[Ιστορίες] Ξυπνάς μέσα μου το ζώο

Πριν φτιάξουν οι άνθρωποι κοινωνίες, επικρατούσε ένα απλό, ζωώδες και αποτελεσματικό μοντέλο επίλυσης συγκρούσεων. Χωρίς τον παραμικρό πολιτικό ή ηθικό προβληματισμό, οι ισχυροί έδειχναν πάντα πιο πρόθυμοι να πολεμήσουν για το ατομικό τους συμφέρον ενώ οι αδύναμοι θεωρούσαν πιο σύμφορο να μην επιμένουν. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ααρχους στη Δανία και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Μπάρμπαρα θέλησαν να απαντήσουν στο εξής ερώτημα: αντιμέτωποι με μια σχετικά απλή σύγκρουση συμφερόντων, την αναδιανομή του πλούτου, οι σύγχρονοι άνθρωποι λειτουργούν άραγε βάσει της ίδιας λογικής;

Οι ερευνητές επιστράτευσαν εκατοντάδες εθελοντές από τη Δανία, τις ΗΠΑ και την Αργεντινή. Κατηγοριοποίησαν τους συμμετέχοντες ανάλογα με το κοινωνικοοικονομικό τους υπόβαθρο, τη δύναμή τους στο πάνω μέρος του σώματος ή «ικανότητα μάχης» (υπολογισμένη με βάση την «περιφέρεια του σφιγμένου δικεφάλου στο κυρίαρχο χέρι») και τις απαντήσεις τους σε ένα ερωτηματολόγιο σχεδιασμένο ώστε να αποτιμά τον βαθμό υποστήριξής τους προς την αναδιανομή του πλούτου. Διαπίστωσαν λοιπόν πως οι πλούσιοι άνδρες, εκείνοι που θα ωφελούνταν λιγότερο από την αναδιανομή, είχαν περισσότερες πιθανότητες να αντιτίθενται σε αυτή – αλλά μόνον όταν είχαν επίσης δυνατούς δικεφάλους∙ ενώ οι πλούσιοι άνδρες με μικρότερη μυϊκή δύναμη ήταν πιο ανοιχτοί στην αναδιανομή του πλούτου. Στους άνδρες χαμηλότερης κοινωνικοοικονομικής κατάστασης, η συσχέτιση ήταν αντίστροφη: οι ισχυρότεροι ήταν περισσότερο υπέρ της αναδιανομής, ενώ οι άνδρες με μικρότερη μυϊκή δύναμη είχαν λιγότερες πιθανότητες να την υποστηρίζουν.

Από την οπτική της εξέλιξης, σημείωσαν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Psychological Science», «είναι σφάλμα για τους πιο αδύναμους να επιχειρούν να αποσπάσουν πόρους όταν δεν μπορούν να κυριαρχήσουν και για τους ισχυρότερους να παραχωρούν κάτι που μπορούν χωρίς ιδιαίτερο κόστος να υπερασπιστούν». Και πιο απλά: ανεξάρτητα από τις υψηλές ιδέες που μπορεί να έχει κανείς όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο σχηματίζονται οι ιδεολογίες, η έρευνα δείχνει πως το αν θα επιχειρηματολογήσει υπέρ του κοινού καλού ή του προσωπικού του συμφέροντος επηρεάζεται σε κάποιο βαθμό από το ποιος θα νικούσε αν το όλο θέμα κατέληγε σε ένα μπρα ντε φερ.

ΥΓ: Στην έρευνα συμμετείχαν και γυναίκες, σε αυτές εντούτοις δεν εντοπίστηκε καμία σχέση ανάμεσα στη σωματική δύναμη και την ιδεολογία.