«Για να κάνεις τέχνη, πρέπει να είσαι ή παιδί ή Θεός»

Ντροπαλές παπαρούνες και κατακόκκινα ρόδια, αθλητές εν δράσει και στεφάνια-έπαθλα των αγώνων της αρχαιότητας, τοπία που αναδίδουν την αύρα του Αιγαίου πλάι σε ταπεινά χορταράκια του αγρού τα οποία μεταμορφώνονται σε μοντέλα και απαθανατίζονται στον καμβά. Είναι ο κόσμος του Μιχάλη Μακρουλάκη. Ενας κόσμος γεμάτος χρώματα, φως, λεπτομέρειες που διακρίνει δύσκολα κάποιος διά γυμνού οφθαλμού. Ενας κόσμος που χτίστηκε σε 57 χρόνια διαδρομής, από το 1956 έως σήμερα, και ο οποίος ανοίγει για το ευρύ κοινό μέσα από την αναδρομική του έκθεση που εγκαινιάζεται στις 9 Μαΐου στο Ιδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη. «Για να κάνεις τέχνη, πρέπει να είσαι ή παιδί ή Θεός και εγώ προσπαθώ μέσα μου να μη μεγαλώνω», λέει ο αυτοδίδακτος, αλλά με διεθνή καριέρα ζωγράφος Μιχάλης Μακρουλάκης, που ξεκίνησε ζωγραφίζοντας την αδελφή της Μπριζίτ Μπαρντό, ενώ στα χρόνια που έζησε στην Περσία ζωγράφισε έως και πορτρέτα της Φαρά, της δεύτερης συζύγου του σάχη. Η έκθεση, που τιτλοφορείται «Η αρμονία των εικόνων» και που επιμελείται ο Τάκης Μαυρωτάς, θα διαρκέσει έως τις 14 Ιουνίου.