[Στίγμα] Μη βιάζεστε, κύριε «Πεντακαθαρίδη» μου

Παρακολουθώ με ζωηρό ενδιαφέρον τις προσπάθειες ορισμένων να (απο)δείξουν ότι ανήκουν στην κατηγορία «πεντακαθαρίδης», άρα  έχουν το ελεύθερο να υποδύονται τους κήνσορες της δημόσιας ζωής. Και βεβαίως να εγκαλούν και να «δικάζουν» όλους τους άλλους. Αναφέρομαι στη χαρακτηριστική περίπτωση μέλους της Προανακριτικής Επιτροπής η οποία παρουσιάζει καθ’ εκάστην εργάσιμον την επιθεώρηση «Η αλλοίωση της λίστας Λαγκάρντ και  ποιον θα ενοχοποιήσουμε». Οπως εγκαίρως έχω ενημερώσει, το εν λόγω μέλος της Προανακριτικής έχει τεθεί υπό τον ενδελεχή έλεγχο του ΣΔΟΕ για ευρείας εκτάσεως φοροδιαφυγή κατά τη διάρκεια της άσκησης του επαγγέλματος που διαθέτει στη… φυσιολογική (με την έννοια της πραγματικής) ζωή του. Χθες πληροφορήθηκα ότι το εν λόγω μέλος της Προανακριτικής περιφέρεται στους διαδρόμους της Βουλής και διατείνεται πως ο έλεγχος τον αποδίδει λευκό στην κοινωνία και ότι εξ αυτού του λόγου οι του ΣΔΟΕ που τον ελέγχουν  «θα πληρώσουν ακριβά» το ατόπημά τους – να τα βάλουν μαζί του.

Τον ενημερώνω ότι… βιάζεται. Ο έλεγχος, ο οποίος βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και υπολογίζεται ότι θα ολοκληρωθεί με το τέλος της εαρινής περιόδου, έχει ήδη εντοπίσει μεγάλες διαφορές μεταξύ τραπεζικών καταθέσεων και δηλωθέντων ως εισοδημάτων προς φορολόγηση. Υπάρχουν δηλαδή σημαντικότατες διαφορές.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι μόλις λάβει τη σχετική «λυπητερή» έχει δύο επιλογές:

n η πρώτη είναι να συμβιβαστεί και να πληρώσει τα πρόστιμα για τα αποκρυβέντα, συν τις προσαυξήσεις·

n η δεύτερη, να επιχειρήσει ηρωική αντίσταση και να περιέλθει στην αρμοδιότητα του οικείου εισαγγελέα.

Θα στοιχημάτιζα ότι θα επιλέξει την πρώτη επιλογή, η οποία συνοδεύεται από τη γνωστή «κουρτίνα». Εσείς;

(Ο πρόεδρος του κόμματος να δω πώς θα δεχθεί την «κουρτίνα», όταν είναι γνωστό πόσο… άτεγκτος είναι σε θέματα φοροδιαφυγής.)

Κόλπο γκρόσο 3 δισ. δραχμών

Αναφέρθηκα σε υποθέσεις φοροδιαφυγής, και δεν αντέχω στον πειρασμό να μη μεταφέρω εδώ τα όσα ανατριχιαστικά περιγράφηκαν μεσοβδόμαδα κατά τη διάρκεια ημερίδας που έγινε στη Βουλή με πρωτοβουλία του Γ. Σούρλα και της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας για τη διαφάνεια και τις offshore εταιρείες. Ειδικότερα, για το «τρίγωνο του διαβόλου» Ελλάδα – Κύπρος – εκτός  Ευρωπαϊκής Ενωσης χώρες, το οποίο συνέβαλε (το τρίγωνο) αποφασιστικά στην οικονομική κατάρρευση της χώρας. Από τα παραδείγματα που αναφέρθηκαν δεν αντέχω στον πειρασμό να μη μεταφέρω, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, ένα κραυγαλέο περιστατικό το οποίο απασχολεί ήδη τη Δικαιοσύνη: ελληνική εταιρεία αγοράζει μέσω μιας offshore της στην Κύπρο μηχανήματα αξίας 3 δισ. δραχμών (είχαμε δραχμή ακόμη). Στη συνέχεια το «υποκατάστημα»  Κύπρου τιμολογεί τα μηχανήματα για λογαριασμό της ελληνικής εταιρείας αντί… 6 δισ. δραχμών. Με το τιμολόγιο στο χέρι η εταιρεία  μεταβαίνει στο υπουργείο Ανάπτυξης, καταθέτει τα σχετικά δικαιολογητικά και της εγκρίνεται επιδότηση 50%, ήτοι 3 δισ. δραχμές! Κατευθείαν από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Κάπως έτσι βουλιάξαμε, και θα συνεχίσουμε να βουλιάζουμε αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα…

Λαπατσιώρας διά πάσαν νόσον!

