[Στίγμα] Οι «δικές τους» τράπεζες εξαιρέθηκαν από το κούρεμα

Λοιπόν, το παραδέχομαι. Είμαι ένας εθισμένος στο ΡΙΚ. Παρακολουθώ από το πρωί ώς το βράδυ ό,τι κάτσει. Είμαι ένα τζάνκι πια. Χθες το απόγευμα έφτασα  στο σημείο να παρακολουθήσω εκπομπή με θέμα το… κέικ λάβα, για το οποίο πρέπει να ενημερώσω ότι απαιτούνται τρεις κουταλιές της σούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις, μία κουταλιά μαργαρίνη, μισή κουταλιά κουβερτούρα, δύο κουταλιές κακάο, τρεις κουταλιές της σούπας ζάχαρη, δύο αυγά ολόκληρα, ένας κρόκος αυγού, ζάχαρη άχνη! Εννοείται ότι δεν θα εξηγήσω τώρα πώς όλα αυτά γίνονται κέικ, έχω άλλες προτεραιότητες αυτή την ώρα.

Οπως για παράδειγμα να καταγράψω το καταπληκτικό που μου μεταφέρθηκε   για το παρασκήνιο που παίχτηκε με τα κόμματα στην Κύπρο ώστε να μην υπάρξουν αντιδράσεις στη νέα απόφαση του Eurogroup, η οποία είναι δέκα φορές χειρότερη από την προηγούμενη – αν εξαιρέσει κανείς την απόφαση για τους μικροκαταθέτες.

Οπως μου ανέφεραν, λοιπόν, η απόφαση δεν χρειάστηκε να περάσει από τη Βουλή, γιατί πολύ απλά το πράγμα κανονίστηκε μεταξύ τους – μεταξύ των ηγεσιών των μεγάλων κομμάτων δηλαδή. Και όχι μόνο. Το δέλεαρ, μου ανέφεραν, ήταν η εξαίρεση των συνεργατικών-συνεταιριστικών τραπεζών από το κούρεμα. Ποιοι ελέγχουν αυτές τις τράπεζες; Τις περισσότερες το ΑΚΕΛ του «δραπέτη» Χριστόφια (της σχολής Καραμανλή – μεγάλη φωτογραφία) και έναν σημαντικό αριθμό το ΔΗΣΥ του  Αναστασιάδη. Από το κούρεμα  εξαιρέθηκε επίσης η Ελληνική Τράπεζα, η οποία – τι σύμπτωση… – ανήκει  στην Εκκλησία, που έχει επικεφαλής τον ηρωικό Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο (μικρή φωτογραφία).     

Είναι η τράπεζα την οποία «εμπιστεύθηκαν» για τις καταθέσεις τους, εντελώς συμπτωματικά επίσης, αρκετοί κύπριοι πολιτικοί, όπως μου ανέφεραν οι πηγές μου – αν λέει επίσης κάτι αυτό για την εξαίρεσή της από το κούρεμα.

Ο κύπριος αδελφός που με ενημέρωσε σχετικά μού ανέφερε εμπιστευτικά ότι στο «νησί» συζητούν μεγαλόφωνα ότι θα κινδυνεύσει κόσμος από τη ρωσική μαφία.

Εγινες, brother, πώς δεν έγινες…

Χωρίς να προχωρώ στην παραμικρή προσομοίωση με πρόσωπα και καταστάσεις – το διευκρινίζω για να μην παρεξηγηθώ -, με εντυπωσίασε το εμφανές άγχος που προκύπτει από τη χθεσινή ανακοίνωση του επιχειρηματία Ανδρέα Βγενόπουλου αναφορικά με το τι ακριβώς συνέβη στην Κύπρο την εποχή που εκείνος διαχειριζόταν τα αποθεματικά τής νυν Λαϊκής Τράπεζας και τότε Μarfin Λαϊκή Τράπεζα Κύπρου.

Συνομίλησα για το θέμα αυτό τόσο με «καλαμαρά» (χωρίς το γνωστό στην Κύπρο πρόθεμα!) πολιτικό παράγοντα όσο και με πολύ γνωστή προσωπικότητα   του τραπεζικού τομέα, οι οποίοι έδειξαν – και οι δύο, τι σύμπτωση! – «κατανόηση για την ανακοίνωση», αλλά έσπευσαν να προσθέσουν ότι «τώρα αρχίζουν τα δύσκολα γι’ αυτόν».

Δεν μου εξήγησαν πολλά πολλά  για το  τι εννοούν ακριβώς επ’ αυτού, αλλά έχω την αίσθηση ότι αναφέρονταν στις διάχυτες πληροφορίες για την εξαγορά στη δευτερογενή αγορά από την Ντόιτσε Μπανκ, κυρίως,  ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου σε εντελώς ψόφιες τιμές (διότι οι Γερμανοί, αλλά και άλλοι «ξεφόρτωναν» όσο όσο εκείνο τον καιρό), τα οποία όμως στη συνέχεια «κουρεύτηκαν» τόσο, που γυάλισε ο σβέρκος του Βγενόπουλου και μαζί της Μarfin. Από αλληλεγγύη στο οικονομικό πρόβλημα της χώρας αγόρασε τα ομόλογα ο Βγενόπουλος; Οχι, βέβαια. Λειτούργησε ως «παίχτης», αλλά το κακό με αυτά τα παιχνίδια είναι ότι έχουν ένα άρωμα καζίνου: πότε κερδίζεις και πότε χάνεις…   

Καλά, εσύ
έφυγες νωρίς…

Μου το έστειλαν χθες. Πρόκειται για απόσπασμα μιας προ διετίας ομιλίας του Γιώργου στη Βουλή σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών (στις 10 Ιουνίου 2011 συγκεκριμένα). Αν το μεταφέρω εδώ, είναι γιατί απευθύνεται στο αριστερό αγόρι Αλέξη, που τότε εκπροσωπούσε ένα 4% και έλεγε ό,τι να ‘ναι – όχι πως σήμερα που εκπροσωπεί το 27% λέει κάτι διαφορετικό – και είναι πολύ προφητικό. Λέει λοιπόν ο Γιώργος:     

Α, ρε Γιώργο, εσύ τελικά έφυγες νωρίς…