Aνγκελα Μέρκελ: Πατώντας σε δύο βάρκες στον δρόμο για τις εκλογές

Τέσσερις μήνες πριν από τις βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία η Ανγκελα Μέρκελ έχει κάθε λόγο να θέλει να εξωραΐσει το προφίλ της. Ετσι οι Γερμανοί έμαθαν ότι τον σύζυγό της (που ο γερμανικός Τύπος τον αποκαλεί «φάντασμα της όπερας» επειδή εμφανίζεται δημοσίως μαζί της μόνο όταν τη συνοδεύει σε μουσικές παραστάσεις) τον αγάπησε γιατί είχε «ωραία μάτια», αλλά και ότι, παρά τα όσα αναφέρονται σε βιογραφία της που κυκλοφόρησε εσχάτως, ουδέποτε στα νιάτα της ασχολήθηκε με την «ατζίτ προπ», δηλαδή την ενεργό προπαγάνδα υπέρ των κομμουνιστικών ιδεών στη Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία.

Ανάλογες προσπάθειες εξωραϊσμού καταβάλλονται και σε σχέση με το ευρωπαϊκό προφίλ της γερμανίδας Καγκελαρίου, αν και εδώ τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Και αυτό διότι η Μέρκελ είναι υποχρεωμένη να κινηθεί προς τις εκλογές του Σεπτεμβρίου πατώντας σε δύο βάρκες. Από τη μία πλευρά θα επιχειρήσει να αποτινάξει τα χαρακτηριστικά της άκαμπτης Καγκελαρίου, εξαιτίας της οποίας υποφέρουν οι χώρες της Νότιας Ευρώπης, ούτως ώστε να κερδίσει τις ψήφους ευρωπαϊστών ψηφοφόρων που αλληθωρίζουν προς τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Οικολόγους, ενώ από την άλλη θα προσπαθήσει να διατηρήσει την εικόνα της προστάτιδας των χρημάτων του γερμανικού Δημοσίου ούτως ώστε να περιορίσει τις διαρροές χριστιανοδημοκρατικών ψήφων προς το αρτισύστατο κόμμα που τάσσεται υπέρ της εξόδου της Γερμανίας από το ευρώ και της επιστροφής της στο μάρκο.

ΔΙΑΡΡΟΕΣ. Τούτων δοθέντων, κάθε άλλο παρά παράδοξο είναι το γεγονός ότι τον τελευταίο καιρό το Βερολίνο εμφανίζεται όλο και πιο κριτικό έναντι των χειρισμών της τρόικας και του ΔΝΤ, τόσο στην περίπτωση της Ελλάδας όσο και της Πορτογαλίας. Στη μεν περίπτωση της Ελλάδας χαρακτηρίζει ακατανόητη την εμμονή τους υπέρ του υψηλού ΦΠΑ στην εστίαση, ενώ στην περίπτωση της Πορτογαλίας (όπως άλλωστε και της Ελλάδας) τους καταλογίζει μεγάλες ευθύνες και έλλειψη πολιτικών αισθητηρίων. Σε τέτοιον βαθμό μάλιστα ώστε να τίθεται υπό συζήτηση ακόμη και το θέμα της παραμονής του ΔΝΤ στις μελλοντικές διαδικασίες διάσωσης χωρών της ζώνης του ευρώ. Οπως ανέφεραν καλά πληροφορημένες πηγές σε ομάδα εκπροσώπων του ευρωπαϊκού Τύπου (μεταξύ των οποίων και τα «ΝΕΑ») που επισκέφθηκαν αυτή την εβδομάδα το Βερολίνο, το θέμα της εμπλοκής του ΔΝΤ στα της ευρωζώνης είχε εξαρχής διχάσει τη γερμανική πολιτική ηγεσία. Τελικώς όμως επικράτησε η υπέρ της εμπλοκής του ΔΝΤ άποψη της Μέρκελ, η οποία, όπως ανέφεραν οι ίδιες πηγές, αποδείχθηκε σωστή. Σήμερα ωστόσο, συνεχίζουν, το θέμα αυτό θα μπορούσε να τεθεί υπό συζήτηση αν η ΕΕ αποφάσιζε να δημιουργήσει τους δικούς της μηχανισμούς επιτήρησης και παρέμβασης στις οικονομίες των χωρών-μελών της.

ΑΛΛΑΓΗ ΡΟΤΑΣ. Για τη Γερμανία το θέμα της θεσμικής αναμόρφωσης της Ευρώπης είναι εκ των ων ουκ άνευ για την αλλαγή ρότας του Βερολίνου στα ζητήματα της ευρωπαϊκής οικονομίας. Επί της ουσίας η γερμανική πολιτική ηγεσία επιθυμεί πλέον ευθέως την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λισαβώνας προς την κατεύθυνση της κατοχύρωσης του παρεμβατικού ρόλου των Βρυξελλών και της Φρανκφούρτης (δηλαδή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) στα ζητήματα των εθνικών οικονομιών. Το μείζον πρόβλημα εν προκειμένω είναι, ωστόσο, ο παράγων χρόνος, αφού η αλλαγή της κοινοτικής συνθήκης μπορεί να διαρκέσει ακόμη και πέντε χρόνια. Κάτι που σημαίνει ότι η λεγόμενη τραπεζική ένωση της Ευρώπης, που θα μπορούσε σε μεγάλο βαθμό να απαλλάξει τους κρατικούς κορβανάδες από τα άχθη των διασώσεων των τραπεζών και να οδηγήσει στην έκδοση ευρωομολόγων, παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες, με όσα δεινά αυτό συνεπάγεται, κυρίως για τις οικονομίες της Νότιας Ευρώπης.

Η ολιγωρία της Γερμανίας επί του θέματος οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι δεν έχει ακόμη πειστεί για την αποφασιστικότητα του Προέδρου της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ να λάβει «γενναίες αποφάσεις» προς την κατεύθυνση τόσο της δημοσιονομικής σταθεροποίησης όσο και της τόνωσης της ανταγωνιστικότητας της γαλλικής οικονομίας.