[Η ιστορία της ημέρας] Με ημιαπασχολουμένους των 400 ευρώ πέφτει η ανεργία στην Ισπανία

Ο Ρούμπεν Μολινέρο έχει κρεμασμένα στο δωμάτιό του δύο πτυχία. Ομως ούτε οι σπουδές του στη Χημεία και στην Τεχνολογία ούτε η ηλικία του τον κάνουν ιδιαίτερα «ελκυστικό» για τις επιχειρήσεις της χώρας. Στα 28 του χρόνια έχει καταφέρει να αλλάξει περισσότερες από δέκα δουλειές, όλες με συμβάσεις μερικής ή εποχικής απασχόλησης, που διαδέχονται η μία την άλλη έπειτα από μεγάλα διαλείμματα… πλήρους απραξίας. Η ατυχία του έγκειται στο ότι γεννήθηκε Ισπανός ή, πιο σωστά, κάτοικος μιας χώρας που τόσο το γενικό ποσοστό της ανεργίας όσο και η υποκατηγορία των ανέργων κάτω των 30 ετών ανταγωνίζονται εδώ και τρία χρόνια τις ελληνικές «επιδόσεις». Και όμως, πριν από έναν μήνα η κεντροδεξιά κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι θριαμβολογούσε για τη μείωση του αριθμού των ανέργων. Πράγματι, τα στατιστικά κατέγραψαν τον Μάιο 100.000 λιγότερους ανέργους συγκριτικά με τον Απρίλιο. Ακόμα και αν σταθεί κανείς μόνο στους αριθμούς (που ούτως ή άλλως δεν λένε όλη την αλήθεια) τότε θα πρέπει να προσέξει και την εξής «λεπτομέρεια»: μόλις το 7% από τις 1,28 εκατ. νέες θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν αντιστοιχούν σε συμβάσεις αορίστου χρόνου. Ολες οι υπόλοιπες ανήκουν στη μεγάλη συνομοταξία των επισφαλών θέσεων εργασίας για λίγες ώρες την εβδομάδα ή για ορισμένους μήνες τον χρόνο. Χωρίς αποζημίωση απόλυσης και χωρίς δικαίωμα επιδότησης του ανέργου μετά το τέλος της  περιόδου απασχόλησης. Οι επιχειρήσεις πάντως απολαμβάνουν φορολογικές ελαφρύνσεις για κάθε άνεργο που προσλαμβάνουν, ακόμη και αν αυτός αμείβεται (νόμιμα) με 400 ευρώ. Το ερώτημα, όπως σημειώνει η γαλλική «Μοντ», είναι αν θέλουμε να λύσουμε το πρόβλημα της ανεργίας με το τρικ της ημιαπασχόλησης ή αν θα δημιουργήσουμε θέσεις «κανονικής εργασίας». Η Ισπανία φαίνεται να έχει κάνει την επιλογή της.