[Προεκτάσεις] Παγίδα

Στην περιεκτική συνέντευξη του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προς «ΤΑ ΝΕΑ», ο Γερμανός απάντησε πολύ καθαρά στις σχετικές ερωτήσεις του ημέτερου Γιώργου Παππά: την προπερασμένη Παρασκευή η πρόταση της Κομισιόν για τη φορολογία των καταθέσεων «κατόπιν πίεσης της κυπριακής πλευράς, άλλαξε σε τέτοιο βαθμό ώστε οι μεγαλοκαταθέτες να επιβαρύνονται λιγότερο και οι μικροκαταθέτες περισσότερο». Αναφέρεται στη θέση του Προέδρου της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη, κατά την πρώτη απόφαση του Eurogroup.

Κανένας δεν τον έχει διαψεύσει. Αυτό το στοιχείο δίνει άλλη διάσταση στην υπόθεση, ανεξάρτητα από τις πολιτικές και επικοινωνιακές σπέκουλες που ακολούθησαν. Γιατί ο Αναστασιάδης να θέλει να φορολογηθούν και οι καταθέτες κάτω των εκατό χιλιάδων ευρώ; Η μόνη λογική απάντηση είναι: για να μην επιβαρυνθούν ιδιαίτερα οι άνω των εκατό χιλιάδων.

Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν κυρίως ξένοι που έχουν τα λεφτά τους στις κυπριακές τράπεζες με υψηλά επιτόκια και έχουν κερδίσει ώς τώρα. Σε πολλές περιπτώσεις πρόκειται για λεφτά τουλάχιστον αφορολόγητα στη χώρα προέλευσης, ίσως και ύποπτα. Γι’ αυτό άλλωστε φαίνεται ότι ο Πούτιν αντιμετωπίζει τους ρώσους καταθέτες των κυπριακών τραπεζών σαν τη δική του λίστα Λαγκάρντ.

 Από πλευράς χειρισμών ο Αναστασιάδης, επεκτείνοντας τη φορολόγηση και στις μικρότερες καταθέσεις, προφανώς όχι μόνο αντιλαμβανόταν αλλά ενδεχομένως και επιδίωξε να υπάρξει λαϊκή αντίδραση. Σε αυτό το κλίμα η κυπριακή Βουλή δεν θα μπορούσε να συναινέσει και έτσι έγινε. Ο Πρόεδρος της Κύπρου έβαλε την υπογραφή του σε ένα σχέδιο που δεν θα περνούσε.

Από αυτή την άποψη η στάση του ισοδυναμεί με παγίδα, στην οποία έπεσαν οι Κύπριοι και εξεγέρθηκαν. Οι μικροκαταθέτες χρησιμοποιήθηκαν ως ζωντανοί στόχοι για να προστατευθούν οι μεγαλοκαταθέτες – κυρίως οι Ρώσοι. Προφανώς γιατί στην Κύπρο θεωρείται καταστροφικό να φύγουν. Τελικά όμως στην παγίδα έπεσε ο ίδιος ο Αναστασιάδης και η Κύπρος. Οσα ακολούθησαν μέχρι την προχθεσινή δεύτερη απόφαση του Eurogroup δεν τιμούν κανέναν στο νησί.

Ολα αυτά αποτελούν ένα μάθημα για όσους πολιτεύονται με σημαία ότι μπορούν να επιβάλουν στην ευρωζώνη την παραβίαση των κανόνων λειτουργίας της. Οταν μια χώρα-μέλος αποκλείεται από τις αγορές προσφεύγει, όπως είναι φυσικό, στους εταίρους για δάνεια που θα τη σώσουν από τη χρεοκοπία. Εκεί μπορεί να διαπραγματευτεί – όπως δεν έκανε η Ελλάδα – αλλά δεν μπορεί να κάνει κόλπα – όπως πήγε να κάνει η Κύπρος. Αν μη τι άλλο γιατί όπως έλεγε πριν από πολλούς αιώνες ο άγιος Αμβρόσιος: «Οταν είσαι στη Ρώμη, κάνε ό,τι κάνουν οι Ρωμαίοι».