ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ να ασχολούμαι με τα βάσανα του προέδρου Αντώνη και του προέδρου Βαγγέλη να μας διασώσουν (τρομάρα μας) και επειδή φοβούμαι ότι αυτό το έργο θα έχει πολλές συνέχειες ακόμη, λέω να ασχοληθώ με τα βάσανα του καλού φίλου Αλέξη «είμαι το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ» Μητρόπουλου (μικρή φωτογραφία). Εξακολουθεί να ταλαιπωρείται με εκείνη την ιστορία της δικηγορικής αμοιβής τού 1 εκατομμυρίου δολαρίων, την οποία «ξέχασε» να δηλώσει στην Εφορία όταν έπρεπε. Και εξαιτίας της οποίας στη συνέχεια ενεπλάκη σε δικαστική διαμάχη με δύο συναδέλφους του στην ίδια υπόθεση επειδή «ξέχασε», επίσης, να τους επιμερίσει την αμοιβή τους από το 1 εκατομμύριο. Σας είχα ενημερώσει σχετικά στις αρχές του χρόνου. Εξι μήνες μετά, ο φίλος Αλέξης «είμαι το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ» πηγαινοέρχεται στο ΣΔΟΕ συνοδεία γνωστού τηλεφοροτεχνικού, στέλνει επιστολές, ζητεί εγγράφως εξηγήσεις, αλλά ο φάκελος δεν κλείνει. Και όχι μόνο δεν κλείνει, αλλά έχει γυρίσει και το μάτι των εφοριακών, που όταν βλέπουν κάτι τέτοια τα «παίρνουν» άσχημα και ψάχνουν με μεγαλύτερη ένταση.
Αλλά έχει ευθύνη και ο ίδιος, εκτιμώ. Τους δίνει πάτημα! Τι την ήθελε την εντελώς… προσωπική ερώτηση προς τον υπουργό Οικονομικών που κατέθεσε στις 11 Ιουνίου πρωί πρωί (στις 09.30 πρωτοκολλήθηκε με αριθμό 1556) στη Βουλή με το λογότυπο του ΣΥΡΙΖΑ, και την οποία φυσικά διαθέτω; (μεγάλη φωτογραφία). Η ερώτηση επιγράφεται «Φορολογική ασυλία επαναπατριζόμενων κεφαλαίων – Ετος παραγραφής φορολογικών ελέγχων». Για να μη μακρηγορώ, ερωτά τον Ι. Στουρνάρα:
«Είναι παραγεγραμμένο ή όχι το έτος 1999 (χρήση) για φορολογούμενο που έχει υποβάλει φορολογική δήλωση και δεν έχει διαπράξει φορολογικά αδικήματα και έχει φορολογική ασυλία το ποσό που έχει εισαχθεί και φορολογηθεί με τον Ν. 3259/2004 (επαναπατρισμός κεφαλαίων);».
Επεξηγώ για λογαριασμό του, και χωρίς την άδειά του, αλλά φίλοι είμαστε, νομίζω ότι δεν θα έχει θέμα, ότι:
n το 1999 ήταν ο χρόνος που «παρέλειψε», θα αναφέρω κομψά, να δηλώσει το ένα εκατομμύριο
n ο νόμος 3259/2004 είναι ο νόμος Αλογοσκούφη, με τον οποίο, αυτός ο φωστήρας της οικονομίας, ως υπουργός Οικονομίας είχε επιτρέψει να επαναπατριστούν στην Ελλάδα «μαύρα» (πίσσα) χρήματα χωρίς τον παραμικρό έλεγχο και με ελάχιστο φόρο (5% αν θυμάμαι καλά).
Θα μου πεις «καρφώθηκε», αλλά θα αποφύγω να μπω σε αυτή τη συζήτηση. θα πω μόνο ότι τούτων δοθέντων, εύχομαι και πάλι στον φίλο Αλέξη «καλά ξεμπερδέματα»…
Η ονοματοδοσία
Παραμένω στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ για να αποκαλύψω την απογοήτευση του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου εξ αφορμής των πληροφοριών που δημοσίευσε ο γείτονάς μου «Μικροπολιτικός» περί πρόθεσης της οικογένειας Τσίπρα να ονοματοδοτήσει τον δευτερότοκο γιο της, αντί να τον βαφτίσει κανονικά με παπά και με κουμπάρο. Η απογοήτευση του Αρχιεπισκόπου μού μεταφέρθηκε χθες, με την προσθήκη ότι η Μακαριότητά Του «είχε πολύ καλή σχέση» με τον πρόεδρο Αλέξη. Και πως στις αρκετές φορές που έχουν συναντηθεί «απολαμβάνει να συζητάει μαζί του» και ότι αποτέλεσμα αυτών των συζητήσεων ήταν «να έχει διαμορφώσει ιδιαίτερα θετική γνώμη» γι’ αυτόν.
