[Στίγμα] Εισαγγελικό γκραν φινάλε

Μετράει αντίστροφα ο χρόνος για τον οικονομικό εισαγγελέα Γρηγόρη Πεπόνη (όπως και για τον αναπληρωτή του Σπύρο Μουζακίτη). Στις 15 Απριλίου η ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης θα αποστείλει ερώτημα για τους δύο υπό αντικατάσταση εισαγγελείς, όπως προβλέπεται από τη σχετική διαδικασία. Η θητεία τους λήγει στις 15 Ιουνίου και όλα, μα όλα δείχνουν ότι νέα πρόσωπα θα αναλάβουν το βάρος για την πάταξη του οικονομικού εγκλήματος. Δεν είναι ψέμα να αναφερθεί ότι η θητεία του κ. Πεπόνη προκάλεσε πολλές αντιδράσεις – ειδικά με τον τρόπο που δούλευε. Του καταλογίζουν ότι αφιέρωνε πολύ χρόνο στα δημοσιεύματα, ότι άνοιγε πολλούς φακέλους με βάση αυτά αλλά λίγοι τελεσφορούσαν ως προς την έρευνα, ώστε στη συνέχεια να παραπεμφθούν στην τακτική Δικαιοσύνη.

Από την άλλη, πληροφορίες επιμένουν ότι ο κ. Πεπόνης, γνώστης των προθέσεων της κυβέρνησης για την αντικατάστασή του, ετοιμάζεται να πραγματοποιήσει ένα «γκραν φινάλε» αντάξιο της παρουσίας του στο πόστο του οικονομικού εισαγγελέα: θα ασκήσει, εκτιμάται, διώξεις για τα οικονομικά των κομμάτων, τυλίγοντας σε μια κόλλα χαρτί μεταξύ άλλων και τον πρώην πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή.

Για όσους γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις στη Δικαιοσύνη, δεν θα αποτελέσει έκπληξη αν ο εισαγγελέας εκδώσει το πόρισμά του λίγο αφού φτάσει στο Δικαστικό Συμβούλιο το ερώτημα για την παράταση ή όχι της θητείας του. Θα είναι, υποστηρίζουν, το τελευταίο του (καλό) χαρτί για να παραμείνει στη θέση του – θέλει να μείνει τουλάχιστον για ακόμη έναν χρόνο…

(Γιατί μόνο τον Καραμανλή στις διώξεις για τα οικονομικά των κομμάτων και όχι τον Γιώργο; Διότι ο Καραμανλής είχε δικαίωμα υπογραφής. Ο Γιώργος, όπως και οι προκάτοχοί του, το είχαν εκχωρήσει στους οικονομικούς υπευθύνους του ΠΑΣΟΚ.)

Στο μεταξύ, το υπουργείο Δικαιοσύνης έχει απευθύνει ήδη ερώτημα στο Δικαστικό Συμβούλιο για τον διορισμό εισαγγελέα (κατά της) διαφθοράς, θέση που συστήνεται για πρώτη φορά, και αναμένεται να καλύψει η εισαγγελέας Εφετών Ελένη Ράικου. Το Συμβούλιο, πληροφορούμαι, θα συνεδριάσει στις 17 Απριλίου…

Συνδικαλιστές είναι, θα τα βρούνε

Στη ΓΣΕΕ, τώρα: Μέσα στην εβδομάδα αποκτά προεδρείο, φυσικά υπό τον Γιάννη Παναγόπουλο, που παρά τις απώλειες της ΠΑΣΚΕ, της οποίας ηγείται, πρώτευσε στο συνέδριο της Συνομοσπονδίας. Του τηλεφώνησα για τα σχετικά, αλλά δεν ήθελε να αναφερθεί στη διαδικασία, προφανώς γιατί η όλη υπόθεση είναι σε εξέλιξη – όπως και οι παρασκηνιακές κινήσεις που γίνονται. Μου εξομολογήθηκε ότι το προεδρείο θα είναι «αντιπροσωπευτικό», το οποίο σημαίνει «όλοι μέσα».

Αν κατάλαβα σωστά, συνομιλώντας και με έναν δικό του αργότερα, η αύξηση της δύναμης της ΔΑΚΕ, σε συνδυασμό με αυτήν και του ΚΚΕ, θα δημιουργήσει μια διελκυστίνδα αναφορικά με το πώς θα γίνει ο διαμοιρασμός των θέσεων του προεδρείου, αλλά… δεν τους φοβάμαι. Συνδικαλιστές είναι αυτοί, μανούλες στις υπόγειες διαδικασίες, θα τα βρουν.

