Η είδηση είναι «αποκλειστική», μου δόθηκε αργά το βράδυ, αλλά λόγω του προκεχωρημένου της ώρας, όπως έγραφαν παλιά οι δημοσιογράφοι, δεν κατέστη δυνατόν να επιβεβαιωθεί. Σύμφωνα με πληροφορίες από πηγές προσκείμενες στον (δίκην ταβερνιάρη) μπάρμπα Νίκο, ο οποίος ηγείται της Χρυσής Αυγής, το κόμμα προτίθεται τις επόμενες ημέρες να καταθέσει το δικό του… αντιρατσιστικό νομοσχέδιο!
Αποτιμώ την πρωτοβουλία ως «κίνηση ματ», δεδομένου ότι με τα έως τώρα δεδομένα μόνο η Χρυσή Αυγή δεν είχε αποσαφηνίσει τη θέση της σχετικά με το αντιρατσιστικό ντελίριο που έχει καταλάβει τη χώρα, η οποία από τη μία φρίττει κάθε φορά που πληροφορείται τα έργα και τις ημέρες των μάτσο αγοριών της Χρυσής Αυγής και από την άλλη της δίνει συνεχώς πόντους στις δημοσκοπήσεις.
Πάντως ακόμη και αν πρόκειται για πλάκα, όπερ και το πιθανότερο, ένα νομοσχέδιο της ΧΑ λείπει για να ολοκληρωθεί το απόλυτο μπάχαλο. Ενημερώνω σχετικά ότι μετά το ν/σ του διδύμου ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, τις αντιρατσιστικές «βελτιώσεις» της ΝΔ, την πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσει και αυτός αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, ήρθε χθες και η «είδηση» ότι και το κόμμα «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» θα πράξει κάτι ανάλογο!..
… κι όλα τα ίδια μένουν
Αναφερόμενος σε κόμματα, ελληνικά κόμματα τα οποία στον καιρό της κρίσης έχουν αυτήν τη συμπεριφορά, ανέτρεξα στον τεράστιο Εμμανουήλ Ροΐδη (μεγάλη φωτογραφία), ο οποίος έγραφε σχετικά πριν από 150 και κάτι χρόνια (μεταφέρω αυτολεξεί την απολαυστική περιγραφή του):
«Αλλαχού τα κόμματα γεννώνται, διότι εκεί υπάρχουσιν άνθρωποι διαφωνούντες και έκαστος άλλα θέλοντες. Εν Ελλάδι συμβαίνει ακριβώς το ανάπαλιν: αιτία της γεννήσεως και της πάλης των κομμάτων είναι η θαυμαστή συμφωνία, μεθ’ ης πάντες θέλουσι το αυτό πράγμα, να τρέφωνται δαπάνη του Δημοσίου».
Στη συνέχεια αναφέρει ότι αν έπρεπε ένα λεξικό να περιγράψει τον όρο «κόμμα», θα έγραφε:
«Ομάς ανθρώπων ειδότων ν’ αναγιγνώσκωσι και ν’ αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπό έναν οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν’ αναβιβάσωσιν αυτόν εις την έδραν του πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι (…) Ο ελληνικός λαός αναλίσκει τον χρόνο του εις άγονους συζητήσεις περί κομμάτων και κομματαρχών και άπαν το χρήμα του δαπανά εις συντήρησιν κοπαδιού κομματικών κηφήνων, χάριν των οποίων στέργει την πενίαν, την κακοπραγίαν, την ασημότητα και τους εμπαιγμούς του κόσμου όλου. Οι ημέτεροι φατριάρχαι, προς σχηματισμόν ή ενίσχυσιν κόμματος, στρατολογούν εκ τριόδων μισθοφόρους, τους πληρώνουν διά δημοσίων χρημάτων, ήτοι διά θέσεων περιττών»!
Η Αννα Διαμαντόπουλου, (μικρή φωτογραφία) καμία σχέση. Ούτε με τα προηγούμενα, ούτε με αρχηγίες κομμάτων. Αν την αναφέρω, είναι διότι από το περασμένο Σάββατο αγωνίζεται απεγνωσμένα να αποδείξει ότι, πρώτον, δεν είναι «νούμερο»· δεύτερον, δεν έχει καμιά διάθεση να γίνει· τρίτον το τελευταίο που την ενδιαφέρει σήμερα είναι να ηγηθεί ενός νέου κόμματος.
Την βρήκα χθες σε απόγνωση.
– Δεν ξέρω τι να κάνω. Δεν είπα ποτέ (σε μια συνέντευξη στην κρατική τηλεόραση) ότι επιδιώκω να δημιουργήσω νέο κόμμα.
– Μα κάτι τέτοιο διάβασα και εγώ.
– Αυτό είναι το τρελό. Διάφορα sites ξαφνικά το Σάββατο το απόγευμα άρχισαν να γράφουν ότι κάνω κόμμα.
– Κάτι θα είπατε…
– Τίποτε δεν είπα. Ισα ίσα. Το μόνο που είπα είναι ακριβώς το αντίθετο. Οτι ζούμε εποχές ’58, όταν ο καθένας έφτιαχνε ένα κομματίδιο.
