[Ιστορίες] Σύγχρονοι σκλάβοι

«Το να μην ξέρεις είναι κακό. Το να μη θέλεις να ξέρεις είναι χειρότερο»

Νιγηριανή παροιμία

Η Ογκοσούκου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νιγηρία. Αφότου έχασε τους γονείς της, δυσκολευόταν να φροντίσει τα μικρότερα αδέλφια της. Κάποιος γνωστός τής είπε πως μπορούσε να της βρει δουλειά στην Ευρώπη. Η κοπέλα θεώρησε πως είχε βρει έναν τρόπο να βοηθήσει την οικογένειά της. Την οδήγησαν σε έναν τοπικό «ιερέα» μυημένο στο «τζούτζου», τη μαύρη μαγεία, να σφραγίσει τη συμφωνία. Στη διάρκεια της τελετής, ορκίστηκε πως θα υπάκουε το αφεντικό της στην Ευρώπη – ειδάλλως, σύμφωνα με τα «μάγια», θα την έβρισκε ο θάνατος. Σύντομα η Ογκοσούκου βρέθηκε να διασχίζει την έρημο της Σαχάρας στην καρότσα ενός φορτηγού μαζί με 30 ακόμα γυναίκες. Οταν έφτασαν επιτέλους στον προορισμό τους, τη Γαλλία, τις υποδέχθηκε μια «μαντάμ» που είπε στην Ογκοσούκου ότι θα αποπλήρωνε τα χρωστούμενα για το πέρασμά της στην Ευρώπη πουλώντας το κορμί της. Η κοπέλα υποχρεώθηκε να κάνει πεζοδρόμιο έως και 20 ώρες την ημέρα. Είχε την τύχη να γνωρίσει έναν άνδρα που την έπεισε, παρά τον όρκο της στον νιγηριανό «μάγο», να πάει στην Αστυνομία. Οι διακινητές της συνελήφθησαν, το ίδιο όμως εκείνη – για παράνομη είσοδο στη χώρα. Λίγο προτού απελαθεί, εργαζόμενοι στο κέντρο κράτησης της έδωσαν, από μόνοι τους, λίγα χρήματα.

Η ιστορία της Ογκοσούκου μαζί με αρκετές ακόμα ανάλογες ιστορίες περιλαμβάνεται στην ετήσια παγκόσμια έκθεση για το τράφικινγκ που δόθηκε στη δημοσιότητα από το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών. Από τις σελίδες της έκθεσης απουσιάζουν εκατομμύρια ιστορίες άλλων ανθρώπων, ακόμα λιγότερο τυχερών, που εξαναγκάζονται σήμερα στην πορνεία ή την καταναγκαστική εργασία σε ολόκληρο τον κόσμο, περιλαμβανομένης της Ελλάδας. Ανάλογα με το μέγεθος του προβλήματος και τις προσπάθειες των Αρχών να το αντιμετωπίσουν, εντοπίζοντας και βοηθώντας τα θύματα, τιμωρώντας τους δράστες, τα κράτη του κόσμου χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες. Η Ελλάδα βρίσκεται στη δεύτερη καλύτερη· ή στην τρίτη χειρότερη, όπως το πάρει κανείς. Κίνα, Ρωσία και Ουζμπεκιστάν υποβιβάστηκαν φέτος στη χειρότερη κατηγορία. Πεκίνο και Μόσχα έσπευσαν να καταγγείλουν πως η κατάταξη δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αλλά στη διπλωματική εγγύτητα με την Ουάσιγκτον.