[Εμπιστευτικά] Τι άλλαξε;
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Πέρυσι τέτοιες ημέρες, ψάχναμε για κυβέρνηση, πηγαίναμε σε νέες εκλογές και βρισκόμασταν με το ένα πόδι έξω από το ευρώ.
Σήμερα, αυτά μοιάζουν μακρινός εφιάλτης. Ο Πρωθυπουργός επιστρέφει (περίπου) ευτυχής από την Κίνα, μιλώντας (έστω καθ’ υπερβολήν…) για «success story».
Προφανώς η Ελλάδα δεν έγινε ξαφνικά μια καλύτερη και πλουσιότερη χώρα χωρίς προβλήματα. Δεν ξεπέρασε καν την κρίση.
Κατάφερε όμως κάτι εξαιρετικά σημαντικό: την αποκατάσταση της σταθερότητας. Διότι η σταθερότητα αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση για όσα χρειάζεται να ακολουθήσουν.
Η ισορροπία φυσικά είναι εύθραυστη. Και αυτό επειδή χρωστάει πολλά όχι μόνο σε αμφιλεγόμενες ικανότητες της κυβέρνησης αλλά και στη μνημειώδη ανικανότητα της αντιπολίτευσης.
Εναν χρόνο μετά τις εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα μικρότερα κόμματα της δεξιάς και της αριστερής αντιπολίτευσης εξακολουθούν να συμπεριφέρονται περίπου σαν ομάδες θυμωμένων καβγατζήδων.
Τσακώνονται με όλους, μεταξύ τους και με τα ρούχα τους και ουσιαστικά δεν διεκδικούν τίποτα πέρα από τη φωνή τους. Χαρακτηριστικά ήταν τα υβρεολόγια της περασμένης εβδομάδας στη Βουλή και η ομιλία του Αλ. Τσίπρα το Σάββατο.
Για αυτόν τον λόγο και ακυρώνοντας εξόφθαλμα κάθε αξιόπιστη εναλλακτική, η αντιπολίτευση λειτούργησε γενικά σαν χρήσιμος σταθεροποιητικός παράγοντας – με την ευγενή συνεισφορά μερίδας ακραίων συνδικαλιστών.
Το ερώτημα πλέον είναι αν η κυβέρνηση θα διατηρήσει τη σταθερότητα που κατέκτησε και πώς θα την αξιοποιήσει.
Ούτως Ή άλλως, στην πολιτική τίποτα δεν μένει ίδιο για πολύ καιρό.
Στο πρώτο σκέλος του ερωτήματος, η συνοχή του «ευρωπαϊκού μετώπου» δεν φαίνεται να απειλείται, ιδίως στο αποφορτισμένο σημερινό κλίμα.
Ακόμη περισσότερο που και στην Ευρώπη τα γεράκια της λιτότητας έχουν αρχίσει να βάζουν νερό στο κρασί τους.
Λογικά, η συνοχή μπορεί να απειληθεί μόνο εκ των έσω. Με μια αποστασιοποίηση της ΔΗΜΑΡ ή κυρίως με μια αποσταθεροποίηση του ΠΑΣΟΚ. Θα το παρακολουθήσουμε…
Στο δεύτερο σκέλος είναι προφανές ότι η σταθερότητα εξαρτάται από την αναστροφή και την ανάκαμψη. Από τη ριζική μεταβολή των όρων που οδήγησαν στην αποσταθεροποίηση.
Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα της συμπολίτευσης.
Να καταφέρει δηλαδή να προχωρήσει κρατώντας την κοινωνία μαζί της. Και θα το επιτύχει μόνο όσο η κοινωνία αντιλαμβάνεται ότι βαδίζει σε μια κατεύθυνση που φέρνει ορατά αποτελέσματα.
Δυστυχώς Ή ευτυχώς, καμιά πολιτική δεν μπορεί να αποδώσει ερήμην της κοινωνίας – ακόμη λιγότερο εναντίον της…
Με άλλα λόγια, το κλίμα μπορεί να άλλαξε αλλά τα δεδομένα του προβλήματος παραμένουν ακριβώς τα ίδια.
Και αυτό κανείς στη συμπολίτευση δεν έχει την πολυτέλεια να το παραβλέπει.
Εστω και στο όνομα της όποιας άλλης σκοπιμότητας ή επιδίωξης!..
Google news