– Δηλαδή, δεν πάτε για πρόεδρος, αρχηγός, κάτι;
– Ο-χι! Τελεία και παύλα.
Συμπέρασμα: η γυναίκα διατηρεί τη σοβαρότητά της…
Προσβλήθηκε
Αποφεύγω να συσχετίσω τη σοβαρότητα με τα συμβαίνοντα στο κόμμα «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες», το οποίο βρίσκεται εκ νέου σε αναταραχή και ευθύνεται προς τούτο, αποκλειστικά θα έλεγα, ο φίλος Τερένσιος Ταχύς (Τέρενς Κουίκ για τους πολλούς) με την παραίτησή του από κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του λαοφιλούς κόμματος. Επειτα από σύντονες διαβουλεύσεις με τους στενούς συνεργάτες του, συμπεριλαμβανομένης της συζύγου Ελενας της οποίας την κρίση λαμβάνει σοβαρά υπ’ όψιν (αν ήθελε ας έκανε και αλλιώς), ο πρόεδρος Πάνος αποφάσισε να χρίσει κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο τον καλό πελάτη της στήλης Νότη Μαριά, αδιαφορώντας για τις κακοήθειες ότι ο φίλος Νότης «αλληθωρίζει» προς ΣΥΡΙΖΑ. Τα προβλήματα του προέδρου (τίποτε μπροστά σε αυτά που επέρχονται συντόμως, τον ενημερώνω) προήλθαν από την απόφασή του να ορίσει αναπληρωτή κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο τον γνωστό σταρ της Προανακριτικής Βασίλη «έχω έτοιμη μια αγωγή» Καπερνάρο.
Ο άνθρωπός μου στο κόμμα με ενημέρωσε ότι η απόφαση του προέδρου Πάνου δυσαρέστησε τον περί ου ο λόγος δικολάβο, ο οποίος αντέδρασε για το ότι ορίστηκε «αναπληρωτής του Μαριά». Μου είπαν ότι ο πρόεδρος κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να πείσει τον πελάτη Καπερνάρο ότι δεν συνιστά υποβάθμιση το «αναπληρωτής», και ο άνθρωπος μου μού συνέστησε να αναμένω διόρθωση της ακραίας αυτής προσβολής στον μεγάλιθο της πολιτικης ζωής Καπερνάρο.
– Πώς θα γίνει αυτή η διόρθωση; ρώτησα.
– Είτε με επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής είτε με ανακοίνωση.
Αναμένω εναγωνίως…
Πολύ γέλιο
Κάθε κόμμα και καημός, κάθε καημός και δάκρυ (από τα γέλια). Κόντεψε να μου μείνει ο γραμματέας (παρακαλώ, όχι πρόεδρος) του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Νίκος Νικολόπουλος από τα γέλια λαμβάνοντας προσκλητήριο e-mail να παραστεί αύριο στη 10η προσυνεδριακή στάση (!) Δυτικής Ελλάδας στην Πάτρα για το 9ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας!
Πρόκειται για λάθος, πρόκειται για φλερτ που δεν το γνωρίζει ο Σαμαράς, πρόκειται για πλάκα, Κύριος οίδε (προσεγγίζω το θέμα όπως αρμόζει σε έναν χριστιανό όπως ο Νικολόπουλος).
– Θα πάτε; τον ρώτησα.
– Το σκέφτομαι, μου απάντησε γελώντας.
Να πάει, δεν χάνει και τίποτε. Εδώ είχε πάρει σβάρνα τις προσυνεδριακές των καμμένων και άντεξε ακόμη και το κράξιμο στο συνέδριο (λέμε τώρα) του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες», στους νεοδημοκράτες θα κωλώσει;
Κουβέντα για τον Κρίτωνα
Διάβασα με πολλή προσοχή τη δήλωση που έκανε ο Γιώργος για τον εκλιπόντα Γιώργο Γλυνό, μια από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες της ελληνικής αντιπροσωπείας στις Βρυξέλλες, άνθρωπο με ήθος και προσφορά στη χώρα. Αποδίδει (ο Γιώργος) την οφειλόμενη τιμή στον Γλυνό και καλώς πράττει, διότι είχαν συνεργαστεί πολλά χρόνια.
Δεν είδα όμως καμιά δήλωση του Γιώργου για τον παχυδερμισμό του… φερέλπιδος Κρίτωνα Αρσένη. Δεν τον απασχολεί το θέμα; Δεν αισθάνεται την ανάγκη να υποδείξει στον περί ου ο λόγος πολιτικάντη να πράξει το αυτονόητο; Να παραιτηθεί από τη θέση του; Διότι η στάση του είναι σε πλήρη αντίθεση με τις αρχές και τις αξίες που εκείνος (υποτίθεται ότι) ενέπνευσε στους συνεργάτες του. Το θεωρώ μεγάλη παράλειψη από μέρους του. Και το χρεώνεται προσωπικά…