Γερμανικά πειράματα, ελληνικοί εφιάλτες

Το πρόβλημα με τον Γερούν Ντεϊσελμπλούμ και τη Γερμανία που τον επέλεξε δεν είναι πως έχουν άδικο επί της ουσίας, αλλά ο τρόπος με τον οποίο επιχειρούν να επιβάλουν τις απόψεις τους. Επιδιώκουν, εν μια νυκτί στην περίπτωση της Κύπρου, να αλλάξουν ένα τραπεζικό σύστημα, ενώ στην περίπτωση της Ελλάδας επιδιώκουν τη συνολική αλλαγή του οικονομικού συστήματος της χώρας χωρίς να της παρέχουν τον αναγκαίο χρόνο. Και βέβαια κάνουν λάθη. Στην περίπτωση της Ελλάδας ήδη τα αναγνώρισαν, ομολογώντας πως το PSI δεν θα εφαρμοσθεί σε άλλη χώρα. Στην περίπτωση της Κύπρου ήδη έχουν αρχίσει να τα ομολογούν αφού γνωρίζουν πως το πρότυπο της Λαϊκής αποκλείεται ποτέ να εφαρμοσθεί σε μεγάλη ευρωπαϊκή τράπεζα. Και αυτό διότι πριν διαλυθεί η τράπεζα, θα έχει διαλυθεί προηγουμένως η Ευρωπαϊκή Ενωση.

Το ότι οι Γερμανοί, ακόμη και όταν έχουν δίκιο, το χάνουν λόγω των μεθόδων που μετέρχονται, δεν είναι καινούργια ιστορία στην Ευρώπη. Αυτή τη φορά, όμως, το πρόβλημα για την Ελλάδα και την Κύπρο είναι ότι πειραματίζονται στις πλάτες τους. Αν, δε, στο εγγύς μέλλον επιστρέψουν η Ιρλανδία και η Πορτογαλία για δανεισμό στις αγορές και αποκλιμακωθούν οι πιέσεις στις υπόλοιπες χώρες, με μόνες την Ελλάδα και την Κύπρο να βρίσκονται σε προβληματική κατάσταση, τότε ουδείς μπορεί να αποκλείσει τα χειρότερα: να ισχυριστεί δηλαδή το Βερολίνο ότι στην ευρωζώνη θα παραμείνουν μόνο οι χώρες όπου τα πειράματα επέτυχαν.