας της Μεσογείου. Αντίθετα το επιχείρημά μας είναι “ελάτε στον τόπο, που εδώ και χιλιάδες χρόνια είναι το λίκνο του πολιτισμού, η πατρίδα του θεάτρου”».
Αντε, λοιπόν, να δούμε πόσο θα ευνοηθεί το θέατρο στην πατρίδα του θεάτρου. Εκτός κι αν παίζεται απλώς ένα θέατρο σκιών στη χώρα που ο εκ-Πολιτισμός είναι πρώτο θύμα κάθε περικοπής.
Είθε να αλλάξει κάτι. Γιατί μέχρι τώρα μόνο θέατρο του παραλόγου παιζόταν σ’ αυτό το τερέν…














