Ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα για απολύσεις και διαθεσιμότητες

Αντιμέτωπος με τα αγκάθια της αναδιάρθρωσης του Δημοσίου και τις εξετάσεις από την τρόικα, που θα αξιολογήσει τις επόμενες εβδομάδες την υλοποίηση των δεσμεύσεων, θα βρεθεί από τις πρώτες κιόλας ημέρες ανάληψης των καθηκόντων του ο νέος υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης.

Η σιωπηρή παράταση που έχει δοθεί έως τα μέσα Ιουλίου, αντί του τέλους Ιουνίου που προέβλεπε η συμφωνία με την τρόικα, δεν ακυρώνει τον στόχο για υπαγωγή σε διαθεσιμότητα 12.500 δημοσίων υπαλλήλων εντός της προθεσμίας αυτής. Αυτό θα είναι και το πρώτο στοίχημα στη θητεία του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος θα πρέπει να εφαρμόσει τις διαδικασίες για τον εντοπισμό πλεονάζοντος προσωπικού που θα τεθεί σε διαθεσιμότητα.

Ενδεικτικό είναι πως μέχρι στιγμής έχει προχωρήσει μόνο η αναδιοργάνωση των υπουργείων, βάσει της οποίας μπορούν να προκύψουν πλεονάζοντες μέσα από τον σημαντικό περιορισμό τμημάτων και διευθύνσεων και την κατάργηση θέσεων. Ωστόσο, ο απερχόμενος υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης σε πρόσφατες δηλώσεις του είχε παραδεχθεί ότι η διαδικασία αυτή στα υπουργεία θα συμβάλει στο πλαίσιο του στόχου για 25.000 υπαλλήλους σε διαθεσιμότητα έως τα τέλη του έτους (εκ των οποίων οι 12.500 άμεσα) σε ποσοστό περίπου 10%. Δηλαδή, πρόκειται για μόνο 2.500 πλεονάζοντες.

Για τους υπόλοιπους 10.000, οι οποίοι πρέπει να εξευρεθούν τάχιστα για να καλύψουν την άμεση δέσμευση, η νέα ηγεσία του υπουργείου πρέπει να κάνει βουτιά σε φορείς κάτω από τα υπουργεία όπως δήμοι, νοσοκομεία, ασφαλιστικά ταμεία κ.ά. για τα οποία, όμως, δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία εκπόνησης των νέων σχεδίων οργανογραμμάτων.

Η ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ. Δεύτερο αγκάθι για τον κ. Μητσοτάκη αποτελούν οι 4.000 απολύσεις μέχρι τα τέλη του 2013, δεδομένου πως οι 2.000 από αυτές πρέπει να έχουν γίνει έως τον Σεπτέμβριο. Ως προς αυτό, ιδιαίτερη σημασία έχει ο αριθμός που θα προκύψει τελικά από την κατάργηση της ΕΡΤ, προκειμένου να αποσαφηνιστεί και ο υπολειπόμενος αριθμός απολύσεων που απαιτείται να καλυφθεί.

Στο στόχαστρο παραμένουν πάντως άλλοι μεγάλοι φορείς όπως η αμυντική βιομηχανία, ενώ πρέπει να ολοκληρωθεί και η λίστα με άλλους, μικρότερους οργανισμούς που θα μπορούσαν να καταργηθούν.