[Γνώμη] Ενα χτύπημα στην καρδιά του συριακού καθεστώτος

Το συριακό καθεστώς συνέχιζε τη βίαιη αντεπίθεση που έχει ξεκινήσει εδώ και περισσότερο από έναν μήνα όταν δέχθηκε, Παρασκευή και Κυριακή, τις δύο ισραηλινές αεροπορικές επιθέσεις. Θα χρειαστεί λίγος χρόνος για να αξιολογήσουμε το εύρος και τις επιπτώσεις των επιθέσεων αυτών. Είναι ήδη σαφές εντούτοις ότι καταφέρουν βαρύ πλήγμα στην αξιοπιστία της αποτρεπτικής ικανότητας του συριακού καθεστώτος. Ανίκανο να προστατεύσει τον εναέριο χώρο του, χτυπήθηκε στην καρδιά του στρατιωτικού μηχανισμού του.

Απομένει να φανεί αν οι ισραηλινές αεροπορικές επιθέσεις θα αλλάξουν τα δεδομένα του συριακού εμφυλίου πολέμου. Θα αποδυναμώσουν λίγο ακόμη ένα καθεστώς οι στρατιωτικές δυνατότητες του οποίου συρρικνώνονται ολοένα περισσότερο έπειτα από δύο χρόνια αδιάλειπτης καταστολής; Ή θα επιφέρουν αύξηση της βοήθειας που χορηγούν η λιβανική Χεζμπολάχ και το Ιράν, βασικοί στόχοι του Ισραήλ, στον Σύρο σύμμαχό τους; Πιθανότατα και τα δύο ταυτόχρονα.

Στοχοποιώντας επίλεκτες μονάδες του συριακού καθεστώτος το Ισραήλ έκανε αυτό που καμία δυτική χώρα δεν τολμούσε να κάνει έως σήμερα, παρά τις διαμαρτυρίες αλληλεγγύης και τις προειδοποιήσεις, την ώρα μάλιστα που το εβραϊκό κράτος δεν έκανε ποτέ μεγάλο ζήτημα τη δημοκρατία ή τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη γείτονά του. Υπάρχουν ωστόσο λίγες πιθανότητες να πείσει η ευκολία με την οποία πραγματοποίησε τις επιθέσεις η ισραηλινή Αεροπορία τη Δύση ή το ΝΑΤΟ να επέμβουν στη Συρία ή να επιβάλουν ζώνη απαγόρευσης πτήσεων. Διότι οι επιθέσεις αυτές, παρότι αποδυναμώνουν ελαφρώς το καθεστώς στρατιωτικά, δικαιολογούν την επιθυμία του να διεθνοποιήσει τη σύρραξη ώστε να ξεφύγει από τα ενοχλητικά εσωτερικά ερωτήματα που θέτει η εξέγερση. Η Αίγυπτος ζήτησε σύνοδο του Αραβικού Συνδέσμου προκειμένου να διαμαρτυρηθεί για την ισραηλινή επίθεση.

Για διαμετρικά αντίθετους λόγους η αντιπολίτευση καταδίκασε τις ισραηλινές επιθέσεις και προσήψε στο καθεστώς ότι «αποδυνάμωσε τις αμυντικές ικανότητες της χώρας» σε σημείο που να μην μπορεί να αντιμετωπίσει μια «εξωτερική επίθεση».

Υπάρχουν, στην πραγματικότητα, λίγες πιθανότητες να απαντήσει ο συριακός στρατός στο Ισραήλ, από τον φόβο μιας επέμβασης της Τσαχάλ που θα απέβαινε πιθανότατα μοιραία για το καθεστώς. Αντ’ αυτού, το καθεστώς έχει εξαπολύσει ευρεία επίθεση για να διασφαλίσει τα «χρήσιμα εδάφη» του, από τη Δαμασκό έως τη Λατάκια. Παρά τη στήριξη χιλιάδων μαχητών της Χεζμπολάχ, όμως, δεν κατάφερε να ανακαταλάβει πλήρως την Κουσέιρ ούτε να εκδιώξει τους αντάρτες από την Γκούτα, αγροτική πεδιάδα της επαρχίας της Δαμασκού. Επιπλέον, πληροφορίες κάνουν λόγο για διείσδυση πολλών χιλιάδων σουνιτών ανταρτών στην παράκτια περιοχή, η οποία θεωρείται αλεβίτικο οχυρό. Και, τελευταίο κακό νέο για το καθεστώς, η εξέγερση κατέλαβε το περασμένο Σάββατο το μεγαλύτερο κομμάτι της αεροπορικής βάσης Μενά ανάμεσα στο Χαλέπι και στα τουρκικά σύνορα.