Και οι υπουργοί έχουν ψυχή
Συνεχίζω στο ρεπορτάζ lifestyle (όλοι κρύβουμε μια Τατιάνα μέσα μας) για να αποκαλύψω ότι προσφάτως κινούμενος στο υπέροχο τα βράδια κέντρο της Αθήνας έπεσα πάνω σε γνωστό (πρόσωπο των ημερών) υπουργό της κυβέρνησης, του οποίου το όνομα φυσικά δεν θα αποκαλύψω διότι συνοδευόταν από νεαρά κυρία, και μόνο έναν αστυνομικό. Θα αναφέρω απλώς ότι νεοδημοκράτη δεν τον λες. Και θα προσθέσω ότι στο μπαρ ο φίλος μου μπάρμαν που όλα τα ξέρει (αλίμονο), μου ανέφερε ότι ο υπουργός συχνά θεάται πάντα με την ίδια συντροφιά, στα μπαράκια της οδού Κολοκοτρώνη, αλλά και τα πέριξ της Αγίας Ειρήνης έως αργά το βράδυ.
Δεν το θεωρώ κατ’ ανάγκην κακό. Και ο υπουργός άνθρωπος είναι, με δικαιώματα. Ούτε έχει δώσει κανέναν όρκο ότι δεν θα πατάει σε μπαρ τα βράδια, για να τον πεις και… επίορκο, ε;
Θα ζούσαμε
και χωρίς αυτόν
Επανέρχομαι τάχιστα στα πολιτικά που όσο να πεις είναι το φόρτε μου, για να τονίσω ότι σε κάποια φάση της κρίσης, ειδικά την Τρίτη, και αφού είχε προηγηθεί η σε έντονα πολωτικό κλίμα συνάντηση του «Τρίο Μπελκάντο» που μας κυβερνά, τη Δευτέρα, μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ αντηλλάγησαν απόψεις για… αλλαγή πρωθυπουργού!
Μου ανέφεραν συγκεκριμένα ότι τα δυο κόμματα είχαν εξετάσει «σοβαρά» το ενδεχόμενο μπροστά στο δίλημμα «ή δέχεστε το μαύρο στην ΕΡΤ ή πάμε σε εκλογές» να αντιτείνουν… «αλλαγή πρωθυπουργού».
Δεν γνωρίζω πόσο «σοβαρά» και σε ποιο επίπεδο έγιναν αυτές οι συζητήσεις. Φρονώ όμως ότι μετά και τα όσα απίστευτα (και αδιανόητα ωσαύτως) έχουν τρέξει τις τελευταίες ώρες, αν ήταν να αποφύγει η χώρα τις περιπέτειες, θα μπορούσαμε να ζήσουμε και χωρίς τον πρόεδρο Αντώνη. Εξάλλου τη «θητεία» του στο Μαξίμου, την έκανε. Λογικά πρέπει να του έφυγε το απωθημένο…
Μήπως να το «εβλεπαν» ως εκδοχή και στη Νέα Δημοκρατία;
Μέτωπο Νοτίων
Ευτυχώς πάντως που υπάρχουν και οι ευρωβουλευτές που συνεχίζουν να κάνουν δουλειά, από κάτω. Οπως ο συντονιστής του Ευρωπαϊκου Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωκοινοβούλιο Γιώργος Παπανικολάου, ο οποιος κατάφερε, το παλικάρι, να συγκροτήσει στην τελευταία σύσκεψη του ΕΛΚ μια άτυπη συμμαχία του Νότου (Ισπανία, Ιταλία, Μάλτα) για να αποτραπεί το Δουβλίνο ΙΙΙ. Για τους αμύητους στους κωδικούς αναφέρω ότι το Δουβλίνο ΙΙΙ, που προωθούν η Γερμανία (φυσικά) και όσοι την ακολουθούν, προβλέπει την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών στη χώρα εισόδου τους στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Δηλαδή στην Ελλάδα – εμείς έχουμε το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Να το πω πιο απλά: τον έπιασαν τον Αφγανό στο Αμβούργο ή τη Στοκχόλμη; Πακέτο στην Ελλάδα, όπου βρήκε τρύπα – και τρόπο (σιγά να μην έβρισκε) και πέρασε μέσα. Να αθροιστεί και αυτός στο 1,5 εκατομμύριο που ζει ανάμεσά μας, σαν τα Νεφελίμ…