Α, να μην ξεχάσω τον φίλο Νίκο «θα σας αλλάξω τα φώτα» Φωτόπουλο, ο οποίος εξελέγη μεν στη διοίκηση της ΓΣΕΕ μαζί με άλλους δύο πασόκους, αλλά, όπως μου είπαν οι συνομιλητές μου, θα μείνει απλό μέλος – όνειρο ήταν η προεδρία και πάει…

Ευκαιρίας δοθείσης, να του ευχηθώ καλά ξεμπερδέματα με τους ανακριτές που διερευνούν αυτές τις ημέρες το θέμα των παράνομων χορηγήσεων από τη ΔΕΗ κονδυλίων προς τη ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, κονδύλια που επενδύθηκαν με τον πιο εποικοδομητικό τρόπο, ήτοι ταξίδια, δώρα κ.λπ.

Η Σχολή
της Ζωής

Για όσους πιστεύουν ότι η Ζωή είναι ένα σύμπτωμα για τον ΣΥΡΙΖΑ (και την πολιτική ζωή) σπεύδω να επισημάνω ότι κάνουν λάθος εκτιμήσεις. Η Ζωή είναι σχολή πλέον για τον ΣΥΡΙΖΑ, και αυτό μπορεί κανείς να το εντοπίσει με μεγάλη ευκολία. Παρακολούθησα τις τελευταίες ημέρες δύο τηλεοπτικές εμφανίσεις της Ρένας Δούρου (μικρή φωτογραφία) – μία στον Πρετεντέρη και μία στον Σκάι. Εμεινα άφωνος.

Προφανώς δεν είναι η Δούρου που γνώριζα αυτή. Εχει υποστεί κάποιου είδους μετάλλαξη, δεν μπορεί. Το ίδιο μου έχει συμβεί και με τον Γιάννη Μπαλάφα, αλλά και με τον Θόδωρο Δρίτσα. Τι έχουν πάθει; Προς τι όλος αυτός ο φανατισμός και η ένταση; Και ποιο (μπορεί να) είναι το επόμενο στάδιο αυτού που βγάζουν σήμερα; Αδυνατώ να σκεφτώ…

Και θύμα και… διωκόμενος

Το περιστατικό είναι γνωστό. Συνέβη τον σκληρό Μάη του ’11, όταν η κοινωνία, ζαλισμένη, προσπαθούσε ακόμη να καταλάβει τι της είχε συμβεί από το Μνημόνιο. Κυβερνητικά στελέχη (της τότε κυβέρνησης του Γιώργου) αποδοκιμάζονταν έντονα, και κυρίως προπηλακίζονταν σε κάθε δημόσια εμφάνισή τους. Το φαινόμενο είχε λάβει χαρακτήρα επιδημίας. Σε λίγο σταμάτησαν να παρίστανται σε εκδηλώσεις. Κάποια στιγμή ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής απετόλμησε ηρωική έξοδο – πήγε στο ΚΑΠΗ της Αργυρούπολης να μιλήσει.

Αμέσως συγκεντρώθηκαν αυθορμήτως απέξω ομάδες «αγανακτισμένων» που απειλούσαν να σπάσουν τις πόρτες και να τον λιντσάρουν. Μέχρι και λέιζερ χρησιμοποίησαν (μεγάλη φωτογραφία). Εγινε ο κακός χαμός, ο Πεταλωτής φυγαδεύτηκε από την πίσω πόρτα, και μετά άρχισαν οι καταγγελίες. Η παρουσία στελεχών του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ έδωσε το επιχείρημα στον Πεταλωτή και στο ΠΑΣΟΚ να καταγγείλουν το κόμμα του προέδρου Αλέξη. Θέλετε τη συνέχεια;

Προ εβδομάδος ο Πεταλωτής κλήθηκε στον εισαγγελέα να απολογηθεί διότι… συκοφάντησε τον ΣΥΡΙΖΑ. Τη σχετική μηνυτήρια αναφορά είχε υποβάλει ο γραμματέας της Τοπικής του κόμματος! Ωραία πράγματα…