Θέτω το θέμα υπ’ όψιν του εγκρίτου οικονομολόγου και λέκτορος κ. Σπυρίδωνος Λαπατσιώρα της αυλής του προέδρου Αλέξη, διότι θα κληθεί από τον αρχηγό να εκφέρει απόψεις και πρέπει να είναι καλύτερα προετοιμασμένος. Οχι όπως την προηγούμενη φορά με τη βλακεία για τα 2 δισ. ευρώ «βοήθεια» που τάχα μου θα έσωζε την Κύπρο, η οποία έριξε στα βράχια τον αρχηγό και έκανε τους υπόλοιπους εγκρίτους  οικονομολόγους του κόμματος, όπως οι κ.κ. Τσακαλώτος (μεγάλη φωτογραφία αριστερά) και Σταθάκης (μεγάλη φωτογραφία δεξιά), να τραβούν τα μαλλιά τους.

Αλλά οφείλει να  εργασθεί απερίσπαστος, πράγμα που δεν βλέπω να καταφέρνει – αν και δεν αμφισβητώ, αλίμονο, τις τεράστιες δυνατότητές του: είναι ταυτοχρόνως και μέλος του γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, υποδειχθείς και εδώ (!) από τον πρόεδρο Αλέξη. Αποφεύγω τον πειρασμό να ρωτήσω προς τι όλη  αυτή η προώθηση, και διερωτώμαι μόνο πόσο δεοντολογικό είναι να μετέχει στη συνοδεία του αρχηγού κατά τις διάφορες υποχρεώσεις του και παράλληλα σε ένα ανεξάρτητο, έστω και υποθετικά, όργανο της Βουλής όπως αυτό του γραφείου Προϋπολογισμού;

Και για όποιον έχει αμφιβολίες, ενημερώνω ότι κατά την πρόσφατη συνάντηση Τσίπρα – Στουρνάρα όχι μόνο παρίστατο, αλλά ουσιαστικά ανέκρινε επί μία ώρα τον υπουργό Οικονομικών. Ναι, ο Λαπατσιώρας!..

«Διμέτωπος» κατά Σαμαρά

Αφήνω τον νεαρό επί του παρόντος, βέβαιος ότι θα έχω την ευκαιρία να  ασχοληθώ και πάλι μαζί του στο μέλλον, και ρίχνω μια ματιά στη «μυστική» συνάντηση του προέδρου Βαγγέλη με τον πρόεδρο Φώτη. Θα στενοχωρήσω όλους εκείνους που πίστεψαν ότι η συνάντηση δημιουργεί νέες συνθήκες στις σχέσεις των δύο κυβερνητικών εταίρων. Ούτε συνθήκες δημιουργεί ούτε την άνοιξη φέρνει. Απλώς, είπαν να συζητήσουν από κοντά, προκειμένου να συμφωνήσουν σε ένα μίνιμουμ πλαίσιο συνεργασίας για την αποτροπή της διολίσθησης της κυβέρνησης σε συντηρητικές πολιτικές.

Παρασύρθηκα – το κατάλαβα ευτυχώς εγκαίρως – σε μια ξύλινη γλώσσα, και επανορθώνω αμέσως: στόχος της συνάντησης ήταν να βρεθεί ένας μηχανισμός για να τραβάει πού και πού τα λουριά σε διάφορους υπουργούς που νομίζουν ότι μετέχουν σε μια κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας. Και με αυτή την πρόταση (του μηχανισμού) να προσέλθουν στην επόμενη συνάντηση με τον πρόεδρο Αντώνη (την ερχόμενη Τετάρτη) για να τον φέρουν προ τετελεσμένου, διότι όλο «ναι, έχετε δίκιο» τούς λέει σε κάθε αναφορά, αλλά δεν κάνει τίποτε για να αποτρέψει ακροδεξιές «εκλάμψεις» και φεουδαρχικές αντιλήψεις υπουργών. Εγινα σαφής;

Εκεί θα μείνει ο Ρουπακιώτης

Θέλω να ελπίζω ότι έγινα. Αλλωστε όπου να ‘ναι θα τεθεί επί τάπητος και το ζήτημα του ανασχηματισμού της κυβέρνησης, για το οποίο ο μεν πρόεδρος Βαγγέλης έχει ξεκαθαρισμένη άποψη – «πρέπει να αλλάξουν πρόσωπα για να επιταχυνθεί το κυβερνητικό έργο» -, ο δε πρόεδρος Φώτης δεν βιάζεται τόσο.