Ωρα για πραγματική συνεργασία
Οι δραματικές πολιτικές εξελίξεις που είχαν ως αφετηρία την πραξικοπηματική απόφαση του Πρωθυπουργού να κλείσει την ΕΡΤ βάζουν τη χώρα μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα, καθώς την κρίση πλέον καλούνται να διαχειριστούν τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν την Ελλάδα για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες. Αυτή η πραγματικότητα και τα όσα προηγήθηκαν δημιουργούν αυξημένες ευθύνες στους δύο πλέον κυβερνητικούς εταίρους, οι οποίοι καλούνται να υπερκεράσουν αντιθέσεις και εγωπάθειες και να δημιουργήσουν συνθήκες ασφάλειας για τους πολίτες. Θα τα καταφέρουν; Είναι ένα ερώτημα. Και ένας στόχος. Αλλά όσα έχουν προηγηθεί στον έναν χρόνο της κυβέρνησης Σαμαρά πιστοποιούν το αντίθετο. Οτι παρά τις αισιόδοξες δηλώσεις του Πρωθυπουργού ότι αυτή η κυβέρνηση θα εξαντλήσει την τετραετία, η κλιμακούμενη από μηνών προσπάθεια του Αντώνη Σαμαρά να διοικήσει ως μονοκομματικός πρωθυπουργός αγνοώντας επιδεικτικά τους δύο κυβερνητικούς εταίρους του, προϊδεάζει ότι ο βίος αυτής της κυβέρνησης θα είναι βραχύς.
Αν σήμερα φτάσαμε έως εδώ εξαιτίας της πλήρως – και σε όλα τα επίπεδα – απαξιωμένης ΕΡΤ, αύριο που η κυβέρνηση αυτή θα βρεθεί αντιμέτωπη με βαριές κρίσεις και θα κληθεί ίσως να λάβει νέα σκληρά μέτρα τι θα γίνει; Η γνώμη μου είναι ότι δύσκολα θα επιζήσει – ακόμη και αν πού και πού η ΔΗΜΑΡ προσφέρει ένα μαξιλάρι ασφαλείας με την ψήφο ανοχής.
Προτεραιότητα, φυσικά, σήμερα έχει η συγκρότηση της νέας κυβέρνησης. Ωστόσο είναι απαραίτητο ο κ. Σαμαράς να (απο)δείξει ότι το πάθημα της ΕΡΤ τού έγινε μάθημα. Οτι θα κυβερνήσει ως Πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης συνεργασίας και όχι ως Πρωθυπουργός της Δεξιάς που φλερτάρει πού και πού με ακροδεξιές αντιλήψεις. Είναι κοινό μυστικό ότι η έως τώρα πορεία της απερχόμενης κυβέρνησης χαρακτηρίστηκε από την προσπάθεια του Πρωθυπουργού (και κατ’ επέκταση και των προερχομένων από τη ΝΔ υπουργών) να επιβάλουν σε ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ πολιτικές που δεν ήταν ούτε συμφωνημένες ούτε περιλαμβάνονταν στην αρχική προγραμματική συμφωνία, βάσει της οποίας συγκροτήθηκε η κυβέρνηση. Θα τα ξεχάσουν αυτά ή θα έχουμε μια επανάληψη σε λίγο καιρό, όταν η ΕΡΤ θα είναι ιστορία;
Σε κάθε περίπτωση οι καταιγιστικές εξελίξεις ανέδειξαν ότι το μείζον πρόβλημα της κυβέρνησης Σαμαρά δεν ήταν άλλο από το μοντέλο διακυβέρνησης που ακολούθησε, με βάση πάντα τους σχεδιασμούς του. Και κατέστησαν σαφές ότι δεν μπορεί να συνεχίσει με το ίδιο μοντέλο διακυβέρνησης. Συνοπτικά προχθές το βράδυ ολοκλήρωσε τον βίο της η «κυβέρνηση» Νέας Δημοκρατίας. Ωρα να αναλάβει την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας μια πραγματική κυβέρνηση συνεργασίας και ευθύνης. Γιατί περίσσεψε η ανευθυνότητα όλες αυτές τις ημέρες…