Πολιτιστικός κλαυσίγελως

Δεν ξέρει πλέον τι να κάνει κανείς με τον κρατικό εκ-πολιτισμό μας; Να κλάψει ή να γελάσει; Να χαρεί ή να θρηνήσει;

Διότι την ώρα που τουλάχιστον σε κρατικό επίπεδο ο άλλοτε υπουργοποιημένος εκ-πολιτισμός υποβαθμίζεται σε επίπεδο γενικής γραμματείας και τείνει να γίνει ακόμη και γενική διεύθυνση με τα νέα οργανογράμματα που ετοιμάζονται, αφήνοντας έργα και παραγωγή τέχνης και πνεύματος στα κρύα του λουτρού σε επίπεδο χρημάτων (δει δε… και άνευ τούτων…), στήνει ολόκληρο ιστότοπο στο Διαδίκτυο για τα ελληνικά φεστιβάλ.

Και πάνω που πάει να χαρεί κανείς με τη μικρή αχτίδα φωτός, ήτοι το νεότευκτο festival.culture.gr, ανοίγει την ιστοσελίδα και βλέπει κάτι ανακοινώσεις αλλούτερες: μια παρουσίαση βιβλίου στην Καρδίτσα, ένα αντιρατσιστικό φεστιβάλ στα Χανιά του… 2012 (!), τα στοιχεία για το 17ο Φεστιβάλ Μαθητικής Δημιουργίας 2012 (ξανά: !!!) και μέσα σε όλα, πάνω πάνω, τις αφίσες του περυσινού Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας και – άκουσον, άκουσον – του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου ουδείς γνωρίζει αν θα έχουμε – έφτασε Απρίλιος και ακόμη… ξύνονται -, πρόγραμμα δεν υπάρχει, μόνο φήμες και μισόλογα κυκλοφορούν, αλλά την περυσινή αφίσα την έχουν κοτσάρει φαρδιά πλατιά!

Πάνω λοιπόν που πας να γελάσεις ότι, βρε παιδί μου, κάτι γίνεται εκ-πολιτιστικό, να το πάλι το κλάμα για την κατάντια μας…