Ρομποτάκι, αγάπη μου

Η συμπάθεια που νιώθουν οι άνθρωποι για κάποια ρομποτικά μηχανήματα φαίνεται πως είναι το μονοπάτι που από εδώ και στο εξής θα ακολουθεί η εξέλιξη της ρομποτικής. Το μέλλον, όπως όλα δείχνουν, μας επιφυλάσσει μια νέα γενιά ρομπότ, τα οποία θα μιλούν, θα μας καταλαβαίνουν και θα ανταλλάσσουν πληροφορίες μεταξύ τους.

Ο Σάιμον μπορεί να καταλαβαίνει προφορικές προτάσεις και να κινεί μέρη του σώματος του ως απάντηση. Αν κάποιος του μιλήσει και ο Σάιμον δεν καταλάβει το νόημα των λόγων του, τότε το μικρό ρομπότ θα σηκώσει τα χέρια του σε ένδειξη μετάνοιας για την άγνοιά του ή θα κουνήσει το κεφάλι του φανερώνοντας τη σύγχυσή του. Οταν ο άνθρωπος απευθύνεται στο ρομπότ, το ρομπότ θα περιμένει να ολοκληρώσει τη φράση του και μετά θα απαντήσει. Καμία φορά, μόλις αναγνωρίσει κάποιο χρώμα, θα σηκώσει το αυτί του.

Ανταποκρίνονται σε αυτόματες εντολές να απενεργοποιηθούν μια δεδομένη χρονική στιγμή ή να επιτελέσουν διάφορες λειτουργίες σε δεδομένες χρονικές στιγμές. Η νέα γενιά τέτοιων προϊόντων θα είναι σίγουρα περισσότερο εξελιγμένη.

Ενα πιρούνι δονείται μόλις αντιλαμβάνεται ότι αυτός που το κρατά τρώει πολύ. Μια λάμπα εστιάζει το φως της σε κάποιο αντικείμενο που αφήνουμε στο τραπέζι.

Για παράδειγμα, μια αδιάβροχη καμπαρτίνα μπορεί να αρχίσει να λάμπει τη στιγμή που ετοιμαζόμαστε να βγούμε από το σπίτι όταν πρόκειται να βρέξει. Ενα πλυντήριο ρούχων μπορεί να έχει την ικανότητα να στέλνει μήνυμα  στο κινητό μας τηλέφωνο ή να μας τηλεφωνεί μόλις η πλύση ολοκληρωθεί και γνωρίζει ότι έχουμε πεταχτεί σε μια δουλειά εκτός σπιτιού. Αυτή η προσπάθεια να προσδώσουμε στα ρομπότ μια γνωσιακή συμπεριφορά σημαίνει ότι η αλληλεπίδραση τους με μας στο μέλλον θα είναι όλο και στενότερη.