[Στίγμα] Μονόπρακτο σε σενάριο Διώτη

Δεν είχα την παραμικρή διάθεση να ασχοληθώ με τη θεατρική παράσταση «Προανακριτική για τη λίστα Λαγκάρντ» που καθ’ εκάστην παίζεται στη Βουλή, αλλά άκουσα γι’ αυτό το ωραίο… μονόπρακτο που ερμήνευε επί ώρες ο κυρ εισαγγελέας Διώτης (μεγάλη φωτογραφία) και υπέκυψα στον πειρασμό. Οχι πως ήθελα και πολύ δηλαδή, αλλά λέμε τώρα…

Τηλεφώνησα στον πρόεδρο Βαγγέλη για τον οποίο ο κυρ εισαγγελέας είπε χθες το απίθανο ότι «αν θυμάται καλά» του έδωσε το στικάκι με τη λίστα ένα μήνα πιο νωρίς από ό,τι έως τώρα έλεγε. Τον βρήκα στα όρια της έκρηξης και όχι βεβαίως διότι μόλις είχε βγει από τη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου, το οποίο κύλησε στους χαλαρούς, τόσο οικείους για το ΠΑΣΟΚ το τελευταίο διάστημα, ρυθμούς.

Η ευθύνη για την κατάσταση του προέδρου οφειλόταν αποκλειστικά στο – προφανές – ψεύδος του κυρίου Διώτη. Το μόνο που κατάφερα να του εκμαιεύσω ήταν ότι «ο άνθρωπος δεν ξέρει τι λέει».

Αποφάσισα κατόπιν αυτού, και μη θέλοντας να επιβαρύνω άλλο την ήδη τεταμένη κατάσταση, να απευθυνθώ σε άνθρωπο από το περιβάλλον του, ο οποίος όντας γνώστης, από πολύ μέσα, της υπόθεσης μου έθεσε μία σειρά θεμελιακά ερωτήματα για τις αναφορές Διώτη, ζητήματα τα οποία – φαντάζομαι εγώ τώρα – ο πρόεδρος Βαγγέλης θα τα θέσει και ενώπιον της Επιτροπής όταν κληθεί. Τα ζητήματα αυτά είναι του είδους:

– Από τα mail που έδωσε στη δημοσιότητα ο Διώτης φαίνεται να αλληλογραφεί στις 7/7/2011 με τον Γ. Παπακωνσταντίνου με θέμα τη λίστα πίσω από την πλάτη του νέου υπουργού Οικονομικών, ο οποίος αγνοεί ακόμη και την ύπαρξή της.

– Η σύσκεψη την οποία επικαλείται ο Διώτης στη Βουλή, την επομένη ακριβώς της αλληλογραφίας, στις 8/7/11 είχε αντικείμενο το Eurogroup και ουδέποτε στη διάρκειά της δόθηκε το στικάκι στον τότε υπουργό Οικονομικών.

– Είναι όμως πολύ πιθανό την ίδια ημέρα να υπήρξε και άλλη σύσκεψη στο περιθώριο εκείνης, στο γραφείο του πρωθυπουργού, στην οποία να μετείχε ο Διώτης. Ποιους συνάντησε μόνο αυτός ξέρει, αλλά αν είναι ακριβή τα όσα λέγονται για ανάμειξη της ΕΥΠ στις έρευνες, είναι πιθανό να μετείχαν σε αυτή ο τότε πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου και ο τότε διοικητής της ΕΥΠ Κ. Μπίκας

– Από τα λεγόμενα, Διώτη και την αλληλογραφία με Παπακωνσταντίνου, προκύπτει σαφώς ότι υπήρξε ανάμειξη της ΕΥΠ στη διερεύνηση της λίστας. Θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε ποιος έδωσε την εντολή και γιατί.