Μια και το ‘φερε η κουβέντα για τον ανασχηματισμό, μπορώ σήμερα να μιλήσω μετά λόγου γνώσεως για την παραμονή στην κυβέρνηση του υπουργού Δικαιοσύνης Αντ. Ρουπακιώτη (μικρή φωτογραφία), ο οποίος θεωρείται ανάχωμα στην επέλαση του «κράτους των δικαστών». Στέλεχος της ΔΗΜΑΡ μου ανέφερε χαρακτηριστικά ότι η ηγεσία του κόμματος γνωρίζει τις προθέσεις άλλου μέλους του Υπουργικού Συμβουλίου να  μετακινηθεί στο εν λόγω υπουργείο… «οπότε, αν συμβεί αυτό, ο Θεός να βάλει το χέρι του»…

Να το βάλει, να το βάλει…

Η Κύπρος δείχνει
Η παγίωση της κατάστασης στην Κύπρο και η παραδειγματική ψυχραιμία που επέδειξαν οι πολίτες του πολύπαθου νησιού, δεν μπορούν σε τίποτε να παραγράψουν την πραγματικότητα που βίωσε αυτό το βασανισμένο κομμάτι του Ελληνισμού στο δεκαήμερο της αναστολής λειτουργίας των τραπεζών. Οσο και αν τελικά η πλειονότητα των καταθετών των τραπεζών δεν είχε επιπτώσεις από την πρωτοφανή απόφαση που επέβαλε στην Κύπρο το Eurogroup, οι επιπτώσεις από την απόφαση αυτή ήταν εμφανείς και το δυστύχημα είναι ότι το επόμενο διάστημα θα γίνουν εμφανέστερες και πιο δυσβάστακτες. 
Με το κύμα της ανεργίας να βρίσκεται προ των πυλών, είναι απαραίτητο να προβάλει κανείς στην Ελλάδα τα όσα συνέβησαν στην Κύπρο στο διάστημα των δέκα ημερών που συγκλόνισαν το Νησί: κλειστές τράπεζες, άδεια ράφια στα σουπερμάρκετ, ελλείψεις σε καύσιμα και φάρμακα, αναστολή κάθε παραγωγικής διαδικασίας, απονέκρωση της κοινωνικής ζωής. Και όλα αυτά χωρίς να υπάρχει επίσημη χρεοκοπία της χώρας. Οι συγκλονιστικές εικόνες που έφτασαν έως την Αθήνα, θέλω να ελπίζω ότι έδωσαν σε όλους το μέτρο της κρίσης που αποφεύχθηκε τον Απρίλιο του 2010, με την απόφαση για την προσφυγή της Ελλάδας στον μηχανισμό στήριξης. Απόφαση που προφανώς πιστώνεται στον Γ. Παπανδρέου, ανεξάρτητα από τις όποιες λανθασμένες εκτιμήσεις, άστοχες κινήσεις, προχειρότητες ή και καθυστερήσεις υπήρξαν από την πλευρά του ίδιου και της κυβέρνησής του. 
Μπορεί να ακούγεται παράταιρο αυτό, στη φάση που διανύουμε ως χώρα, αλλά είναι η πραγματικότητα. Και η αλήθεια είναι ότι ΔΕΝ ζήσαμε εδώ, ούτε για μια στιγμή, όσα συνέβησαν στην Κύπρο. Ναι, οι επιπτώσεις από τα Μνημόνια είναι πολύ σκληρές, ναι υποβαθμίστηκε το επίπεδο διαβίωσης του καθενός μας, ναι βιώνουμε την ύφεση και τα παρεπόμενά της. Αλλά δεν χρεοκοπήσαμε και δεν γίναμε ούτε Αργεντινή ούτε Κύπρος του δεκαημέρου. Και αυτό είναι το σημαντικό…