Αναμνήσεις από την απεργία του 1988

Ηταν το καλοκαίρι της αναμονής. Η διεξαγωγή των Πανελλαδικών Εξετάσεων το 1988 έπαιρνε παράταση από μέρα σε μέρα, καθώς οι καθηγητές απεργούσαν διαμαρτυρόμενοι για την οικονομική τους κατάσταση.

Ο Στράτος Δρακούλης προσπαθεί να ξεχάσει εκείνη την περίοδο της αβεβαιότητας. Μαζί με άλλους συμμαθητές του περίμενε να πάρει θέση στα θρανία. Ηθελε να γίνει βιολόγος. «Ηταν δύσκολη εμπειρία εκείνη. Η ψυχολογία μας έπεσε κατακόρυφα από την απεργία. Σταμάτησα να διαβάζω. Δεν ήξερα τι θα γίνει. Η απεργία είναι δικαίωμα των εργαζομένων αλλά δεν πρέπει να επηρεάζει τόσο σημαντικά γεγονότα», λέει σήμερα στα «ΝΕΑ» ο κ. Δρακούλης.

Το 1988 ήταν χρονιά πιέσεων για αρκετούς συνομηλίκους του. Στον Αγιο Στέφανο Αττικής όπου ο ίδιος πήγαινε σχολείο είχαν χάσει τον χειμώνα έναν μήνα μαθημάτων λόγω χιονόπτωσης. Κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους είχαν γίνει και άλλες απεργίες. «Ηρθε και η κινητοποίηση του καλοκαιριού και μας αποδιοργάνωσε πλήρως», λέει ο Αλέκος Κουκάς που επίσης έδωσε εξετάσεις την ίδια περίοδο. «Δεν ξέραμε πώς θα εξελιχθεί η απεργία. Ακούγονταν σενάρια για εξετάσεις τον Σεπτέμβριο. Τελικά τις δώσαμε τον Ιούλιο, με καύσωνα. Στα θέματα που μπήκαν πάντως διέκρινα μια επιείκεια. Μπορεί να ήταν δική μου εντύπωση αλλά προσπάθησαν κάπως να μας βοηθήσουν», προσθέτει.

Η Μαριέττα Δήμα θυμάται ότι μια συμμαθήτριά της τότε αρνήθηκε να συμμετάσχει στις εξετάσεις. «Είχε θυμώσει. Θεώρησε προσβλητικό ότι ήμασταν σε αναμονή για έναν μήνα. Βρήκε όμως δουλειά άμεσα χωρίς να περάσει στο πανεπιστήμιο. Παραμένει στην ίδια εταιρεία σήμερα και έχει αναλάβει τα λογιστικά. Οι υπόλοιποι παρακαλούσαμε να δώσουμε εξετάσεις να ξεμπερδεύουμε», λέει. Παρά τη φόρτιση της περιόδου, ο κ. Κουκάς πέτυχε τον στόχο του και πέρασε στο Τμήμα Χημικών Μηχανικών στην Πάτρα. Ο κ. Δρακούλης δεν τα κατάφερε. Σε ένα από τα τέσσερα μαθήματα της Δέσμης δεν έγραψε καλά. Ακολούθησε άλλο δρόμο, φοίτησε στη Σχολή Εμποροπλοιάρχων και σήμερα εργάζεται σε ναυτιλιακό γραφείο. «Αν περνούσα τότε στην σχολή που ήθελα, ίσως η ζωή μου να ήταν διαφορετική. Κανένας όμως δεν χάνεται. Αρκεί να έχει μάθει να δουλεύει», σημειώνει.