– Πώς μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός ότι και από τις δύο πραγματογνωμοσύνες που έγιναν στο στικάκι προέκυψε ο Διώτης ψευδόμενος;

Τέλος, πώς μπορεί να εξηγηθεί ότι από τις ίδιες πραγματογνωμοσύνες προκύπτει η περιήγηση στη λίστα από το ίδιο πρόσωπο που την άνοιξε με το που την παρέλαβε στις 30/9/10 όταν υπουργός ήταν ο Γ. Παπακωνσταντίνου και στη 1/7/11 όταν υπουργός ήταν ο Ευ. Βενιζέλος;

«Χωρίς στοιχεία»

Εγώ φυσικά δεν ήμουν ο κατάλληλος να δώσω απαντήσεις σε όλα αυτά, οπότε τηλεφώνησα στον Γιώργο – Παπακ για τους φίλους – Παπακωνσταντίνου, τον οποίο επίσης βρήκα στα κάγκελα – τι σύμπτωση! Αιτία και εδώ τα λεγόμενα Διώτη.

Κλείσαμε με τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου ο οποίος δεν ήθελε να μπει στην ουσία της συζήτησης για τη λίστα Λαγκάρντ, κάτι που θεωρώ κατανοητό. Από τη στιγμή που θα κληθεί σίγουρα για να δώσει τη δική του εκδοχή για τα γεγονότα, δεν είναι και πολύ συνετό να κάνει δηλώσεις στα μέσα ενημέρωσης…

Επιχείρησα να έχω μια άποψη από το περιβάλλον Παπανδρέου για το θέμα. Δεν είχα αποτέλεσμα. Μόνο τη διαβεβαίωση ότι εφόσον κληθεί από την Επιτροπή θα ανταποκριθεί. Αρα, ο πρόεδρος Μαρκογιαννάκης (μικρή φωτογραφία) δεν χρειάζεται να εξαντλείται σε ηρωικές αναφορές περί «βιαίας» προσαγωγής του ενώπιον της Επιτροπής – διάολε ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας είναι, όχι ο Ρωχάμης…

Στρίβειν διά του «μασάζ»

Κατά τα λοιπά, οφείλω να μεταφέρω εδώ την άποψη του Βγενόπουλου για τα όσα ανέφερα χθες σχετικά με τα έργα και τις ημέρες του στη διοίκηση της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου, περίοδος κατά την οποία θεωρείται ότι βούλιαξε η τράπεζα. Κατά τους κύκλους του κυρίου Βγενόπουλου:

«Οταν η Λαϊκή είχε τη διοίκηση της Marfin, η τράπεζα είχε επενδύσει σε ομόλογα ελληνικού Δημοσίου αξίας περίπου 3,2 δισ. ευρώ – ένα μικρό ποσοστό του ενεργητικού της τράπεζας που κυμαινόταν τότε περί τα 40 δισ. ευρώ. Το 90% αυτών των ομολόγων είχε αγοραστεί από το 2007 έως και τον Μάρτιο του 2010, όταν δηλαδή ομόλογα κράτους της ευρωζώνης θεωρούνταν αξιόπιστα και χαμηλού ρίσκου από όλες τις τράπεζες και την ΕΚΤ. Επίσης, σημειώνω ότι η Λαϊκή είχε ενσωματώσει προηγουμένως δύο ελληνικές τράπεζες (Εγνατία και Επενδυτική Τράπεζα), οι οποίες ήδη διέθεταν ελληνικά ομόλογα στα χαρτοφυλάκιά τους».

 Μάλιστα.

Μπορεί μήπως σήμερα να μας εξηγήσει ποια σχέση έχει με τη δική του εμπλοκή στην υπόθεση της Λαϊκής η αναφορά του, χθες το βράδυ από τον Σκάι, στη σύλληψη του υπουργού Οικονομικών της Κύπρου Μιχάλη Σαρρή στα Κατεχόμενα; Επηρεάζει σε κάτι τις επιπτώσεις από την περίοδο της θητείας του Σαρρή στη διοίκηση της Λαϊκής το συγκεκριμένο γεγονός; Να το κάνω πιο λιανά: το ότι ο Σαρρής συνελήφθη (αν συνελήφθη ο άνθρωπος) να κάνει μασάζ ή «μασάζ» επηρέασε τις επιλογές του στην αγορά ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου, τα οποία, θυμίζω, τον Μάρτιο του 2010, παραμονές της προσφυγής στον μηχανισμό στήριξης μόνο αξιόπιστα και χαμηλού ρίσκου δεν θεωρούνταν, αλλά όλοι ήθελαν να τα ξεφορτωθούν;

Η γνώμη μου είναι πως όχι. Αλλά κάτι δείχνει η αναφορά. Ελλειψη τσίπας, για παράδειγμα…