Σαν… Αβαταρ

Σήμερα υπάρχει νέο (εμπορευματικό) πεδίον δόξης λαμπρόν.
Οι πολύ μεγάλες ομάδες, γράφει ο Τζον Γουίλιαμς, θέλουν να διευρύνουν τον αριθμό των οπαδών-πελατών τους εκμεταλλευόμενες την προνομιακή τους θέση στον τηλεοπτικό χρόνο (κάτι που αλλάζει και το στοιχείο της τοπικότητας στην ταυτότητα του οπαδού). Ο διευθύνων σύμβουλος της Πρέμιερ Λιγκ υποστήριξε ότι «οι νέες τεχνολογίες εμβύθισης» θα προσφέρουν στους φίλους του αγγλικού πρωταθλήματος σε όλο τον κόσμο μια πολύ καλύτερη, έστω και προσομοιωμένη, εμπειρία τύπου «Αβαταρ», σαν πραγματικά «να βρίσκονται στο γήπεδο». Οπως το περιγράφει χαρακτηριστικά, «μπορεί ένα Σαββατόβραδο να βρίσκεσαι στο Χονγκ Κονγκ και στις 3 μ.μ. ώρα Αγγλίας να αποφασίσεις αν θέλεις να δεις τον αγώνα από την κερκίδα Κοπ (με τους οπαδούς της Λίβερπουλ) ή από το Holte End της Αστον Βίλα. Θα μπορείς να αποφασίσεις πού θέλεις να είσαι για να δεις το παιχνίδι».

«Καλωσήρθατε στο εικονικό ποδόσφαιρο», σχολιάζει ο Γουίλιαμς. Η βία και ο ρατσισμός, όμως, θα γίνουν και αυτοί εικονικοί;