Λι Κετσιάνγκ: Από τα καταναγκαστικά έργα στον πρωθυπουργικό θώκο

Ο Λι Κετσιάνγκ δεν είναι πριγκιπόπουλο, όπως λέγονται στην Κίνα οι γόνοι της κόκκινης αριστοκρατίας. Ο πατέρας του ήταν κομματικό στέλεχος τρίτης κατηγορίας που στο απόγειο της καριέρας του απέκτησε ένα μικρό αξίωμα στην επαρχία Ανχουί. Ο κινέζος Πρωθυπουργός, όμως, είχε έναν ισχυρό μέντορα, τον πρώην πρόεδρο Χου Τζιντάο. Η καταγωγή του εξηγεί τους χαμηλούς του τόνους, μια φυσική συστολή, το είδος της επιφυλακτικότητας που τον χαρακτηρίζει. Η πολιτική του προστασία ερμηνεύει το μεταρρυθμιστικό του σθένος. Μαζί με τον Πρόεδρο Σι, ο Λι Κετσιάνγκ αποτελεί το ισχυρό δίδυμο της Μόνιμης Επιτροπής του Πολίτμπιρο που θέλει να δει τη Χώρα του Δράκου να εκσυγχρονίζεται. Η στόφα του είναι περισσότερο του τεχνοκράτη παρά του πολιτικού και η εμπιστοσύνη του Χου στο πρόσωπό του είναι τέτοια ώστε θα ήθελε να τον δει να κάθεται στη θέση που βρίσκεται σήμερα ο Σι Τζινπίνγκ.

Η επιθυμία του πρώην προέδρου δεν έγινε τελικά πραγματικότητα εξαιτίας της εξουσίας που εξακολουθούσε να διατηρεί στο παρασκήνιο ένας άλλος πρώην πρόεδρος, ο Ζιανγκ Ζεμίν. Ο υπόγειος πόλεμος για την ανάδειξη της νέας Μόνιμης Επιτροπής του Πολίτμπιρο που προέκυψε από το συνέδριο του περασμένου Οκτωβρίου έβγαλε μια ισορροπία τρόμου ανάμεσα στους συντηρητικούς και τους εκσυγχρονιστές. Οι πρώτοι κατέλαβαν τις περισσότερες από τις εννέα θέσεις του ανώτατου οργάνου του καθεστώτος. Οι δεύτεροι, όμως, πήραν την προεδρία και την πρωθυπουργία.

Το στοίχημα. Για τον Λι Κετσιάνγκ, το αξίωμα του πρωθυπουργού συνεπάγεται τη γενική διεύθυνση της οικονομίας. Από αυτήν την άποψη, ο Λι καλείται να διατηρήσει την Κίνα στην τροχιά της αλματώδους ανάπτυξης και παράλληλα να ικανοποιήσει τις ανάγκες μιας μεσαίας τάξης που διευρύνεται συνεχώς και ζητάει όλο και περισσότερα δικαιώματα. Είναι ένα δύσκολο στοίχημα. Και για να το κερδίσει, το τελευταίο πράγμα που θα του χρειαστεί είναι η εμπειρία εκείνων των δύο χρόνων καταναγκαστικής εργασίας στους ορυζώνες της κινεζικής επαρχίας την περίοδο της Πολιτιστικής Επανάστασης.