[Κιόσκι] Ολη η χολή του κόσμου

Ο Ενρίκο Μεντάνα είναι ένας από τους πιο γνωστούς τηλεοπτικούς δημοσιογράφους στην Ιταλία. Και όπως πολλοί συνάδελφοί του στη χώρα του και τον υπόλοιπο κόσμο, αναζήτησε ένα νέο βήμα δημόσιου λόγου στα μέσα κοινωνικά δικτύωσης, εκεί όπου προσφέρεται η δυνατότητα του διαλόγου και της ανταλλαγής απόψεων ακόμη και αν ο περιορισμός των 140 χαρακτήρων γίνεται καμιά φορά μια δύσκολη άσκηση συμπύκνωσης της σκέψης. Δεν «ακολουθούσα» τον Μεντάνα στο twitter, δεν ξέρω εάν τα σχόλιά του ήταν αιχμηρά ή αν προτιμούσε να στρογγυλεύει τις θέσεις του, εάν ο δημόσιος λόγος του εναρμονίστηκε με την αντισυμβατικότητα του μέσου ή αν απλώς το χρησιμοποιούσε για να εκσυγχρονίσει τη δημόσια εικόνα του. Πριν από μερικές ημέρες, πάντως, αποφάσισε να καταργήσει τον λογαριασμό του. Ο λόγος ήταν οι πολλές προσβολές και οι ύβρεις που δεχόταν από τους χρήστες που τον «ακολουθούσαν». Εξηγώντας την απόφασή του, παρομοίασε το twitter με ένα καφέ. Εάν στο καφέ όπου συχνάζεις, έγραψε, συχνάζει και κόσμος που δεν σε συμπαθεί, τι κάνεις; Επιμένεις να πηγαίνεις κάθε πρωί ή αποφασίζεις να πας κάπου αλλού για να πιεις τον καφέ σου;  

Ο Ρομπέρτο Σαβιάνο είναι ένας από τους πιο γνωστούς συγγραφείς στην Ιταλία. Εχει ανοίξει και αυτός λογαριασμό στο twitter. Και κάθε τόσο διαβάζει σχόλια που τον προσβάλλουν βαθύτατα. Κάποιος έγραψε ότι φυλάει ένα μπουκάλι σαμπάνια στο ψυγείο του για να την ανοίξει την ημέρα του θανάτου του συγγραφέα. Αλλοι διαβεβαιώνουν ότι τον έχουν δει να κυκλοφορεί αμέριμνος με ένα πράσινο Fiat Panda στην Καλαβρία, πράγμα που σημαίνει ότι δεν κινδυνεύει από τη Mαφία, ότι δεν τον έχουν προγράψει οι νονοί, ότι είναι μύθος πως ζει υπό αστυνομική προστασία. Ενας οχετός εμφανίζεται σχεδόν κάθε ημέρα στην οθόνη του υπολογιστή του, συνήθως ανώνυμος, πάντα επιθετικός, περίεργα εμπαθής, έτοιμος ανά πάσα στιγμή να χύσει δηλητήριο. Αλλά αντίθετα από τον τηλεοπτικό δημοσιογράφο, ο συγγραφέας εξεγείρεται. Ο Σαβιάνο αντιλαμβάνεται την αγωνία της έξυπνης ατάκας, την επίδειξη κυνισμού, την παραδοξολογία, το πυροτέχνημα που ρίχνει κάποιος για να ξεχωρίσει ανάμεσα στο πλήθος. Μπορεί να καταλάβει τον λόγο για τον οποίο η ανθρωποφαγία αποθεώνεται, τι κάνει τον παραλογισμό αντικείμενο λατρείας και την πρόκληση αυτοσκοπό. Η ανοχή, όμως, απέναντι στο φαινόμενο τού είναι αδιανόητη. Το twitter ή το facebook πρέπει να θέσουν κανόνες. Λογοκρισία, λοιπόν; «Ποια λογοκρισία;» απαντά στη Libération. «Οποιος θέλει, μπορεί να ανοίξει ένα μπλογκ και να με βρίζει από το πρωί μέχρι το βράδυ, έχει όλο το Διαδίκτυο στη διάθεσή του για να το κάνει». Εχει δίκιο. Ο κυβερνοχώρος είναι αχανής, χωράει όλη τη χολή του κόσμου.