[Γνώμη] Η μέθη της εξουσίας

Γεννιέται άραγε μια Τουρκική Ανοιξη; Είναι η Ταξίμ η Πλατεία Ταχρίρ της Κωνσταντινούπολης; Το βέβαιο είναι πως η κινητοποίηση που άρχισε από τηn κεντρική πλατεία της Κωνσταντινούπολης θα σημάνει ένα σημείο καμπής για την Τουρκία. Η κινητοποίηση μερικών «περιθωριακών», όπως τους αποκαλεί ο Πρωθυπουργός Ερντογάν, διαδηλωτών για τη διαφύλαξη ενός δημόσιου κήπου μετατράπηκε σε ένα τεράστιο κίνημα εναντίον της πολιτικής του, ενθαρρυμένο από υπερβολική χρήση βίας.

Από την άκρα Αριστερά έως τη Δεξιά της πολιτικής σκακιέρας, το κίνημα ενοποιεί όλα τα συσσωρευμένα παράπονα εναντίον αυτού που μονοπωλεί την εξουσία εδώ και δέκα χρόνια. Οι οπαδοί του κοσμικού κράτους εξανίστανται, κάθε μέρα και λίγο περισσότερο, με την εισβολή της θρησκείας στον δημόσιο χώρο.

Μέσα σε μερικές ημέρες ψηφίστηκε νόμος για τον περιορισμό της κατανάλωσης αλκοόλ· ο Σεβάν Νισανιάν, ένας αρμένιος διανοούμενος της Τουρκίας, καταδικάστηκε για βλασφημία σε δεκατρείς μήνες φυλάκιση επειδή άσκησε κριτική στον Προφήτη Μωάμεθ. Και ο δήμαρχος της Αγκυρας κάλεσε τους πολίτες «να επιδεικνύουν συμπεριφορά σύμφωνη προς τις ηθικές αξίες». Τα κόμματα της Αριστεράς, οι φοιτητές καθώς και οι συνδικαλιστικές ενώσεις, είναι εξαντλημένοι από την καταστολή των διαδηλώσεων. Ολοι καταγγέλλουν, με μια φωνή, τις αυταρχικές παρεκκλίσεις του αρχηγού της τουρκικής κυβέρνησης, το τραχύ του στυλ, τα μεγαλομανή έργα «αστικής ανάπτυξης».

Οι εκλογικές νίκες του Ερντογάν τού επέτρεψαν να ξεφορτωθεί κάθε αντίπαλο πόλο εξουσίας. Ο Στρατός, ο γραφειοκρατικός και δικαστικός μηχανισμός, ο Τύπος, που ήταν άλλοτε αντίθετοι προς αυτόν, έγιναν εργαλεία στην υπηρεσία του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) και του επικεφαλής του.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ελπίζει να κατακτήσει το 2014 την προεδρία της Δημοκρατίας αφού πρώτα μεταρρυθμίσει το Σύνταγμα και μετατοπίσει την Τουρκία προς ένα προεδρικό πολίτευμα. Ολα αυτά κάνουν πολλούς να φοβούνται μια ακόμα πιο ανεξέλεγκτη ηγεσία.