[Ενστάσεις] Ο χορός του Ζαλόγγου

Τα θεσμικά, τη νομιμότητα, τις πολιτικές ζαριές και το ενδεχόμενο νέων εκλογών, όλα αυτά τα θέματα υπάρχουν άλλοι αρμοδιότεροι να τα παρουσιάσουν και να τα κρίνουν. Αλλά, χθες, με έναυσμα την απόφαση της ΝΔ, κεντρικού πολιτικού εταίρου, να βάλει λουκέτο στην ΕΡΤ, το πολιτικό σύστημα, όλο, από τα δεξιά ώς τα αριστερά του φάσματος, έδωσε ένα ρεσιτάλ κουτοπόνηρης υποκρισίας.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλου, με ύφος συνταγματάρχη Βαρτάνη (όχι δηλαδή κανονικού συνταγματάρχη, αλλά της τηλεοπτικής παρωδίας του), ξέχασε διαμιάς τον δημόσιο πυλώνα της πληροφόρησης υπέρ του οποίου κοπτόταν, ξέχασε και τον διευθυντή που ο ίδιος διόρισε και ανακοίνωσε σχέδιο κλεισίματος της κρατικής τηλεόρασης. Οι κυβερνητικοί εταίροι έχασαν τον μπούσουλα – και το κενό που προέκυψε έσπευσε να το καλύψει στην προς κλείσιμο συχνότητα η συνήθης συνδικαλιστική κοινοτοπία που υπερασπιζόμενη, υποτίθεται, την ελευθερία της πληροφόρησης και την «ποιότητα», στην ουσία υπερασπίζεται το χάλι της δημόσιας τηλεόρασης. Αυτό δεν είναι ο φαύλος κύκλος της χρεοκοπίας;

Και όμως. Είχε εγκαίρως δοθεί η δυνατότητα σοβαρής και βιώσιμης αναδιάρθρωσης της ΕΡΤ, την εποχή που πολιτικός προϊστάμενός της ήταν ο Ηλίας Μόσιαλος. Τον Αύγουστο του 2011, αναγγέλθηκε (εν μέσω καθολικής αποδοκιμασίας) σχέδιο αναδιάρθρωσής της, με στόχο τη μείωσή της, τον εξορθολογισμό λειτουργίας της, την ανεξαρτησία της από κυβερνήσεις και κόμματα, το κλείσιμο ζημιογόνων και άχρηστων τμημάτων της, την αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας…

Επιτροπή υπό τον καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Νίκο Αλιβιζάτο δούλεψε δωρεάν και, στις αρχές του 2012, παρέδωσε πλήρες πόρισμα για την αποκρατικοποίηση και την ανεξαρτησία της ΕΡΤ, λαμβάνοντας επιπλέον πρόνοιες για την παραγωγή και την εκπομπή προγραμμάτων που δεν θα μπορούσαν να συγκριθούν με τον περιρρέοντα χυλό της φτήνιας. Το νομοσχέδιο αυτό έφερε τελικά στη Βουλή ο επόμενος υπουργός στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παπαδήμου, ο Παντελής Καψής, χωρίς ποτέ να το λάβει καμία από τις επόμενες κυβερνήσεις υπόψη της.

Αποτέλεσμα: αντί μιας μελετημένης και θεσμικά ώριμης αναδιάρθρωσης, έρχεται υπό το βάρος της συγκυρίας η χθεσινή απόφαση. Σκληρή για τους εργαζομένους, ενδεχομένως θρυαλλίδα στην πολιτική σταθερότητα και με αβέβαια αποτελέσματα ως προς τη διεκδίκηση μιας δημόσιας τηλεόρασης αντάξιας του ρόλου που πρέπει να παίξει.

Στο μεταξύ, αν κρίνει κανείς από τις αντιδράσεις και τη συνθηματολογική ευκολία τους, εύκολα συνάγει ότι όπως χάθηκε η ευκαιρία εξυγίανσης του Ασφαλιστικού με το νομοσχέδιο Γιαννίτση, με τον ίδιο τρόπο έπεσε στο κενό το μεταρρυθμιστικό εγχείρημα Μόσιαλου. Σε αυτήν τη χώρα μισούν τις μεταρρυθμίσεις και αγαπούν τους χορούς του Ζαλόγγου. Επίσης, κανένα πρόβλημα δεν λύνεται ώσπου να γίνει άλυτο.